Mercedes Núñez

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
(Redirixido desde "Mercedes Núñez Targa")

Mercedes Núñez Targa, nada en Barcelona o 16 de xaneiro de 1911 e finada en Vigo o 4 de agosto de 1986, foi unha política republicana española.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Filla de José Núñez Otero, natural de Bergondo, que se establecera en Barcelona cunha xoiería. Durante a República foi secretaria de Pablo Neruda, sendo este cónsul de Chile en Barcelona, e tesoureira do Club Femeni i d’Esports; afiliouse ás Juventudes Socialistas Unificadas e máis adiante ao PSUC. Ao rematar a guerra pasou a Francia, e despois foi enviada á Coruña para facerse cargo da dirección comunista. Foi detida o 10 de novembro de 1939 e trasladada ao cárcere madrileña de Ventas en 1940. Condenada a 12 anos e 1 día de prisión, un erro burocrático púxoa en liberdade dous anos despois. Volve fuxir a Francia, onde a internaron no Campo de Argelés. Incorporouse á Resistencia francesa en Carcassonne en xaneiro de 1943 na "5ª Agrupación de Guerrilleros Españoles", traballou de cociñeira no Cuartel Xeral de Carcassone pero foi detida pola Gestapo en maio de 1944. Conducida a Alemaña foi internada no Campo de concentración de Ravensbrück. Alí permaneceu pouco menos dun ano, sendo liberada polos aliados en 1945. O goberno francés concedeulle a" Médaille Militaire" en 1959. O presidente De Gaulle concedeulle o título de "Chevalier da Légion d'Honneur" en 1960. En 1968 participou na creación do Partido Comunista de Galicia e en 1975 volveu a España. En 1983 foi nomeada delegada en Galicia da “Amical de Mauthausen e outros campos” e dedicouse a elaborar o censo dos galegos mortos nos campos de concentración nazis.

Obras[editar | editar a fonte]

  • Cárcel de Ventas, 1967. Traducida ao galego como Cárcere de Ventas en 2005.
  • El carretó dels gossos, 1980.
  • Destinada al crematorio, 2011. Tradución ao castelán de "El carretó dels gossos" (Editorial Renacimiento / Sevilla).
  • La valeur de la mémoire, 2012. Tradución ao francés de "El carretó dels gossos" (Editorial Renacimiento / Sevilla).

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

  • Cal, Antía (2001). Mercedes Núñez Targa: unha amiga entrañable in Congreso Internacional o Exilio Galego. pp. 1812–1815. ISBN 84-96530-29-9. 

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]