Monte Danxia

Monte Danxia
Localización
División administrativa	República Popular da China
	28°25′N 106°02′L / 28.42, 106.04

Este artigo amosa escritos chineses. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros.

O relevo de Danxia (en chinés simplificado: 丹霞地貌; pinyin: Dānxiá dìmào) é un conxunto de paisaxes que se atopan no sueste, suroeste e noroeste da China e que "consisten nun leito vermello caracterizado por cantís escarpados".^[1] É un tipo único de xeomorfoloxía petrográfica que se atopa na China. O relevo de Danxia está formado por arenitos e conglomerados de cor vermella, en gran parte do Cretáceo. As formas de relevo parécense moito á topografía cárstica que se forma en zonas onde se atopan calcarias, pero como as rochas que forman a danxia son arenitos e conglomerados, denomínanse formas de relevo "pseudocársticas". Formáronse por forzas endóxenas (incluíndo a levantamento) e forzas exóxenas (incluíndo a meteorización e a erosión).^[2]

Os primeiros estudos sobre o que hoxe se coñece como accidentes xeográficos de Danxia realizáronse no Monte Danxia preto de Shaoguan, China. Nas décadas de 1920 e 1930, os xeólogos chineses fixeron un esforzo por aprender máis sobre estas interesantes estruturas xeomórficas.^[3] As formas do terreo de Danxia están formadas por codia continental elevada, fracturada e erosionada, expoñendo grandes escarpes de rocha en capas, de cor vermella.^[4]

As formas do relevo danxia abarcan varias provincias do sueste da China. O condado de Taining, na provincia de Fujian, ten moi bos exemplos de formas do relevo danxia "novas" nas que se formaron vales profundos e estreitos. A medida que a forma do relevo envellece, os vales ensánchanse e aparecen torres e cristas illadas. A forma do relevo danxia recibe o nome do monte Danxia, un dos exemplos máis famosos da forma do relevo danxia. Unha característica moi peculiar da paisaxe danxia é o desenvolvemento de numerosas covas de varios tamaños e formas. As covas tenden a ser pouco profundas e illadas, a diferenza do verdadeiro terreo cárstico onde as covas tenden a formar redes profundas e interconectadas. En 2010, varias paisaxes danxia no sur da China, co nome xeral de "China Danxia", inscribíronse como Patrimonio da Humanidade.^[5] As seis áreas de formas de relevo danxia inscritas son: Monte Langshan e Monte Wanfo (Provincia de Hunan), Monte Danxia (Provincia de Cantón), Taining e Monte Guanzhi (Provincia de Fujian), Monte Longhu e Guifeng (Provincia de Jiangxi), Fangyan, Monte Jianglang ( Provincia de Zhejiang) e Monte Chishui (Provincia de Guizhou). A área central total das 6 rexións anteriores é de 73945 ha, e a área de protección total é de 65446 ha.^[1] Outras áreas notables de danxia, como o Parque Xeolóxico Nacional Zhangye Danxia, non están incluídas no Patrimonio da Humanidade.

Xeoloxía

Hai uns 80 millóns de anos (Ma), a sedimentación dos lagos e regatos depositou arenito vermello e conglomerado cretáceo.^[6] Despois doutros 15 millóns de anos, os movementos das placas tectónicas crearon moitas fallas.^[6] Hai uns 23 Ma, o movemento da cordilleira do Himalaia perturbou a terra arredor do accidente xeográfico de Danxia, na provincia de Guangdong, elevando e cambiando completamente a topografía da zona.^[6] Durante millóns de anos, os escarpados cantís que se poden ver hoxe, expostos polas fallas, formáronse mediante a meteorización e a erosión. Esta xeoloxía pódese ver no Xeoparque Danxiashan na China, onde hai uns 290 quilómetros cadrados de regatos, bosques e impoñentes formacións rochosas danxian.^[6]

Orixe do nome

En 1928, o científico de minerais Feng Jinglan observou a ampla distribución da capa de oxidación vermella. Feng Jinglan decatouse de que se trataba dunha formación de terreo non descrita.^{[Cómpre referencia]} Decidiu chamala danxia, que provén do poema "A piscina do hibisco" de Cao Pi do século III. O nome "danxia" fai referencia a "丹 (vermello) 霞 (luz solar)" en chinés.^[7]

