Manuel Marchena

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Manuel Marchena
ManuelMarchena2020A.jpg
Nome completoManuel Marchena Gómez
Nacemento1 de marzo de 1959
 As Palmas de Gran Canaria
NacionalidadeEspaña
Alma máterUniversidade de Deusto e Universidade de La Laguna
Ocupaciónmaxistrado
PremiosGran Cruz da Orde de San Raimundo de Peñafort
editar datos en Wikidata ]

Manuel Marchena Gómez, nado nas Palmas de Gran Canaria o 1 de marzo de 1959, é un xurista español, e dende o ano 2007 maxistrado do Tribunal Supremo, sendo o Presidente da Sala Segunda, do Penal.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Naceu en 1959 nas Palmas de Gran Canaria. Cursou o bacharelato no Instituto Xeral Alonso do Aiún, no Sáhara Español, e no Colexio San Ignacio de Loyola das Palmas de Gran Canaria. Licenciouse en dereito pola Universidade de Deusto en 1981 e doutorouse en dereito pola Universidade de La Laguna en 1991.

A súa actividade xurídica desempeñouna na Audiencia Territorial das Palmas, Tribunal Superior de Xustiza de Madrid, Secretaría Técnica da Fiscalía Xeral do Estado, Fiscalía do Tribunal Supremo e Sala Segunda do Tribunal Supremo. Foi profesor asociado de Dereito na Universidade das Palmas de Gran Canaria e na Universidade Autónoma de Madrid.

En 2019, presidiu a Sala do Tribunal encargado de xulgar ós líderes do proceso independentista catalán (Proceso soberanista de Cataluña de 2012-2019), Causa Especial 20907/2017 e popularmente coñecido como “xuízo do procés”. A Sala estaba formada polos maxistrados da Sala Segunda do Tribunal Supremo Manuel Marchena, Antonio do Moral García, Luciano Varela Castro, Andrés Martínez Arrieta, Juan Ramón Berdugo Gómez de la Torre, Ana María Ferrer García e Andrés Palomo del Arco. O 14 de outubro de 2019 publicouse a sentenza, da que foi o seu relator.[1] Sen ningún voto particular, por unanimidade, os sete maxistrados condenaron por sedición, malversación e desobediencia ós axuizados polo procés. As penas oscilaron entre 9 e 13 anos de cárcere, así como inhabilitación e multa.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. "C.G.P.J - Noticias Judiciales". Consultado o 2019-10-15.