Nativel Preciado
(2014) | |
| Biografía | |
|---|---|
| Nacemento | 1 de novembro de 1948 Madrid |
| Actividade | |
| Campo de traballo | Xornalismo |
| Ocupación | xornalista, escritora, biógrafa |
| Obra | |
Obras destacables | |
| Premios | |
Natividad Isabel González Preciado, nada en Madrid en 1948, é unha xornalista e escritora española.[1] [2] [3]
Traxectoria
[editar | editar a fonte]Formouse como xornalista no diario falanxista Arriba, onde permaneceu até 1966 e de onde pasou ao desaparecido diario Madrid, no que permaneceu até 1971.[4]
Especializada en información política, foi testemuña e transmisora dos importantes acontecementos acaecidos durante a época da Transición desde Diario ABC e a revista Interviú. En 1982 incorporouse á redacción da daquelas creada revista Tiempo.
A súa actividade como columnista de opinión en prensa escrita compaxinouna coa participación en faladoiros e debates tanto en radio como en televisión. Na radio, tras colaborar con Luis del Olmo en Protagonistas en Onda Cero, incorporouse á Cadea SER en 1996 e desde entón é unha das participantes habituais nos programas Hoy por Hoy e Hora 25 até mediados de 2011.[5]
En televisión interveu nos espazos Hermida y Cía (1994-1996), La hora H (1996-1997), El primer café (1999-2003), con Isabel San Sebastián e La respuesta (2003-2004), Ruedo Ibérico (2004-2005) todos eles en Antena 3, así como 59 segundos (2004-2012) en TVE.
Desde finais dos anos sesenta cultivou o xénero da biografía e escribiu entre outras as dos boxeadores Cassius Clay e José Legrá. En 2012 presentou un novo libro sobre o seu contacto e experiencia coas novas tecnoloxías, e máis concretamente con Twitter. Ademais reflexiona sobre o paso do tempo. Titúlase Si yo tuviera 100.000 seguidores.
Actualmente, colabora como analista en Los desayunos de TVE (2008-actualidade), El debate de la 1, Al rojo vivo (2011-actualidade) en e La Sexta Noche (2013-actualidade) na Sexta. Forma parte do equipo de colaboradores da revista de actualidade Tiempo de Hoy.
Obra
[editar | editar a fonte]- Biografía completa de Cassius Clay (1969).
- Biografía completa de Legrá (1969).
- Las folclóricas (1973). Publicaciones Controladas. ISBN 978-84-7203-057-2.
- La cara de los Borbones (1975). AQ Ediciones. ISBN 978-84-7388-011-4.
- Fuera de campo (1991). Ediciones B. ISBN 978-84-406-2053-8.
- El sentir de las mujeres (1996). Ediciones Temas de Hoy. ISBN 978-84-7880-704-8.
- Amigos íntimos (1998). Temas de Hoy. ISBN 978-84-7880-911-0.
- El egoísta (1999). Planeta. ISBN 978-84-08-03369-1.
- Extrañas parejas (2000). Ediciones Temas de Hoy. ISBN 978-84-8460-065-7.
- Hablemos de la vida, con José Antonio Marina (2002). Ediciones Martínez Roca. ISBN 978-84-8460-202-6.
- Bodas de plata (2003). Planeta. ISBN 978-8408038320.
- Camino de hierro (2006). Espasa. ISBN 978-84-670-2492-0.
- Llegó el tiempo de las cerezas (2008). Espasa. ISBN 978-84-670-2867-6
- Nadie pudo con ellos (2011). Espasa. ISBN 978-84-670-3735-7.
- Si yo tuviera 100.000 seguidores: Cómo seguir en la brecha cuando el mundo se abre a tus pies (2012). Planeta. ISBN 978-8408029816.
- Canta solo para mí (2014). Planeta. ISBN 978-84-08-12884-7.
- Hagamos Memoria (2016). Fundación José Manuel Lara. ISBN 978-84-15673-20-0.
- El Nobel y la corista (2019). Espasa. ISBN 978-84-670-5344-9.
- El Santuario de los Elefantes (2021). Espasa ISBN 978-84-08-25868-1.
- Palabras para Olivia (2024). Espasa. ISBN 978-84-670-7209-9.
Premios
[editar | editar a fonte]- 1986, Premio Francisco Cerecedo.
- 1989, Premio Víctor de la Serna.
- 1999, Finalista do Premio Planeta, pola súa primeira novela El egoísta.
- 2000, Premio Pluma de Prata do Club da Escritura.
- 2007, Premio Primavera de Novela, por Camino de hierro.
- 2014, Premio Fernando Lara de Novela, por "Canta sólo para mí".
- 2018, Premio de Honra da Asociación da Prensa de Madrid aos méritos de toda unha vida profesional.
- 2019, Premio Internacional de Xornalismo Manuel Alcántara da Universidade de Málaga.
- 2021, Premio Azorín de Novela pola obra titulada El santuario de los elefantes[6].
Notas
[editar | editar a fonte]- ↑ "ABC MADRID 31-10-1995 página 60 - Archivo ABC". abc. 2019-08-28. Consultado o 2025-01-22.
- ↑ Molina, Margot (2014-05-16). "Nativel Preciado, nuevo Premio de Novela Fernando Lara". El País (en castelán). ISSN 1134-6582. Consultado o 2025-01-22.
- ↑ Mantilla, Jesús Ruiz (2003-06-10). "Nativel Preciado busca maneras de salvación en 'Bodas de plata'". El País (en castelán). ISSN 1134-6582. Consultado o 2025-01-22.
- ↑ RTVE (2009-12-24). "Nativel Preciado, periodista y escritora". RTVE.es (en castelán). Consultado o 2025-01-22.
- ↑ "Ángels Barceló contesta a Carnicero tras su despido de "Hora 25" ESD". web.archive.org. 2011-07-22. Archived from the original on 22 de xullo de 2011. Consultado o 2025-01-22.
- ↑ Cultural, El (2021-05-14). "Nativel Preciado gana el Premio Azorín 2021 | El Cultural" (en castelán). Consultado o 2021-05-15.