Marie-Antoine Carême

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Marie-Antoine Carême
M-A-Careme.jpg
Nacemento8 de xuño de 1784 e 8 de xuño de 1783
 París
Falecemento11 de xaneiro de 1833 e 1 de marzo de 1833
 París
SoterradoCemiterio de Montmartre
NacionalidadeFrancia
Ocupaciónchefe, escritor de non ficción, cociñeiro, debuxante, ilustrador, gravador e pastry chef
editar datos en Wikidata ]

Marie Antoine Carême, nado na rue du Bac (París) o 8 de xuño de 1784 e finado na mesma cidade o 12 de xaneiro de 1833, foi un gastrónomo, cociñeiro e arquitecto francés, coñecido por ser o primeiro estudoso europeo das salsas na cociña francesa na súa obra L'art de la cuisine française (5 volumes, 183334).

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Carême naceu nunha familia numerosa e pobre de arredor de vinte e cinco irmáns. O seu pai, estibador no río Sena, decidiu abandonalo aos dez anos, explicándolle a difícil situación da familia e animándoo a saír adiante. Durante ese día, o pequeno Antoine vagou polas rúas ata que deu coa taberna "La Fricasé de Lapin", en que o dono sentiu piedade por el e lle ofreceu ser axudante de cociña. En 1799, aos dezaseis anos, abandonou a taberna e entrou a traballar en "Chez Bailly", cuxo propietario, do mesmo nome, era un importante pasteleiro de París.

Ao ver o entusiasmo de Carême pola cociña, Bailly deulle a oportunidade de que, no tempo libre que tivese, se dirixise á Biblioteca Nacional a aprender máis,[1] non só sobre cociña senón tamén sobre arquitectura. O mozo aprendeu a ler no seu esforzo por comprender os libros. Pouco a pouco foise descubrindo outro gran talento: a súa arte para o debuxo. Trasladou entón os seus debuxos de arquitectura aos seus pasteis de azucre, deixando asombrados a todos coas súas invencións. "Chez Bailly" adquiriu gran fama grazas a iso, aparecendo pedidos de todo o mundo polos seus sorprendentes traballos.

Foi cociñeiro de Napoleón I, desenvolveu os friames e as presentación de mesas de bufete.

En 1815 traballou para o tsar Alexandre I de Rusia, e en 1816 para o que sería rei de Inglaterra, Xurxo IV. En 1821 foi contratado polo príncipe Esterhazy, embaixador austríaco en París, a cuxo servizo permaneceu ata 1823. Nesa data pasou a traballar para o banqueiro Rothschild e a súa familia ata 1829,[2] cando se retirou e deu por rematada a súa carreira, dedicándose completamente á súa obra literaria.

Faleceu na súa casa de París, na rue Neuve Saint Roche aos 48 anos, debido á inhalación durante moitos anos dos gases tóxicos do carbón de leña en que cociñaba.[3] É recordado como o fundador do concepto de alta cociña e está enterrado no cemiterio de Montmartre de París.[4]

Obras[editar | editar a fonte]

Carême escribiu varios libros sobre cociña, especialmente o enciclopédico L'Art de la Cuisine Française, que inclúen á parte de centos de receitas, planes de menús e mesas opulentas, unha historia da cociña francesa e instrucións para organizar cociñas. Esta obra consta de 5 volumes. O primeiro está incluído en Le cuisinier parisien, o segundo e o terceiro publicáronse en 1833, despois da súa morte, e o cuarto e o quinto, publicados en 1844, foron escritos por Plumerey, baseándose nas notas deixadas por Carême.

As súas obras foron:

  • Le pâtissier pittoresque. París: imp. de F. Didot, 1815
  • Le pâtissier royal parisien. París: J.G. Dentu, imp., 1815
  • Projects d'architecture, dédiés à Alexandre 1.er. París, o autor, 1821
  • Projects d'architecture pour les embellissements de Paris et de Saint-Pétersbourg. París, o autor, 1821
  • Projects d'architecture pour les embellissements de Paris. París, o autor, 1821-1826
  • Le maître d'hôtel français. París: imp. de Firmin-Didot, 1822
  • Le cuisinier parisien. París: imp. de F. Didot, 1828
  • L'art de la cuisine française au XIXe siècle. París, o autor, 1833-1844.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Kelly (2004), capítulo 2.
  2. Lady Morgan English fish soup (Creation of the great French Chef Marie Antoine Careme, 1784–1833)
  3. Kelly, páx. 79, 206
  4. "CAREME Marie Antoine dit Antonin". Arquivado dende o orixinal o 01 de decembro de 2018. Consultado o 30 de novembro de 2018. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]