Marcha Real

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Flag of Spain.svg

A Marcha Real ou Marcha Granadera é unha composición musical do século XVIII usada como himno por España. Conta con diversas versións, e foi a mesma dende o S. XVIII ata a actualidade, malia que a súa letra tivo diversas versións. Durante a Segunda República Española o himno utilizado no Estado foi o Himno de Riego.

Versión de Eduardo Marquina[editar | editar a fonte]

Esta letra foi escrita por Eduardo Marquina en 1927 con motivo das vodas de prata no trono de Alfonso XIII. Foi publicada no xornal ABC o 17 de maio de 1927,[1] mais non chegou a ser oficial.[2]

Gloria, gloria, corona de la Patria,
soberana luz
que es oro en tu color.
Vida, vida, futuro de la Patria,
que en tus ojos es
abierto corazón.
Púrpura y oro: bandera inmortal;
en tus colores, juntas, carne y alma están.
Púrpura y oro: querer y lograr;
Tú eres, bandera, el signo del humano afán.
Gloria, gloria, corona de la Patria,
soberana luz
que es oro en tu color.
Púrpura y oro: bandera inmortal;
en tus colores, juntas, carne y alma están.

Versión carlista[Cómpre referencia][editar | editar a fonte]

Viva España,
gloria de tradiciones,
con la sola ley
que puede prosperar.
Viva España,
que es madre de Naciones,
con Dios, Patria, Rey
con que supo imperar.
Guerra al perjuro
traidor y masón,
que con su aliento impuro
hunde la nación.
Es su bandera
la historia de su gloria;
por ella dará
su vida el español
Fe verdadera
que en rojo de amor
aprisiona briosa
un rayo de sol.

Versión coa letra de José María Pemán[editar | editar a fonte]

Esta letra foi confeccionada en 1928 por encarga de Miguel Primo de Rivera. Nunca chegou a ter carácter oficial.

¡Viva España!
alzad la frente
hijos del pueblo español
que vuelve a resurgir.
Gloria a la Patria
que supo seguir
sobre el azul del mar
el caminar del sol.
Triunfa España
los yunques y las ruedas
cantan al compás
del himno de la fe.
Juntos con ellos
cantemos de pie
la vida nueva y fuerte
del trabajo y paz.

Durante o franquismo, alterouse a letra de Pemán, cambiando «alzad la frente» por «alzad los brazos», e «los yunques y las ruedas» por «los yunques y las flechas».

Versión con letra de Juaristi, De Cuenca, Linares e Fonte[editar | editar a fonte]

Os escritores e poetas Jon Juaristi, Luis Alberto de Cuenca, Abelardo Linares e Ramiro Fonte compuxeron unha letra para a Marcha Real despois de que o polo entón Presidente do Goberno, José María Aznar, lles manifestase o seu desexo de pór letra ao himno español. A elección destes autores foi debida non só á súa pertenza ao mundo literario, senón tamén a que entre eles existía, supostamente, suficiente pluralidade ideolóxica e xeográfica que os achegaba á realidade da sociedade española. A letra foi presentada ao Goberno, pero ante a tensión política vivida no momento e aos roces existentes coa oposición, o que dificultaba o consenso necesario para un tema tan delicado, fixeron que o proxecto quedara definitivamente aparcado.

Canta, España,
Y al viento de los pueblos lanza tu cantar:
Hora es de recordar
Que alas de lino
Te abrieron camino
De un confín al otro del inmenso mar.
Patria mía
Que guardas la alegría de la antigua edad:
Florezca en tu heredad,
Al sol de Europa
Alzada la copa,
El árbol sagrado de la Libertad.

Segundo explica o propio Juaristi, os autores decidiron que «o texto debía ser breve, fácil de memorizar e traducir, cun léxico sinxelo, sen acentos bélicos e con tres ideas básicas: a proxección universal de España, o seu destino europeo e a exaltación da Liberdade. (...)

Pareceunos que, alén de cumprir os requisitos mencionados, [a letra] abundaba, dentro da súa brevidade, en referencias á tradición poética hispánica de todos os tempos.

Versión escollida polo Comité Olímpico Español[editar | editar a fonte]

En xuño de 2007, o presidente do Comité Olímpico Español, Alejandro Blanco, propuxo a composición dunha nova letra que puidese ser interpretada naquelas ocasións onde a vitoria de deportistas españois levase á representación do himno oficial durante a entrega de trofeos. Esta nova letra é unha máis das múltiples versións non oficiais que existen actualmente. Fixéronse chegar numerosas propostas de españois anónimos para que un xurado creado ao efecto escollese unha.

A letra escollida, obra de Paulino Cubero, filtrouse o día 11 de xaneiro de 2008 á prensa, días antes da súa presentación oficial, que debía de se producir o 21 de xaneiro. A devandita letra produciu certo rexeitamento e polémica entre boa parte da sociedade e clase política. Unha vez presentada, o COE previra recoller as sinaturas, polo menos medio millón, que lle permitisen presentar unha iniciativa lexislativa popular ante o Congreso para que fose este o que a aceptase definitivamente como a letra do himno oficial. O COE, porén, decidiu cancelar a presentación oficial e retirar a proposta pola controversia e o rexeitamento xerados, sen especificar se volverá presentar outra ou renunciará definitivamente.

¡Viva España!
Cantemos todos juntos
con distinta voz
y un solo corazón
¡Viva España!
desde los verdes valles
al inmenso mar,
un himno de hermandad
Ama a la patria
pues sabe abrazar,
bajo su cielo azul,
pueblos en libertad
Gloria a los hijos
que a la Historia dan
justicia y grandeza
democracia y paz

Versión de Joaquín Sabina[editar | editar a fonte]

En 2007, co gallo do proxecto de letra para himno que encargara o Comité Olímpico Español, Joaquín Sabina publica na súa columna da revista Inteviú un artigo titulado "Anteproyectos para la letra del himno nacional (con perdón)"[3].

Fiel ao estilo do autor, a letra foxe de lugares comúns dos himnos: as glorias patrias, o ton belicoso, os tópicos sobre o país, e repousa sobre unha trepia formada por cidadanía, universalidade e liberdade.

A letra foi utilizada, con permiso do autor, polo partido político Ciutadans, na campaña das eleccións catalás de 2012[3][4].

Notas[editar | editar a fonte]