Mariola (xogo)

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Este artigo trata sobre o xogo tradicional infantil, para o peixe gadiforme véxase Mariola (peixe).
Xogo da mariola.
Transcurso dunha partida da mariola.

A mariola ou peletre é un xogo tradicional infantil, con moi diversas variantes, no que se debuxan unha serie de casas numeradas no chan por onde ten que saltar o xogador, ou os xogadores por orde, despois de guindar un anaco de pedra chamado peletre ou patefa que se arrastra mentres se salta á pata coxa.

Materiais necesarios[editar | editar a fonte]

Para comezar a xogar só se necesita debuxar o campo de xogo e coller unha pedra para poder lanzala e xogar.

Dependendo das zonas, o campo debúxase de distintas formas. Na zona de Carnota, onde se coñece como pelete, debúxase un terreo de xogo onde se enumeran as casiñas do un ao nove, ou senón poñendo ceo nese cadro.

Normas[editar | editar a fonte]

  • Para comezar a xogar sortéase cal dos xogadores comeza a partida.
  • Ao principio tírase a china (pedra), na casiña un. Realízase o percorrido como de costume, pero se se tocan as liñas limitantes perderase a quenda e pasará ao xogador contrario.
  • Se a china ou pedra non cae na casiña correspondente, tamén se perderá a vez.
  • Cada xogador poderá tirar cantas veces poida, mentres a pedra non pise a liña ou saia desta.
  • Cando se perde a quenda e posteriormente se volve a xogar, pois xa pasou toda unha ronda de xogadores, empezarase a xogar onde se quedara anteriormente.

Proceso[editar | editar a fonte]

Para comezar, tírase a pedra na casiña un e sáltase á pata coxa, sen pisar na casiña que ten a pedra. Ao chegar ás casiñas divididas con dous números (as casiñas 4 e 5, e as casiñas 7 e 8), porase un pé en cada unha simultaneamente. Ao chegar á derradeira casiña, tamén dependendo das zonas, nunhas remátase o xogo e noutras séguese.