Manuel Gómez González

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Manuel Gómez González
Nacemento 29 de maio de 1877
Falecemento 21 de maio de 1924
Nacionalidade España
editar datos en Wikidata ]

Manuel Gómez González, nado en San Xosé de Ribarteme (As Neves) o 29 de maio de 1877 e finado en Feijão Miúdo (Três Passos, Río Grande do Sur, Brasil) o 21 de maio de 1924, foi un sacerdote católico galego, beatificado pola Igrexa Católica.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Manuel Gómez foi ordenado sacerdote en Tui o 24 de maio de 1902, con 34 anos. Primeiro exerceu nas Neves, ata que en 1905 marcha a exercer o sacerdocio ao norte de Portugal, na arquidiocese de Braga, nos concellos de Vila Pouca de Aguiar e despois no de Monção (1911-13), pero diversas circunstancias políticas empurrárono a emigrar a Brasil. No estado de Río Grande do Sur serviu en Soledade (23 de xaneiro de 1914) e logo en Nonoai (29 de decembro de 1915). O seu labor social na zona incluíu a construción dun obradoiro de olería, un hotel e casas para os sen teito de Nonoai. Tamén introduciu novos cultivos na agricultura da zona.

A revolución brasileira de 1923 converte a rexión fronteiriza entre Uruguai e Brasil en moi perigosa, con diversas bandas e comandos actuando violentamente pola propiedade das terras. O 21 de maio de 1924 préndeno a el e mais o seu acólito Adílio Daronch, tortúrano e asasínano a tiros, polo que a Igrexa Católica os considera mártires.

Beatificación[editar | editar a fonte]

O 14 de xuño de 1996 comezou o proceso de beatificación de Daronch e Manuel González e en decembro de 2006 o papa Bieito XVI recoñecía a existencia do martirio, co que se lles abría o camiño da beatificación. Conforme este proceso, se un crente sofre martirio pola fe, non é necesario que teña milagres demostrados para poder ser beatificado.

A súa beatificación definitiva foi efectiva o 21 de outubro de 2007 [1].

Notas[editar | editar a fonte]