Masito

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Masito
Masito E. Beiró.jpg
Masito E. Beiró en novembro de 2014.
Nacemento1955
 Padrón
NacionalidadeEspaña
EidoPintura, Ilustración, Deseño e Cartelismo.
Autógrafo de Masito E. Beiró.png
editar datos en Wikidata ]

Manuel Emilio Aristóteles Beiró Martínez, máis coñecido como Masito, nado na Trabanca (Padrón) en 1955, é un pintor, ilustrador, deseñador e cartelista galego.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

É fillo do pintor Manuel Beiró Buxán. No ano 1963 acada o primeiro premio de pintura infantil organizado polo xornal La Voz de Galicia e participa nunha colectiva de xoves valores na Coruña, no prestixioso local A Terraza. Bolseiro da Escola de Artes Mestre Mateo e diplomado en Xeografía e Historia pola Universidade de Santiago.

Traballou como xefe de prensa do concello de Padrón e como xornalista na Axencia EFE. Foi tamén correspondente do xornal El Correo Gallego dende 1986 ata 1990, foi director fundador da revista Petróglifo da Asociación Galega de Artes Gráficas, traballou en programas de radio, participoando amais en diversos ámbitos culturais da vila padronesa.

Unha escolma da súa obra foi exposta na Bienal Convento do Carme de Padrón, e no certame Bello Piñeiro de Ferrol. Participou en exposicións en Rianxo, Pontevedra, Santiago de Compostela, Arte Mostra Santiaguiño, O Courel e Forcarei.

Cartelista e deseñador, autor de ilustracións de libros como: “Pseudopoesía da Costa da Morte” de Arturo Romaní (1978); “Paixón e vida dun poeta” e “Almenar Poético” os dous de Maximino Castiñeiras (1981 e 1983); “Balada do vento na ría” de Xesús Santos (1984); “Poetas premiados no Concurso Rosalía” de Cornellà (1992) ata o derradeiro “Diáspora.com” (2003) de J. Lobato, profesor da Universidade de Santiago.

Após de facer Laxeiro a portada do primeiro número, fai a portada do seguinte número da revista Olláparo de Cedeira (1985), con limiar de Carlos Casares; portada da revista Lua Nova de Cornellà (1989), ilustración da revista Ólisbos co retrato do escritor Miquel Riera (1990). Autor de numerosos carteis de festas, como os da Pascua de Padrón, A Anguía de Valga, Corrubedo, Congreso do Deportivo da Coruña (1999), Irmandamento Noirmountier (1993) etc.

Fixo ó longo da súa carreira como pintor diversas exposicións individuais; dende Barcelona a Noirmoutier-en-l'Île, París ou Buenos Aires[1][2]. Malia padecer unha enfermidade dexenerativa da mácula ocular continúa a pintar.

Velaquí a presenza do home e máis da arte: este Masito Beiró que, como ben ensinado, afirma e expande todo un espírito e unha vontade: a de sermos. Velaquí o padronés que ilustra poesías e conciencias, aquel que leva como poucos o selo da súa e da nosa terra, o que soubo herdar pinceis e lapis, e tardes e noites de traballo e entrega. Védeo.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Masito E. Beiró. Ficha do pintor na web Cultura Galega.
  2. Asociación cultural galega Rosalía de Castro de Cornellà: Mostra de pintura de Masito, na guía sobre a súa exposición en Cornellà (1993).
  3. Cita de Anxo Angueira, na web Cultura Galega.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]