Mariña romana

Mariña romana
Instancia de armada  Parte de forzas armadas romanas  Conflito guerras púnicas Invasións da Britania por Xulio César Revolta dos bátavos Guerras macedónicas guerras ilirias Guerras civís romanas  Elemento operado frota da Mariña Romana
Conflito guerras púnicas Invasións da Britania por Xulio César Revolta dos bátavos Guerras macedónicas guerras ilirias Guerras civís romanas
Datas  Fundación / creación 311 a. C.
Localización  País Roma Antiga
Identificadores Freebase /m/060v5m
Fontes e ligazóns  Descrito pola fonte Paulys Realenzyklopädie der klassischen Altertumswissenschaft "Classis 3 (Pauly-Wissowa)"
Wikidata C:Commons

Trirreme romano representado nun mosaico.

A mariña romana (en latín: classis, literalmente frota) era a forza naval da Roma Antiga. Malia que xogou un papel decisivo na expansión romana polo Mediterráneo, a mariña romana nunca tivo o prestixio das lexións romanas. Ó longo da súa historia, os romanos foron un pobo esencialmente terrestre, e deixaron os temas náuticos en mans de pobos máis familiarizados con eles, como os gregos e os exipcios, para construír barcos. Parcialmente por mor disto, a mariña nunca foi totalmente abrazada polo estado romano, e se consideraba «non romana». Na antigüidade, as mariñas e as frotas comerciais non tiñan a autonomía loxística da actualidade. A diferenza das forzas navais modernas, a mariña romana, mesmo no seu apoxeo, non existiu de xeito autónomo, senón que operou como un adxunto da exército romano.

A mariña romana creouse en tempos da República Romana. No ano 311 a. C. instituíuse a figura dos almirantes (Duoviri navals) para dirixir a pequena mariña romana, formada por uns poucos barcos (galeras sobre todo), e polos continxentes marítimos das cidades aliadas que posuían mariña (como Nápoles).

No 267 a. C. instituíronse os catro cuestores da mariña (Classici quoestores), cos seus respectivos en catro portos: Ostia, Calis (en Campania), Ariminium (Rimini), e outra sede da cal o nome e localización son descoñecidos.

No transcurso da Primeira Guerra Púnica, a mariña romana xogou un papel vital na vitoria romana e na ascensión da República Romana na hexemonía do Mediterráneo. Durante a primeira metade do século II a. C., Roma destruíu Cartago e subxugou os reinos helenísticos do leste do Mediterráneo, conseguindo o dominio completo de todas as beiras do mar interior, que chamaron Mare Nostrum. As frotas romanes volveron ter un papel preponderante no século I a. C. nas guerras contra os piratas e nas guerras civís romanas que provocaron a caída da República.

Véxase tamén

Bibliografía

• Casson, Lionel (1991). The Ancient Mariners: Seafarers and Sea Fighters of the Mediterranean in Ancient Times. Princeton University Press. ISBN 978-0-691-01477-7. 
• Casson, Lionel (1995). Ships and Seamanship in the Ancient World. Johns Hopkins University Press. ISBN 0-8018-5130-0. 
• Cleere, Henry (1977). The Classis Britannica (PDF). CBA Research Report. pp. 16–19. Arquivado dende o orixinal (PDF) o 13 de xuño de 2011. Consultado o 2008-10-11. 
• Connolly, Peter (1998). Greece and Rome at War. Greenhill.