Mandarín estándar
| Mandarín estándar | |||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
現代標準漢語  | |||||||||||||||
| |||||||||||||||
| |||||||||||||||
| |||||||||||||||
| |||||||||||||||
| Clasificación lingüística | |||||||||||||||
| |||||||||||||||
| |||||||||||||||
| |||||||||||||||
| |||||||||||||||
| Wikidata | |||||||||||||||
O mandarín padrón ou estándar é a lingua oficial da República Popular da China, de Taiwán, de Malaisia e de Singapur. A lingua chinesa escrita oficial desde o inicio do século XX, o chinés vernacular, é próxima mais non completamente idéntica ao mandarín padrón.
Características
[editar | editar a fonte]O mandarín padrón baséase no dialecto de Pequín, que pertence ao mandarín, un grupo de dialectos chineses falados no norte, centro e suroeste da China.
O mandarín padrón é coñecido oficialmente por nomes distintos segundo o país:
- na China continental como 普通話[1],普通话[2], Pǔtōnghuà [3], literalmente "dialecto común"
- en Taiwán como ‘‘‘Guoyu’‘‘ (國語[1] / 国语[2], Guóyǔ[3], Wade-Giles: Kuo-yü, literalmente "lingua nacional")
- na Malaisia e Singapur como 華語[1] / 华语[2], Huáyǔ[3], literalmente "a lingua chinesa"). Os tres termos úsanse como sinónimos nas comunidades chinesas en todo o mundo, onde os varios grupos entraron en contacto.
