Mikoyan-Gurevich MiG-21

Mikoyan-Gurevich MiG-21
Instancia de familia de aeronaves  Subclase de caza a reacción de terceira xeración caza dun asento  Parte de Algerian Air Force MiG-21 fleet (en) caza polivalente  Uso caza polivalente  Armamento Gryazev-Shipunov GSh-23 (pt) FAB-500 (pt) Vympel K-13 (pt) R-60 (en) FAB-250
Implicados  Deseñador/a Q4097193  Operador/a Forza Aérea Soviética Unión Soviética Forza aérea afgá República Popular da China Rusia India Azerbaidján Força Aérea e de Defesa Aérea da Croácia (pt) Alxeria Angola Afganistán Forza Aérea de Rusia Força Aérea Nacional de Angola (pt) Albania Força Aérea Argelina (pt)  Desenvolvedor/a Mikoyan  Fabricante Mikoyan Aero Vodochody (pt) Tbilisi Aircraft Manufacturing (pt) Sokol (en) Fábrica Dux (pt) Hindustan Aeronautics Limited Chengdu Aircraft Corporation (pt)
Características
Autonomía 450 km
Impulsado por Tumansky R-25 (en)
Velocidade de cruceiro 1000
Armamento Vympel K-13 (pt) cantidade: 4 R-60 (en) cantidade: 4 FAB-500 (pt) cantidade: 2 FAB-250 cantidade: 2 Gryazev-Shipunov GSh-23 (pt) cantidade: 1
Dimensións Altura 4,12 m Lonxitude 15,76 m Envergadura 7,15 m Altitude operacional 19.000 m
Datas  Data de comezo 1959  Fundación / creación 1959  Entrada en servizo 1959  Primeiro voo 14 de febreiro de 1956
Localización  Colección Museo do Armamento da Bundeswehr  País de orixe Unión Soviética
Identificadores Freebase /m/0gry7
Fontes e ligazóns  Descrito pola fonte Jane's World Aircraft Recognition Handbook, Fourth Edition (en) Blue Paw Print (en)
Wikidata G:Commons C:Commons

O Mikoyan-Gurevich MiG-21 (designación OTAN: Fishbed) é un avión de combate, tipo caza multipropósito supersónico, construído na Unión Soviética. Fixéronse 25 modificacións principais en serie e 30 experimentais. Producíronse máis de 11.000 aparatos na Union Soviética, Checoslovaquia, a India e a China, que foron exportados a 40 países. Isto convérteo no caza das segunda e terceira xeracións máis numeroso do mundo, e o avión militar máis estendido dende o final da segunda guerra mundial, coa excepción do transporte Lockheed C-130 Hercules. Ten 17 récords mundiais rexistrados pola FAI.

Historia

O MiG-21 é fillo da Guerra de Corea, onde os soviéticos viron a necesidade dun interceptador lixeiro monopraza de defensa de obxectivo con boa manobrabilidade supersónica, ademais de ser a continuación do subsónico MIG-15 e MIG-17. As versións de produción iniciais ('Fishbed-A' e 'Fishbed-B') foron producidas en cantidades limitadas, actuando só como cazas diúrnos de curto alcance cun armamento lixeiro, consistente en dous canóns NR-30 de 30 mm. A seguinte versión (MiG-21F 'Fishbed-C') levaba dous mísiles aire-aire K-13 (designación OTAN: AA-2 'Atoll') guiado por infravermellos, un turborreactor máis potente e mellor aviónica. Entrou en servizo en 1960. Nos primeiros anos 70 o MiG-21 foi practicamente redeseñado, reaparecendo como o MiG-21B ('Fishbed-L'), versión multipropósito para superioridade aérea e ataque terrestre. O 'Fishbed-N' presentou novas técnicas de construción, maior capacidade de combustible e aviónica modernizada. Fabricouse tamén unha versión bipraza de adestramento, o MiG-21U (designación OTAN: 'Mongol'). Houbo tamén numerosas versións experimentais, destacando o 'Fishbed-G', unha versión de engalaxe vertical.

En Vietnam, o MiG-21 foi un duro rival para os norteamericanos, debido á maior axilidade e velocidade respecto aos avións estadounidenses. Porén, a introdución de novas tácticas para os F-4 Phantom II posibilitou aos estadounidenses derrubar aos MiG-21 antes de que as súas armas tivesen alcance. Durante 1966 os norteamericanos acabaron con 23 MiG-21, perdendo só nove dos seus aparatos.

Especificacións (MiG-21MF 'Fishbed-J')

• Tipo: Caza monopraza.
• Tripulación: Un piloto.

• Envergadura: 7,15 m.
• Lonxitude: 15,76 m.
• Altura: 4,10 m.
• Superficie alar: 23,00 m².
• Peso baleiro: 7.000 kg.
• Peso cargado: 10.400 kg.
• Planta motriz: 1 motor turborreactor Tumanskii R-25 con 7.507 kg de pulo.
• Velocidade máxima: 2.229 km/h.
• Autonomía: 1.160 km.
• Teito de servizo: 17.500 m.
• Armamento: 1 canón de dobre ánima GSh-23 de 23 mm baixo a fuselaxe e catro píos subalares con capacidade para 1.500 kg de pertreitos, incluíndo mísiles aire-aire, cohetes, bombas e depósitos de combustible.