Estudos

Nun esforzo por aprender máis sobre a topografía danxia, realizouse un estudo sobre a xeomorfoloxía dunha zona da China. O monte Danxia foi o foco da investigación, tomando datos baseados na Matriz Dixital de Elevación (MDE) de moitas concas e bacias hidrográficas da zona.^[4] Comprender a hidroloxía da zona pode dicir moito sobre as formacións próximas. Por exemplo, «a erosión localizada mellorou a profundización das fracturas existentes en lugar da erosión lateral para formar vales profundos e estreitos, mentres que a erosión a longo prazo proporcionou bacías hidrográficas grandes e suaves».^[4] Este estudo empregou ArcGIS. Estes científicos tomaron mapas da zona e superpoñeron certas características que querían medir, como a lonxitude e o tamaño dos arroios.

China Danxia

China Danxia, ou forma de relevo Danxia da China, é un subconxunto das formas de relevo Danxia que, en agosto de 2010, entraron na Lista do Patrimonio Mundial.^[8]^[9]^[10]

Número de identificación de serie	Nome e localización	Coordenadas	Área
1335-001	Chishui - Sección oeste	28°22′11″N 105°47′39″L / 28.36972, -105.79417	Sitio: 10142 Ha Zona amortecemento: Ha
1335-002	Chishui - Sección leste	28°25′19″N 106°02′33″L / 28.42194, -106.04250	Sitio: 17222 Ha Zona amortecemento: Ha
1335-003	Taining - Sección norte	27°00′37″N 117°13′07″L / 27.01028, -117.21861	Sitio: 5277 Ha Zona amortecemento: Ha
1335-004	Taining - Sección sur	26°51′56″N 117°02′22″L / 26.86556, -117.03944	Sitio: 5810 Ha Zona amortecemento: Ha
1335-005	Langshan	26°20′24″N 110°46′45″L / 26.34000, -110.77917	Sitio: 6600 Ha Zona amortecemento: 6200 Ha
1335-006	Danxiashan	24°57′55″N 113°42′12″L / 24.96528, -113.70333	Sitio: 16800 Ha Zona amortecemento: 12400 Ha
1335-007	Longhushan: Sección Longhushan	28°04′15″N 116°59′05″L / 28.07083, -116.98472	Sitio: 16950 Ha Zona amortecemento: Ha
1335-008	Longhushan: Sección Guifeng	28°19′03″N 117°25′10″L / 28.31750, -117.41944	Sitio: 2740 Ha Zona amortecemento: Ha
1335-009	Jianglangshan	28°31′47″N 118°33′55″L / 28.52972, -118.56528	Sitio: 610 Ha Zona amortecemento: 571 Ha

Notas

Referencias

1 2 "Danxia Landform of China". whc.unesco.org. Consultado o 2009-12-16.
↑ Centre, UNESCO World Heritage. "China Danxia". UNESCO World Heritage Centre.
↑ "Danxia Geomorphology" (PDF). Arquivado dende o orixinal (PDF) o 17 de setembro de 2024. Consultado o 2013-10-10.
1 2 3 Zhang, Hayakawa, Wen, Yuichi. "DEM and GIS based Morphometric and Topographic Profile Analyses of Danxia Landforms" (PDF). Arquivado dende o orixinal (PDF) o 2020-11-26. Consultado o 2013-10-10.
↑ "China danxia landform proclaimed world heritage". Arquivado dende o orixinal o 4 de agosto de 2010.
1 2 3 4 "Danxiashan Geopark". Consultado o 2013-10-10.
↑ "什么叫丹霞地貌，丹霞地貌的成因是什么". tianqi.eastday.com.
↑ "China's unique red rock landform included on World Heritage List - People's Daily Online". en.people.cn.
↑ "China's Shaolin Temple, Danxia Landform Added To World Heritage Sites".
↑ China Danxia. UNESCO World Heritage Centre.

Véxase tamén

Outros artigos

Patrimonio da Humanidade na China

Ligazóns externas

Danxia formations
"Colourful rock formations in the Zhangye Danxia Landform Geological Park" (collection of photos)
Official website of China Danxia

[unesco-1] 1 2 "Danxia Landform of China". whc.unesco.org. Consultado o 2009-12-16.

[2] Centre, UNESCO World Heritage. "China Danxia". UNESCO World Heritage Centre.

[3] "Danxia Geomorphology" (PDF). Arquivado dende o orixinal (PDF) o 17 de setembro de 2024. Consultado o 2013-10-10.

[Zhang,_Hayakawa-4] 1 2 3 Zhang, Hayakawa, Wen, Yuichi. "DEM and GIS based Morphometric and Topographic Profile Analyses of Danxia Landforms" (PDF). Arquivado dende o orixinal (PDF) o 2020-11-26. Consultado o 2013-10-10.

[5] "China danxia landform proclaimed world heritage". Arquivado dende o orixinal o 4 de agosto de 2010.

[Danxiashan_Geopark-6] 1 2 3 4 "Danxiashan Geopark". Consultado o 2013-10-10.

[7] "什么叫丹霞地貌，丹霞地貌的成因是什么". tianqi.eastday.com.

[8] "China's unique red rock landform included on World Heritage List - People's Daily Online". en.people.cn.

[9] "China's Shaolin Temple, Danxia Landform Added To World Heritage Sites".

[10] China Danxia. UNESCO World Heritage Centre.

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]

[8]

[9]

[10]

v c e Patrimonio da Humanidade na China
	Palacios imperiais das dinastías Ming e Qing, incluíndo a Cidade Prohibida e o Palacio de Mukden (1987) · Mausoleo do primeiro emperador Qin (1987) · Covas de Mogao (1987) · Monte Tai (1987) · Sitio principal de Pequín en Zhoukoudian (1987) · Gran Muralla Chinesa (1987) · Monte Huangshan (1990) · Zona de interese paisaxístico e histórico de Huanglong (1992) · Val de Jiuzhaigou (1992) · Wulingyuan (1992) · Conxunto Histórico do Palacio de Potala, incluíndo o Templo de Jokhang e Norbulingka (1994) · Montañas Wudang (1994) · Estación de montaña de Chengde e os seus templos periféricos en Chengde (1994) · Templo e cemiterio de Confucio e a mansión da familia Kong en Qufu (1994) · Área panorámica do Monte Emei, incluíndo a zona escénica do Gran Buda de Leshan (1996) · Parque nacional da montaña Lu (1996) · Antiga cidade de Pingyao (1997) · Xardíns clásicos de Suzhou (1997) · Cidade vella de Lijiang (1997) · Palacio de verán (1998) · Templo do Ceo (1998) · Escultura rupestre de Dazu (1999) · Monte Wuyi (1999) · Aldeas antigas no sur de Anhui – Xidi e Hongcun (2000) · Tumbas imperiais das dinastías Ming e Qing, incluíndo as tumbas Ming e o Mausoleo Ming Xiaoling (2000) · Grutas de Longmen (2000) · Monte Qingcheng e o Sistema de irrigación de Dujiangyan (2000) · Grutas de Yungang (2001) · Áreas protexidas dos tres ríos paralelos de Yunnan (2003) · Capitais e tumbas do antigo reino de Koguryo (2004) · Centro histórico de Macau (2005) · Yin Xu (2006) · Santuarios do panda xigante de Sichuan - Wolong, Monte Siguniang e Montañas Jianjin (2006) · Kaiping Diaolou e aldeas (2007) · Karst da China meridional (Fase II) (2007) · Tolou de Fujian (2008) · Sanqingshan (2008) · Monte Wutai (2009) · Monumentos históricos de Dengfeng no "centro do ceo e da terra" (2010) · China Danxia (2010) · Paisaxe cultural do lago do oeste en Hangzhou (2011) · Sitio de Shangdu (2012) · Sitio fósil de Chengjiang (2012) · Xinjiang Tianshan (2013) · Paisaxe cultural dos arrozais en socalcos dos hani de Honghe (2013) · Ruta da seda: rede viaria das rutas do corredor de Chang'an-Tianshan (2014) · Gran Canal (2014) · Sitios Tusi (2015) · Paisaxe cultural artística rupestre de Zuojiang Huashan (2016) · Hubei Shennongjia (2016) · Qinghai Hoh Xil (2017) · Kulangsu: un asentamento internacional histórico (2017) · Fanjingshan (2018) · Ruínas arqueolóxicas da cidade de Liangzhu (2019) · Santuarios de aves migratorios ao longo da costa do Mar Amarelo - Mar de Bohai na China (fase I) (2019) · Quanzhou: Emporio do mundo en Song-Yuan China (2021) · Paisaxe cultural dos antigos bosques de té da montaña Jingmai en Pu'er (2023)
Patrimonio da Humanidade · Lista do Patrimonio da Humanidade en Perigo ·