Saltar ao contido

Michel Christol

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Modelo:BiografíaMichel Christol
Biografía
Nacemento25 de outubro de 1942
Castelnau-de-Guers, Hérault, Francia.
Cargos
Presidente da
Escola Antiga de Nîmes
PeríodoDesde 2023 – 
AntecesorDominique Darde.
Sucesor-
Presidente da
Sociedade Francesa de Numismática
Período1983 – 1985
AntecesorH. Huvelin
SucesorC. Brenot
Datos persoais
País de nacionalidadeFrancia Francesa.
EducaciónUniversidade de Montpelier.
Universidade París 1 Panthéon-Sorbona.
Lycée Joffre.
Tese académicaCrise do Imperio Romano en tempos de Valeriano e de Galieno.
Director de teseWilliam Seston e Charles Pietri.
Actividade
Campo de traballoHistoriografía, epigrafía, numismática.
Lugar de traballo París Editar o valor en Wikidata
Ocupaciónhistoriador da antigüidade clásica, profesor universitario, epigrafista, erudito clásico Editar o valor en Wikidata
EmpregadorUniversidade París 1 Panthéon-Sorbona (1983-2008)
Membro de
Sociedade Francesa de Numismática.
Instituto Europeo Séguier.
Sociedade Francesa de Estudos Epigráficos sobre Roma e o Mundo Romano.
Sociedade Arqueolóxica, Científica e Literaria de Béziers.
Sociedade Nacional de Anticuarios de Francia.
ProfesoresAndré Chastagnol, Hans-Georg Pflaum, Charles Piétri e William Seston Editar o valor en Wikidata
Influencias
Obra
DoutorandoAntony Hostein, Benoît Rossignol, Anne Daguet-Gagey, Sabine Lefebvre, Christine Hoët-Van Cauwenberghe, Maria-Luisa Bonsangue, Céline Chulsky, Nathalie Barrandon e Maria Kantiréa (en) Traducir Editar o valor en Wikidata
Familia
PaiLouis Christol Editar o valor en Wikidata
IrmánsGérard Christol Editar o valor en Wikidata
Premios
Membro non residente da Academia de Nîmes.

BNE: XX944867 Dialnet: 56263

Michel Christol, nado en Castelnau-de-Guers o 25 de outubro de 1942, é un historiador, epigrafista e numismático francés especializado na Antigüidade romana.

Traxectoria

[editar | editar a fonte]

Primeiros anos e formación

[editar | editar a fonte]

Christol naceu en 1942[1] na cidade occitana de Castelnau-de-Guers, departamento de Hérault. Cursou a súa educación secundaria nas Escolas Cristiás de Béziers e logo marchou a Montpellier, onde estudou un curso superior de Literatura no Instituto Joffre e despois a carreira de Historia na Universidade de Montpellier;[2][3] alí foi alumno, entre outros, de Hans-Georg Pflaum.[4]

Entre 1964 e 1967 exerceu como profesor de Xeografía e Historia no instituto de Nîmes. [2]

En 1981 acadou o seu doutoramento, cunha tese elaborada baixo a dirección de William Seston e de Charles Pietri versou sobre a crise do Imperio Romano en tempos de Valeriano e de Galieno, e foi defendida ante un tribunal presidido por André Chastagnol.[5]

Carreira académica

[editar | editar a fonte]

En 1983, dous anos despois do seu doutoramento, Christol accedeu ao posto de catedrático de Historia Romana da Universidade de París-I, cargo que ocupou ata a súa xubilación en 2008, cando pasou a ser profesor emérito.[1][6] Tamén dirixiu o departamento de publicacións da Sorbona de 1989 a 2000.[2][3]

Michel Christol foi presidente do consello de redacción da revista Gallia.[5] Tamén dirixiu a Maison Avicenne —o pavillón de estudantes iranianos— da Cidade Internacional Universitaria de París, de 2001 a 2007.[2]

Entre outras institucións académicas e sociedades eruditas, Christol foi membro de honra da Sociedade Francesa de Numismática —entidade que presidiu entre 1983 e 1985—,[7][8] e tamén foi membro do Instituto Europeo Séguier, da Sociedade Francesa de Estudos Epigráficos sobre Roma e o Mundo Romano,[3] da Sociedade Arqueolóxica, Científica e Literaria de Béziers e da Sociedade Nacional de Anticuarios de Francia.[6]

O 9 de xaneiro de 2015 foi nomeado membro non residente da Academia de Nîmes,[9] e pronunciou o panexírico do seu predecesor, Maurice Agulhon. Tamén é o máximo representante da institución Escola Antiga de Nîmes.[2][6]

Christol é especialista en historia política do Imperio Romano, en particular do século III, na época da primeira crise do Estado imperial. Tamén centra o seu foco de interese na provincia romana Narbonense.[4] É autor de numerosos manuais, un dos cales, escrito en coautoría con Daniel Nony, foi obxecto de continuas reedicións desde a súa primeira publicación en 1974. É coñeido polas súas análises das fontes numismáticas e epigráficas, sobre todo nos ámbitos da onomástica e da prosopografía.[2][4][5]

Escolma de publicacións

[editar | editar a fonte]

Esta é unha escolma das publicacións máis salientables de Michel Christol ao longo da súa traxectoria:[10][11]

  1. 1 2 "Michel Christol". En Diritto @ Storia. Rivista Internazionale di Scienze Giuridiche e Tradizione Romana. Nº 8. 2008.
  2. 1 2 3 4 5 6 "Michel Christol: Réception à l'Académie de Nîmes. Vendredi 9 janvier 2015". Academiedenimes.org
  3. 1 2 3 Bonsangue, M. L.; Hoët-van Cauwenberghe, C. (2010). Páxina 9.
  4. 1 2 3 Gascou, J. (2011). "Comptes rendus bibliographiques: Michel Christol, Une histoire provinciale, La Gaule narbonnaise [...]". En Revue archéologique. 2/2011. N° 52.
  5. 1 2 3 Bonsangue, M. L.; Hoët-van Cauwenberghe, C. (2010). Páxina 8.
  6. 1 2 3 "M. Michel Christol". Comité des travaux historiques et scientifiques (CTHS.fr).
  7. ↑ "Les présidents de la SFN". Société française de numismatique.
  8. ↑ "Les présidents de la SFN depuis 1965". En Bulletin de la Société Française de Numismatique. Decembro de 2014. Nº 10. Páxinas 313-314.
  9. ↑ "Membres non résidants". Academiedenimes.org
  10. ↑ "Michel Christol". En Diritto @ Storia. Rivista Internazionale di Scienze Giuridiche e Tradizione Romana. Nº 8. 2008.
  11. ↑ "Christol, Michel (1942-)". Persee.fr

Véxase tamén

[editar | editar a fonte]

Bibliografía

[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas

[editar | editar a fonte]
Predecesor:
Hélène Huvelin
Presidente da
Sociedade Francesa de Numismática

1983-1985
Sucesor:
C. Brenot