Mergo pequeno

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Mergo pequeno
Macho (arriba) e femia de mergo pequeno
Macho (arriba) e femia de mergo pequeno
Estado de conservación
Pouco preocupante (LC)
Pouco preocupante[1]
Clasificación científica
Reino: Animalia
Filo: Chordata
Clase: Aves
Orde: Anseriformes
Familia: Anatidae
Xénero: Mergellus
Selby, 1840
Especie: Mergellus albellus
(Linnaeus, 1758)
Distribución de M. albellus     Área de reprodución      Área non reprodutora      De paso

Distribución de M. albellus     Área de reprodución      Área non reprodutora      De paso
Sinonimia
  • Mergus albellus Linnaeus, 1758
  • Mergus minutus Linnaeus, 1758

O mergo pequeno[2][3] (Mergellus albellus, antes Mergus albellus) é unha especie de pato, único membro do xénero Mergellus. Mergellus é un diminutivo de Mergus (procedente do latín mergere, 'mergullarse'[4] ), e albellus procede do latín albus, 'branco'.[5] Este xénero está estreitamente relacionado con Mergus e estivo e ás veces está incluído nel, aínda que podería estar máis emparentado cos patos ollodourados (Bucephala).[6] O mergo pequeno hibrida co ollodourado (B. clangula).[7]

Un pato mariño fósil do Mioceno medio demostra que existían patos similares ao mergo hai uns 13 millóns de anos. A especie existente data do Plistoceno tardío.

Descrición[editar | editar a fonte]

Femia de Mergellus albellus en primeiro plano.

É unha especie inconfundible co macho con aparencia de "panda" pola súa mancha negra na zona do ollo e aspecto de "xeo roto" polas finas liñas negras sobre fondo branco que parecen gretas no xeo, que mostra as cores branca e negra cando voa. As femias e machos inmaturos son cincentos con frontes e píleos castaños, e poden confundirse a distancia co Oxyura jamaicensis. Ten áreas ovais brancas que se ven en voo. O bico do mergo pequeno ten un extremo ganchudo e beiras con dentes de serras, que lle axudan a capturar os peixes cando se mergulla para pescar. Mide de 38 a 44 cm de longo.[7]

Distribución e ecoloxía[editar | editar a fonte]

Engalando

Reprodúcese na taiga do norte de Europa e Asia. Necesita árbores para reproducirse, establecendo neles o niño. Vive en lagos con moitos peixes e ríos lentos. Como é migrante, abandona as áreas reprodutoras e inverna en costas abrigadas ou lagos do interior, nas costas do mar Báltico, mar Negro, norte de Alemaña e os Países Baixos, e un pequeno número deles chegan a Gran Bretaña (por exemplo, a Dungeness). As aves errantes poden chegar a Norteamérica ou a outros países europeos (en Galicia é unha ave accidental[3]). Nos lagos prefire áreas polas ribeiras, a miúdo baixo árbores pequenas. Reprodúcese en maio e pon de 6 a 9 ovos cor crema. Nidifica en ocos de árbores, como os de vellos niños de petos. É unha ave tímida e foxe facilmente cando a molestan.

É unha das especies ás que se aplica o Acordo sobre a Conservación de Aves Acuáticas Migratorias Africano-euroasiático (AEWA). Non se considera especie ameazada na Lista Vermella da IUCN, aínda que a súa poboación está decrecendo.[1]

Fósiles[editar | editar a fonte]

Un fósil non nomeado de pato mariño, coñecido por un úmero atopado na formación Sajóvölgyi do Mioceno medio (Badeniano tardío, hai de 13 a 12 millóns de anos) de Mátraszõlõs, Hungría, foi asignado a Mergus. Porén, os autores incluían nese xénero ao mergo pequeno, e en consecuencia, o óso podería ser asignado máis propiamente a Mergellus, especialmente porque é máis similar a un úmero de mergo pequeno que aos restos de Bucephala que tamén se encontraron no sitio. Ás veces arguméntase[8] que o fósil de Mátraszõlõs é demasiado vello para representar ningún xénero moderno de pato mariño, pero aparentemente estes estaban xa ben diferenciados daquela.[9]

Tamén se atoparon subfósiles desta especie en Inglaterra.[8]

Galería[editar | editar a fonte]

Notas[editar | editar a fonte]

  1. 1,0 1,1 "Mergellus albellus". Lista Vermella de especies ameazadas. Versión 2013.2 (en inglés). Unión Internacional para a Conservación da Natureza. 2012. Consultado o 26 November 2013. 
  2. Conde Teira, M. A. (1999). "Nomes galegos para as aves ibéricas: lista completa e comentada" (PDF). Chioglossa (A Coruña) 1: 121–138. Arquivado dende o orixinal (PDF) o 15 de marzo de 2016. Consultado o 28 de setembro de 2016. 
  3. 3,0 3,1 Penas Patiño, Xosé M.; Pedreira López, Carlos (setembro de 2004). Guía das aves de Galicia. Ilustrado por Calros Silvar (2ª ed.). A Coruña: Baía Edicións. ISBN 84-96128-69-5.
  4. Mergus en Myetymology.
  5. Jobling, James A (2010). The Helm Dictionary of Scientific Bird Names. London: Christopher Helm. pp. 38, 251. ISBN 978-1-4081-2501-4. 
  6. Livezey, Bradley C. (1986). "A phylogenetic analysis of recent anseriform genera using morphological characters" (PDF). Auk 103 (4): 737–754. JSTOR 4088089. 
  7. 7,0 7,1 Madge, Steve; Burn, Hilary (1988). Waterfowl: An Identification Guide to the Ducks, Geese, and Swans of the World. Boston: Houghton Mifflin. pp. 274–276. ISBN 0-395-46727-6. 
  8. 8,0 8,1 Mlíkovský, Jiří (2002). Cenozoic Birds of the World, Part 1: Europe (PDF). Prague: Ninox Press. p. 123. ISBN 80-901105-3-8 ISBN non válido. 
  9. Gál, Erika; Hír, János; Kessler, Eugén; Kókay, József (1998–99). "Középsõ-miocén õsmaradványok, a Mátraszõlõs, Rákóczi-kápolna alatti útbevágásból. I. A Mátraszõlõs 1. lelõhely" [Middle Miocene fossils from the sections at the Rákóczi chapel at Mátraszőlős. Locality Mátraszõlõs I.] (PDF). Folia Historico Naturalia Musei Matraensis (en Hungarian e English) 23: 33–78. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]