Montaña de Suleyman

Montaña de Suleyman
Tipo	montaña; paisaxe cultural; monumento natural
Parte de	Lista do Patrimonio da Humanidade en Asia Central e Setentrional
Localización
División administrativa	Osh, Kirguizistán
	40°31′46″N 72°47′00″L / 40.5294, 72.7833
Cordilleira	Tian Shan
Características
Altitude	1.110 m
Superficie	Patrimonio da Humanidade: 112 ha; zona de protección: 4.788 ha
Patrimonio da Humanidade
Tipo	Patrimonio cultural → Asia-Oceanía insular
Data	2009 (33ª Sesión), Criterios de Patrimonio da Humanidade: (iii) e (vi)
Identificador	1230

O Montaña Sulayman (kirguizo Сулайман-Тоо, Sulaiman-Too, Rocha Sulayman) é o único Patrimonio da Humanidade situado integramente no país de Kirguizistán.^[a]^[1] Está situado na cidade de Osh e foi noutro tempo un importante lugar de peregrinación premusulmá.

Historia

Algúns investigadores e historiadores cren que esta montaña é o famoso fito da antigüidade coñecido como a "Torre de Pedra", sobre a que Claudio Ptolomeo escribiu no seu tratado Geographia.^[2]^[3]^[4] A Torre de Pedra marcaba o punto medio da antiga Ruta da Seda, a ruta comercial terrestre que percorrían as caravanas entre Europa e Asia.

Santuario de Sulayman

Sulayman (Salomón) é un profeta do Corán, e a montaña contén un santuario que supostamente marca a súa tumba. As mulleres que ascenden ao santuario no cumio e se arrastran por unha abertura na rocha sagrada, segundo a lenda, darán a luz a fillos sans. As árbores e arbustos da montaña están cubertos con numerosas "bandeiras de oración", pequenos anacos de tea que están atados a eles.

Protección da área

Segundo a UNESCO, a montaña é "o exemplo máis completo dunha montaña sagrada en calquera lugar de Asia Central, venerada durante varios milenios".^[5] O sitio segue a ser un lugar popular para os musulmáns locais, con escaleiras que conducen ao pico máis alto onde se atopa unha pequena mesquita construída orixinalmente por Babur en 1510. Gran parte da mesquita reconstruíuse a finais do século XX.

A rocha tamén contén o Complexo do Museo Histórico e Arqueolóxico Nacional Sulayman que construíuse durante a era soviética, e que mostra achados arqueolóxicos da zona e a súa historia. A ladeira inferior da montaña está rodeada por un cemiterio.

Galería

Vista da montaña desde a cidade de Osh
Vista dos cinco picos desde a rúa Alishir Navoi
Formacións rochosas nun dos cumes
Detalle dos estratos de rocha sedimentaria (estrato horizontal)
A mesquita Sulaiman-Too, Osh, Kirguizistán
Cemiterio en ladeiras máis baixas coa mesquita de Sulayman-Too ao fondo
Vista de Osh vista costa abaixo a través do cemiterio e a mesquita
Mesquita, vista desde arriba
Panorama de Osh (mesquita en primeiro plano) vista desde o camiño a unha das covas da montaña
Panorama de Osh que mostra os altos picos nevados da Cordilleira Alay ao sur da cidade
Detalle dunha das covas da montaña
Cuberta arbórea escasa nas ladeiras superiores áridas
Porta de entrada decorativa para a escaleira que leva ao recinto do museo
Museo Arqueolóxico Sulayman-Too nun dos picos
Entrada do Museo Arqueolóxico
Exterior da Casa de Babur
Interior da casa de Babur
Detalle do interior da cúpula da Casa de Babur
Café na base (plataforma de observación e Casa de Babur visibles ao fondo)
Mausoleo de Asif ibn Barkhiya
As Portas de Lume (conmemorando o templo do lume zoroástrico na montaña)
Mulleres kirguisas descansan durante a súa visita á montaña sagrada

Notas

<referencesgroup="lower-alpha”/>

Referencias

↑ "Sulaiman-Too Sacred Mountain". UNESCO. Consultado o 9 de agosto deAugust 2014.
↑ Dean, Riaz (2022). The Stone Tower: Ptolemy, the Silk Road, and a 2,000-Year-Old Riddle (en English). Delhi: Penguin Viking. pp. 173–85. ISBN 978-0670093625.
↑ Dean, Riaz (2015). "The Location of Ptolemy's Stone Tower: The Case for Sulaiman-Too in Osh" (PDF). The Silk Road.
↑ von Reden, Sitta (2023). von Reden, Sitta, ed. The Handbook of Ancient Afro-Eurasian Economies (Volume 3: Frontier-Zone Processes and Transimperial Exchange). De Gruyter Oldenbourg. p. 20. ISBN 9783110604641. doi:10.1515/9783110607628.
↑ "Sacred mountain in Kyrgyzstan enters List along with Iran's Shushtar water system and Royal tombs in Republic of Korea". UNESCO. Consultado o 9 de agosto de 2014.

Véxase tamén

Outros artigos

Patrimonio da Humanidade en Kirguizistán

↑ Kirguizistán comparte o sitio da Ruta da Seda de Tian-Shan con China e Casaquistán. O sitio de Tian-Shan occidental compártese con Casaquistán e Uzbekistán.

Erro na cita: As etiquetas <ref> existen para un grupo chamado «lower-alpha», pero non se atopou a etiqueta <references group="lower-alpha"/> correspondente.

[2] "Sulaiman-Too Sacred Mountain". UNESCO. Consultado o 9 de agosto deAugust 2014.

[3] Dean, Riaz (2022). The Stone Tower: Ptolemy, the Silk Road, and a 2,000-Year-Old Riddle (en English). Delhi: Penguin Viking. pp. 173–85. ISBN 978-0670093625.

[4] Dean, Riaz (2015). "The Location of Ptolemy's Stone Tower: The Case for Sulaiman-Too in Osh" (PDF). The Silk Road.

[5] von Reden, Sitta (2023). von Reden, Sitta, ed. The Handbook of Ancient Afro-Eurasian Economies (Volume 3: Frontier-Zone Processes and Transimperial Exchange). De Gruyter Oldenbourg. p. 20. ISBN 9783110604641. doi:10.1515/9783110607628.

[6] "Sacred mountain in Kyrgyzstan enters List along with Iran's Shushtar water system and Royal tombs in Republic of Korea". UNESCO. Consultado o 9 de agosto de 2014.

[1] Kirguizistán comparte o sitio da Ruta da Seda de Tian-Shan con China e Casaquistán. O sitio de Tian-Shan occidental compártese con Casaquistán e Uzbekistán.

[a]

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]