Mykhailo Drahomanov

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Mykhailo Drahomanov
Dragomanov.jpg
AlcumeТолмачев, Толмачов, Українець, М. Кузьмичевський, П. Кузьмичевський, Кирило Василенко, Волинець, М. Галицький, М. Гордієнко, П. Петрик, Чудак e М. Т—ов
Nacemento18 de setembro de 1841
 Hadiach
Falecemento2 de xullo de 1895
 Sofía
SoterradoCemitério Central de Sófia
NacionalidadeImperio Ruso
Alma mátersen etiquetar
Ocupaciónantropólogo, historiador, filósofo, profesor, crítico literario, político e collector of fairy tales
PaiPetro Drahomanov
NaiDragomanova Elizaveta Ivanivna
CónxuxeDragomanova Ludmyla
FillosDragomanov Svitozar, Lidia Shishmanova e Ariadna Trush
IrmánsOlena Pchilka e sen etiquetar
editar datos en Wikidata ]
Placa conmemorativa dedicada a Drahomanov en Sofía.

Mykhailo Petrovych Drahomanov (en ucraíno: Михайло Петрович Драгоманов) nado en Hadiach o 18 de setembro de 1841 e finado en Sofía o 2 de xullo de 1895, foi un teórico político ucraíno, economista, historiador, filósofo, etnógrafo e figura pública en Kiev.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Nacido na familia nobre de Petro Yakymovych Drahomanov quen era de ascendencia cosaca, Mykhailo Drahomanov comezou a súa educación en casa, logo estudou na escola Hadiach, na escola superior Poltava e na Universidade Nacional Taras Shevchenko de Kiev. Tamén foi tío da poeta ucraína Larysa Kosach (Lesya Ukrainka) e irmán de Olha Drahomanova-Kosach (Olena Pchilka). O tío de Drahomanov, Yakiv Drahomanov, era un membro do movemento Decembrista e prisioneiro político por participar na Sociedade secreta de Eslavos Unidos.[1] A súa muller era a famosa actriz Ludmila Dragomanova. A parella tivo unha filla, Lidia Shishmanova.[2]

Durante o traslado dos restos de Taras Shevchenko desde San Petersburgo ó outeiro Taras, Drahomanov deu un discurso sobre a súa tumba cando parou en Kiev.

Drahomanov deu clases na Universidade de Kiev desde 1870 a 1875, pero debido ás represións contra o movemento ucraíno, que alcanzaron o seu punto álxido en 1876 co Ems Ukaz, foi obrigado a deixar o Imperio ruso e emigrou a Xenebra. Na emigración continuou coas súas actividades políticas, académicas e editoriais. En 1885–95, foi profesor na Universidade de Sofía do seu xenro Ivan Shishmanov. Drahomanov escribiu o primeiro programa político sistemático para o movemento nacional ucraíno. El mesmo definiu as súas conviccións políticas como "socialismo ético", e estaba profundamente impresionado pola literatura socialista dende adolescente.

Hromada e socialismo[editar | editar a fonte]

Hromada (Geneva) vol 5 no 1.jpg

Drahomanov foi un dos dirixentes da hromada de Kiev (máis tarde coñecido como a Vella Hromada), mentres continuaba coa a súa carreira académica.[3] Sendo membro da Sociedade Xeográfica Rusa, estableceu contactos con ucraínos de Austria (en Galitzia). Baixo a súa influencia, o Círculo Académico de Lemberg (Lviv) adoptou a plataforma democrática ucraína. Como vítima das medidas represivas contra os ucraínos por parte do goberno ruso, en 1875 Drahomanov foi despedido da Universidade de Kiev.

En 1876 Drahomanov converteuse en portavoz de Hromada no estranxeiro (Europa Occidental) mentres se instalaba en Xenebra, Suíza.[3] Entre 1878-1882 publicou a revista política ucraína Hromada e varios panfletos en ruso. Drahomanov tamén creou unha organización socialista ucraína, o Círculo de Xenebra. En 1886 a súa postura política non se aliñaba coas opinións políticas da Hromada, o que resultou nunha fenda entre eles, polo que a sociedade en Ucraína perdeu o seu apoio financeiro.

Legado[editar | editar a fonte]

O legado duradeiro de Drahomanov pode discernirse en toda a tradición ucraína de partidos políticos de esquerda e activismo político. Influíu persoalmente nunha manchea de intelectuais ucraínos máis novos na Galicia dos Habsburgo a finais da década de 1870, en primeiro lugar Ivan Franko e Mykhailo Pavlyk, que aceptaron as súas ideas aínda que as reelaboraron máis tarde segundo o seu propio molde. En 1890 estes intelectuais fundaron o primeiro partido político ucraíno, o Partido Radical Ruteno-ucraíno. O programa máximo deste partido era socialista, e polo tanto, o partido pode ser visto como un dos primeiros partidos socialistas en Europa do Leste.

Drahomanov tamén tentou popularizar unha reforma ortográfica, chamada Drahomanivka na súa honra.

En 1991, a "Universidade Pedagóxica Estatal de Kyivan co nome de Mykhaylo Drahomanov" en Kiev foi fundada coa base da antiga "Universidade Pedagóxica Estatal de Kyivan co nome de Maxim Gorky". En 1991, a universidade obtivo o estado de "Universidade Nacional".[4]

Notas[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

  • Hornowa E. Problemy polskie w twórczości Michala Drahomanowa. – Wroclaw, 1978.
  • Rudnytsky Ivan L. Essays in Modern Ukrainian History / Ed. por P.L. Rudnytsky. – Edmonton: Canadian institute of Ukrainian studies, Universidade de Alberta, 1987. – 499 p. Drahomanov as a Political Theorist – P. 203 – 253. The First Ukrainian Political Program: Mykhailo Drahomanovʼs “Introduction” to Hromada. – P. 255 – 281. Mykhailo Drahomanov and the Problem of Ukrainian-Jewish Relations. – P. 283 – 297.

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]