Saltar ao contido

Não Religião

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Não Religião
Imaxe
 Instancia de
Características
 Xénero artístico
Datas
 Fundación / creación
1985 Editar o valor en Wikidata
Localización
 País de orixe
Fontes e ligazóns
 Páxina WEB
Wikidata

Não Religião foi unha banda de punk rock formada en São Paulo, Brasil, a mediados da década de 1980.

Formación

[editar | editar a fonte]

O grupo xurdiu da colaboración entre Norberto "Betão" (batería) e João Carlos “Tatola” (voz),[1] que iniciaron o proxecto en 1985 na Vila Piauí, arredores de São Paulo.[2] Posteriormente, Claudio "Kley" Fagnani (guitarra) uniuse á banda, e máis tarde Walter "Bart" Mendesr (baixo) a través dun anuncio de xornal que puxeran os tres.

Coñecida polas súas letras contundentes e críticas á sociedade,[3] a banda demostraba unha actitude provocadora e alineada cos ideais do movemento punk, aínda que comezara a súa carreira en 1987, un pouco despois do auge inicial do xénero no país.

A pesar de chegar tarde á escena do punk paulistano, o grupo rapidamente consolidou a súa posición como unha voz relevante e auténtica no escenario musical alternativo. Cunha postura incisiva e actuacións intensas, Não Religião conquistou un público fiel e gañou protagonismo en eventos culturais.

Estilo e Influencias

[editar | editar a fonte]

A banda Não Religião formou parte dunha escena musical brasileira que mesturaba a sonoridade punk, post-punk e rock alternativo nos anos 80, con temáticas críticas e implicadas.

A banda destaca polas súas letras ácidas e un son cru e directo, reflectindo as raíces do punk e do hardcore. A diferenza de moitas bandas contemporáneas, Não Religião optaba por unha aproximación máis limpa, evitando o uso de distorsións.

Foi contemporánea doutros grupos como Plebe Rude, Lobotomia, Inocentes, Cólera, Garotos Podres,[4] Ratos de Porão, que teñen en común o enfoque nas críticas sociais, políticas e culturais, moi presentes no contexto do Brasil nos anos 80 e 90, especialmente en relación co autoritarismo, a desigualdade e a opresión.

Traxectoria

[editar | editar a fonte]

A banda estreouse na escena paulistana como convidada na compilación Contra Ataque, do selo Ataque Frontal, xunto con novas bandas como Pupilas Dilatadas, Skárnio, Repúblika, Os Laranjas, Indecisus e Olho Seco. O álbum foi producido por Clemente, dos Inocentes.

O Não Religião xa era unha banda experimentada cando gravou o seu primeiro disco en solitario para a gravadora Eldorado, A Verdadeira História de um Brasileiro, que traía a xa clásica "Brasil" e o cover "Coração de Papel", de Sérgio Reis.

En 1988, a banda Não Religião participou nun concerto organizado polo programa alternativo Independência Ou Morte! da rádio 89 FM. O evento contou tamén con actuacións das bandas Grinders, Lobotomia e Cólera. A actuación foi rexistrada en directo e posteriormente lanzada en LP co título do programa.

En 1991, lanzaron Pegaram Jesus Prá Cristo, con regravacións de "Estado de Sítio", "Igreja Comercial", "Censura Não" e "Te Dói". O álbum Ninguém Me Escuta tamén trae varias regravacións e outras inéditas, ademais do cover "A Face de Deus", dos Inocentes, lanzado en 1994.

Reconecemento

[editar | editar a fonte]

Un dos momentos marcantes na carreira da banda foi a vitoria no primeiro lugar no festival Boca Livre, promovido pola TV Cultura, que destacou o seu talento e enerxía no escenario. O grupo tocou en diversos festivais brasileiros [5] e abriu para bandas internacionais como Rollins Band, New Model Army e Motörhead.

Reencontro

[editar | editar a fonte]

Anos despois do fin da banda, os membros reuníronse para unha actuación especial no festival Virada Cultural de 2012, en São Paulo. Na ocasión, compartiron o escenario con artistas doutro xéneros como Man or Astro-man?, Daevid Allen & Gong, Oitão e Brothers of Brazil.

  • João Carlos “Tatola” (voz). [6]

Discografía

[editar | editar a fonte]

Álbums de estudio

[editar | editar a fonte]
  • A Verdadeira História de um Brasileiro (LP, 1987 - Eldorado)[7]
  • Pegaram Jesus Pra Cristo (LP, 1991 - Eldorado)[8]
  • Ninguém Me Escuta (LP e CD, 1994 - Eldorado)[9]

Compilacións

[editar | editar a fonte]
  • Contra Ataque (LP, 1988 - Ataque Frontal)[10]
  • Independência Ou Morte! (LP, 1988 - Ataque Frontal)[11]
  1. "Vídeo: Não Religião - Memoria da Arena Rock". Centro Cultural São Paulo.[Ligazón morta]
  2. "Não Religião". rockdigital.
  3. "Biografía de Non Relixión". Last.fm.
  4. "Folha de S.Paulo - Garotos Podres cumpre 12 anos con jam session no Garage - 21/3/1994". www1.folha.uol.com.br.
  5. "Folha de S.Paulo - Campaña troca entrada por agasalho - 23/4/1994". www1.folha.uol.com.br.
  6. Bryan, G. (2004). Cultura jovem brasileira nos anos 80. Rio de Janeiro, RJ: Record.
  7. "A Verdadeira História de Um Brasileiro". Punk FM Brasil.
  8. "Pegaram Jesus Pra Cristo". Punk FM Brasil.
  9. "Ninguém me Escuta". Punk FM Brasil.
  10. "Contra Ataque". Punk FM Brasil.
  11. "Independência ou Morte!". Punk FM Brasil.

Este artigo tan só é un bosquexo
 Este artigo sobre música é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.
 Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.