Buxato común

	Instancia de taxon
	Nome curto B. buteo
	Categoría taxonómica especie
	Combinación orixinal Falco buteo

Buxato común
	Buteo buteo ; Carl von Linné 1758
	(2026)
	Instancia de taxon
	Nome curto B. buteo
	Categoría taxonómica especie
	Combinación orixinal Falco buteo
	Conservación Especie pouco preocupante
Clasificación taxonómica
Superreino	Holozoa
Reino	Animalia
Filo	Chordata
Clase	Aves
Orde	Accipitriformes
Familia	Accipitridae
Xénero	Buteo
Especie	Buteo buteo ; (Linnaeus, 1758) Buteo buteo
Envergadura
Cifras e dimensións
Envergadura
	Masa 790 g peso adulto macho ; 966,5 g peso adulto femia ; 60 g peso de nacemento ; 0,925 kg
Envergadura	1,24 m
Tamaño da niñada	2,8
Datas
	Esperanza de vida 10 a
	Período de incubación 34 d
Historia
	Premios e distincións Ave do Ano (2021)
Localización
	Área de distribución Burkina Faso; Polonia; África
Freebase
Códigos e identificadores
Freebase
Freebase	/m/01b_3
ITIS	175383
OTT	119214
UICN	61695117
Fontes e ligazóns
	Descrito pola fonte Enciclopedia de Otto "Myšilov"; The Domestic Encyclopædia; Or, A Dictionary Of Facts, And Useful Knowledge "Domestic Encyclopædia (1802)/Buzzard (en) " ;
	Wikidata G:Commons C:Commons

O buxato común^[1] (Buteo buteo) é unha ave de presa propia da Eurasia. Recibe tamén os nomes de miñato común, miato,^[2] bexato,^[3] buxato,^[4] lamego^[5] ou lamote.^[6] O buxato típico acada entre 51 e 57 cm de lonxitude, cunha envergadura de 110 a 130 cm coas ás despregadas, o que o coloca entre as rapaces de tamaño medio. A súa especie espállase pola maior parte de Europa e tamén se estende por Asia. Polo corrente é unha ave que se estaciona todo o ano, excepto nas partes máis frías do hábitat, e máis no caso dalgunhas subespecies. Os buxatos poden chegar a vivir até 20 anos.

Os machos son máis grandes en tamaño e en peso que as femias.

Os buxatos, normalmente, non forman bandos, pero ás veces poden ser vistos xuntos da cando hai movementos migratorios ou nun bo hábitat. O escritor da época vitoriana , William Crossing, estando en Dartmoor, rexistrou que vira, en ocasións, bandos de 15 ou máis buxatos nalgúns sitios.

Esta rapaz de amplas ás, posúe unha boa variedade de plumaxes, de xeito que en Europa pode ser confundido co parecido Buteo lagopus e co invulgar e distantemente emparentado abelleiro europeo (Pernis apivorus), capaz de mimetizar a plumaxe do buxato común para se protexer do azor.

Reprodución

O buxato común constrúe un único niño ben en árbores ou en penas illadas. A femia pón só 2 ou 3 (moi raramente 1 ou 4) ovos no niño, entre marzo e maio. Os ovos son caracteristicamente branco-azulentos con pintas grises ou acastañadas. O chocamento dura, polo normal, 34 días, alternándose, para chocalos, machos e femias. Os peldrachos fican no niño por uns 40 ou 50 días.

Hábitos alimenticios

Cría nos bosques, mais acostuma a cazar en terreo aberto. Aliméntase de pequenos mamíferos, réptiles, batracios, insectos, paxaros, e pode mesmo aceptar a calaza.

Outros nomes en galego

O buxato común, ave abundante na Galiza, coñécese aínda con outros nomes: bexato ou buxato (aínda que bexato é tamén normativo, buxato está quizais máis espallado), queima, tartaraña, ...

Subespecies

As diferentes subespecies de buxatos divídense en varios grupos :

Grupo occidental

O grupo occidental está esencialemente composto de subespecies residentes ou migratorias, mais neste caso só de moi curto radio. Atopamos:

Buteo buteo buteo: Europa
B. b. rothschildi: Illas Azores
B. b. insularum: Illas Canarias
B. b. arrigonii: Córsega e Sardeña
B. b. menetriesi: Cáucaso
B. b. harterti: Illas de Madeira

Grupo oriental

Está representado polas subespecies seguintes :

B. b. vulpinus : Eurasia. É un migrante de "longa distancia", excepto os inviduos que viven no Himalaia.
B. b. japonicus: Xapón.

Grupo africano

As dúas variantes, que viven en illas africanas, poderían pertencer ao primeiro grupo, mais mantéñense como especies distintas logo de ser analizado o seu ADN (Clouet & Wink 2000). Son: