Saltar ao contido

Michèle Alliot-Marie

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Modelo:BiografíaMichèle Alliot-Marie

(2006) Editar o valor en Wikidata
Biografía
Nacemento10 de setembro de 1946 Editar o valor en Wikidata (80 anos)
Villeneuve-le-Roi Editar o valor en Wikidata
Eurodeputada
Representa: Les Républicains

1 de xullo de 2014 – 1 de xullo de 2019

Circunscrición electoral: South-West France (en) Traducir

Deputada da Asemblea Nacional
28 de marzo de 2011 – 19 de xuño de 2012
 Daniel Poulou (pt) TraducirSylviane Alaux 

Circunscrición electoral: Pyrénées-Atlantiques's 6th constituency (en) Traducir
Ministra de Relacións Exteriores de Francia
14 de novembro de 2010 – 27 de febreiro de 2011
 Bernard KouchnerAlain Juppé 
Membro do gabinete: Third Fillon government (en) Traducir
Ministro da Justiça (pt) Traducir
23 de xuño de 2009 – 13 de novembro de 2010
 Rachida DatiMichel Mercier 
Membro do gabinete: Second Fillon government (en) Traducir
Deputada da Asemblea Nacional
20 de xuño de 2007 – 19 de xullo de 2007 – Daniel Poulou (pt) Traducir 

Circunscrición electoral: Pyrénées-Atlantiques's 6th constituency (en) Traducir
Ministra do Interior de Francia
18 de maio de 2007 – 23 de xuño de 2009
 François BaroinBrice Hortefeux 
Membro do gabinete: First Fillon government (en) Traducir
Deputada da Asemblea Nacional
19 de xuño de 2002 – 18 de xullo de 2002 – Daniel Poulou (pt) Traducir 

Circunscrición electoral: Pyrénées-Atlantiques's 6th constituency (en) Traducir
Presidenta Reagrupamento para a República (pt) Traducir
4 de decembro de 1999 – 24 de abril de 2002
 Serge LepeltierAlain Juppé 
Deputada da Asemblea Nacional
12 de xuño de 1997 – 7 de xuño de 2002

Circunscrición electoral: Pyrénées-Atlantiques's 6th constituency (en) Traducir
Deputada da Asemblea Nacional
17 de setembro de 1995 – 21 de abril de 1997
 Daniel Poulou (pt) Traducir

Circunscrición electoral: Pyrénées-Atlantiques's 6th constituency (en) Traducir
Mayor of Saint-Jean-de-Luz (en) Traducir
23 de xuño de 1995 – 7 de maio de 2002 – Peyuco Duhart 
Conselleira xeral
1994 – 2001
Circunscrición electoral: canton of Saint-Jean-de-Luz (en) Traducir
Deputada da Asemblea Nacional
2 de abril de 1993 – 1 de maio de 1993 – Daniel Poulou (pt) Traducir 

Circunscrición electoral: Pyrénées-Atlantiques's 6th constituency (en) Traducir
Eurodeputada
Representa: Les Républicains

25 de xullo de 1989 – 30 de marzo de 1993

Circunscrición electoral: France (en) Traducir

Deputada da Asemblea Nacional
23 de xuño de 1988 – 1 de abril de 1993

Circunscrición electoral: Pyrénées-Atlantiques's 6th constituency (en) Traducir
Deputada da Asemblea Nacional
2 de abril de 1986 – 2 de abril de 1986 – Alain Lamassoure 

Circunscrición electoral: Q23891081 Traducir
Q107349387 Traducir
20 de marzo de 1986 – 10 de maio de 1998
Membro do gabinete: Second Chirac government (en) Traducir
Editar o valor en Wikidata
Datos persoais
RelixiónCatolicismo Editar o valor en Wikidata
EducaciónUniversité Paris-Panthéon-Assas
Universidade París I Panthéon-Sorbonne Editar o valor en Wikidata
Actividade
Lugar de traballo Estrasburgo
Biarritz
París
Bruxelas
Saint-Jean-de-Luz Editar o valor en Wikidata
Ocupaciónpolítica, diplomática, xurista Editar o valor en Wikidata
Partido políticoUnión por un Movemento Popular
Reagrupamento para a República (pt) Traducir
Les Républicains Editar o valor en Wikidata
Outro
CónxuxePatrick Ollier (1988–)
Michel Alliot (1971–1984) Editar o valor en Wikidata
PaiBernard Marie Editar o valor en Wikidata
ParentesFlorimond Olive, sobriño Editar o valor en Wikidata
Condenada portaking illegal advantage (en) Traducir Editar o valor en Wikidata
Premios

