Narcisa Pérez Reoyo

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Narcisa Pérez Reoyo
Narcisa Pérez Reoyo.jpg
Nome completoNarcisa Pérez Reoyo y Soto de Boado
Nacemento4 de maio de 1849
LugarSantiago de Compostela
Falecemento19 de xuño de 1876 27 a.
LugarA Coruña
NacionalidadeEspaña
Relixióncatólica
Ocupaciónpoeta e escritor
CónxuxeNicolás Boado del Pan
Fillosdous
Xénerospoesía
editar datos en Wikidata ]

Narcisa Pérez Reoyo y Soto de Boado, nada en Santiago de Compostela o 4 de maio de 1849 e finada na Coruña o 19 de xuño de 1876,[1] foi unha poeta galega en lingua castelá.[2][3][4][5]

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Filla única do médico e escritor Narciso Pérez Reoyo, burgalés afincado na Coruña, e de Pepa Soto, relacionouse co matrimonio Murguía-Castro. Casou con Nicolás Boado del Pan, profesor da Escola de Belas Artes da Coruña, con quen tivo dous fillos.[6]

Asinou no Álbum de la Caridad, El Almanaque Gallego de Lugo, Revista Gallega, El Angel del Hogar e La Voz de la Caridad de Madrid e en La Revista Católica de Zaragoza.

Finou prematuramente na Coruña, con 27 anos de idade.

Horas perdidas, 1873.

Obra[editar | editar a fonte]

  • Cantos de infancia, prologado por Manuel Murguía, A Coruña: Tipografía Galaica, 1865 (con 16 anos de idade).
  • Devocionario infantil, dedicado a Alfonso de Borbón (Alfonso XIII, inda Príncipe de Asturias),[7] Lugo: Imprenta de Soto Freire, 1867.[8]
  • Horas perdidas, Lugo: Imprenta de Soto Freire, 798 páxinas, 1873.[9]

Notas[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]