Saltar ao contido

Mansur Al-Hallaj

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Infotaula de personaMansur Al-Hallaj

Editar o valor em Wikidata
Nome orixinal(ar) الحسين بن منصور الحلاج Editar o valor em Wikidata
Biografía
Nacementoc. 858 (Gregoriano) Editar o valor em Wikidata
Wasit (Abbásida) Editar o valor em Wikidata
Morte26 de marzo de 922 (Gregoriano) Editar o valor em Wikidata (63/64 anos)
Bagdad (Abbásida) Editar o valor em Wikidata
Causa da mortepena de morte, decapitación Editar o valor em Wikidata
Datos persoais
País de nacionalidadeAbbásida Editar o valor em Wikidata
RelixiónIslam, Alevismo e Sufismo Editar o valor em Wikidata
Actividade
Campo de traballoSufismo Editar o valor em Wikidata
Ocupaciónpoeta , mestre , místico , escritor Editar o valor em Wikidata
ProfesoresSahl al-Tustari (en) Traducir e Junayd de Bagdá (pt) Traducir Editar o valor em Wikidata
LinguaLingua persa e árabe Editar o valor em Wikidata
Outro
Condenado porblasfémia (pt) Traducir Editar o valor em Wikidata

BNE: XX989041 Musicbrainz: fba8ad6b-31b8-40af-828a-833bdfd25f79 Editar o valor em Wikidata

Mansur Al-Hallaj, nado no 858 e finado no 922, foi un escritor, místico e mestre sufí persa. A súa poesía está considerada, mesmo hoxe en día, como unha herexía por numerosos islamólogos, na súa procura do absoluto e pola súa linguaxe.

Traxectoria

[editar | editar a fonte]

Naceu na cidade de Tur. O avó puido ser un zoroastrista. O seu pai viviu unha vida tranquila, e esta forma de vida interesou grandemente o Hallaj mozo, que desde os seus anos máis novos memorizaba o Alcorán, insatisfeito co ensino tradicional do Alcorán retirouse a unha vida ascética, frecuentou a mestres do sufismo como Sahl at-Tustari, 'Amr ibn 'Uthman al-Makki e Abu al-Qasim al-Junayd.

Predicador en Irán, a India e nas fronteiras da China, cando chegou a Bagdad fíxose sospeitoso tanto entre os sunitas como entre os xiítas polas súas ideas místicas e a súa influencia entre as masas. Acusado de participar na rebelión de Zajn, foi condenado a morte e cruficicado o 26 de marzo do 922.