Descrito pola fonteLentapedia Editar o valor en Wikidata
IMDB: nm2014946 Facebook: MAlliotMarie Twitter: malliotmarie Editar o valor en Wikidata

Michèle Jeanne Honorine Alliot-Marie, nada o 10 de setembro de 1946, é unha política francesa. Foi ministra de Defensa (2002-2007), de Interior (2007-2009), de Xustiza (2009-2010) e de Asuntos Exteriores (2010-2011) de Francia.

Traxectoria

[editar | editar a fonte]

Alliot-Marie foi a primeira muller que ostentou o cargo de ministra de Interior así como a primeira en dirixir un partido político maioritario en Francia. Foi ministra de Defensa nos gabinetes de Jean-Pierre Raffarin e de Dominique de Villepin. Tamén foi a primeira muller en asumir ese cargo.[1] A revista Forbes colocouna en 2005 no número 51 e no número 11 en 2007 na clasificación de mulleres máis poderosas do planeta.[2][3][4]

O 27 de febreiro de 2011, renunciou ao cargo de Ministra de Asuntos Exteriores ante o escándalo público provocado por aceptar unhas vacacións regaladas por un empresario tunisiano próximo ao entón presidente Zine El Abidine Ben Ali así como as críticas pola súa incorrecta xestión do affaire Cassez que levou a Francia a unha crise diplomática con México.[5]

En 2016, o xuíz de instrución francesa Sabine Kheris solicita que Michèle Alliot-Marie, Dominique de Villepin e Michel Barnier sexan levados ante o Tribunal de Xustiza da República. Sospéitase que estes exministros permitiron a saída dos mercenarios responsables do ataque ao campo de Bouaké en 2004, no que morreron nove soldados franceses. Ao parecer, a operación tiña por obxecto xustificar unha operación de resposta contra o Goberno de Laurent Gbagbo no contexto da crise de 2004 en Costa do Marfil.[6]

Reivindicación feminista

[editar | editar a fonte]

En 1970, cando ía entrar en compañía da tamén política francesa Denise Cacheux, na Asemblea Nacional de Francia, os ordenanzas prohibíronlles o acceso ao recinto por ir vestidas con pantalón. Ante esta prohibición, Alliot-Marie manifestou que estarían dispostas a quitar a prenda se desta maneira podían acceder, de maneira que os ordenanzas optaron por permitirlles o paso. A partir deste suceso, as mulleres do mundo da política puideron acceder con pantalón a edificios oficiais.[7]

  1. "Excerpts from "Dawn Evening or Night"". International Herald-Tribune. 24 de agosto de 2007. Arquivado dende o orixinal o 26 de agosto de 2007. Consultado o 6 de setembro de 2007.
  2. "Michele Alliot-Marie, The Most Powerful Women - Forbes.com". Consultado o 7 de marzo de 2018.
  3. "#11 Michèle Alliot-Marie - Forbes.com". Consultado o 7 de marzo de 2018.
  4. "«Nunca ha habido procedimientos como los usados contra Sarkozy»". abc (en castelán). Consultado o 7 de marzo de 2018.
  5. Antonio Jiménez Barca (27 de febreiro de 2011). "Dimite la ministra de Exteriores francesa". El País. Consultado o 27 de febreiro de 2011.
  6. https://www.monde-diplomatique.fr/2016/04/BENVENUTO/55185
  7. Mañana, Carmen (20 de abril de 2012). "La lucha de la mujer por llevar los pantalones". El País (en castelán). ISSN 1134-6582. Consultado o 5 de marzo de 2018.