Magnolio

Para o xénero ver o artigo: Magnolia

Magnolio
Magnolia grandiflora Carl von Linné 1759
Instancia de taxon  Nome curto M. grandiflora  Nome común Magnolio común  Uso aforestación alimento planta medicinal madeira  Categoría taxonómica especie
Características  Tipo de follaxe planta perennifolia  Fonte de magnolio do sur smell of magnolia flowers (en)
Conservación Especie pouco preocupante
Clasificación taxonómica
Reino Plantae  Orde Magnoliales  Familia Magnoliaceae  Xénero Magnolia  Especie Magnolia grandiflora L., 1759 Magnolia grandiflora
Localización  Área de distribución República Popular da China Pequín Tíbet Fujian Provincia de Cantón  Mapas
Códigos e identificadores Freebase /m/02hd99 UNII OON62ADO4M ITIS 18074 OTT 622553 UICN 193948 CoL 3XHB5 EOL 1154991 WFO wfo-0000233174
Fontes e ligazóns  Descrito pola fonte Flora Reipublicae Popularis Sinicae, volume 30(1) (en) pp. 125
Wikidata G:Commons C:Commons

O magnolio, (Magnolia grandiflora) tamén coñecido coma magnolia común ou magnolia branca é unha especie de fanerógama pertencente á familia Magnoliaceae, nativa do sueste dos Estados Unidos dende Carolina do Norte até Texas e a Florida. Adoita cultivarse coma árbore ornamental de folla perenne. En Galicia é moi común na xardinaxe urbana e palaciana.

Características

É unha árbore perennifolia que pode acadar os 27,5 m de altura. As follas son sinxelas ou amplamente ovadas de 12–20 cm de lonxitude e 6–12 cm de longo coas marxes dentadas, de cor verde escura e textura coriácea que se tornan pardas cando chega o inverno, manténdose até que as novas as substitúen na primavera. As flores son grandes, de cor branca, cun recendo característico agradábel, acadando os 30 cm con 6-12 pétalos e textura cerosa.

Usos

Emprégase popularmente coma árbore ornamental nas rexións onde os invernos non son demasiado severos, por mor á súa orixe subtropical. É moi popular en Galicia polas súas atractivas follas e flores, especialmente nas Rías Baixas, onde medra ben acadando tamaños impoñentes. As follas empréganse na fabricación de grilandas decorativas, especialmente polo Nadal.

Fóra de Galicia, a madeira emprégase na construción, porén o crecemento tan amodo encarece a produción a grande escala.

Sinonimia

• Magnolia longifolia Sweet, Hort. Brit.: 11 (1826).
• Magnolia elliptica (W.T.Aiton) Link, Handbuch 2: 375 (1829).
• Magnolia lanceolata (Aiton) Link, Handbuch 2: 375 (1829).
• Magnolia obovata (W.T.Aiton) Link, Handbuch 2: 375 (1829), nom. illeg.
• Magnolia maxima Lodd. ex G.Don in J.C.Loudon, Hort. Brit.: 226 (1830).
• Magnolia lacunosa Raf., Autik. Bot.: 78 (1840).
• Magnolia microphylla Ser., Fl. Jard. 3: 226 (1849), nom. inval.
• Magnolia obtusifolia, Fl. Jard. 3: 226 (1849), nom. inval.
• Magnolia tardiflora Ser., Fl. Jard. 3: 226 (1849), nom. inval.
• Magnolia tomentosa Ser., Fl. Jard. 3: 226 (1849), nom. inval.
• Magnolia ferruginea W.Watson, Bull. Misc. Inform. Kew 1889: 305 (1889).
• Magnolia foetida (L.) Sarg., Gard. & Forest 2: 615 (1889).
• Magnolia hartwegii G.Nicholson, Hand-List of Trees and Shrubs 1: 17 (1894), nom. inval.
• Magnolia hartwicus G.Nicholson, Hand-List of Trees and Shrubs 1: 17 (1894), nom. inval.
• Magnolia stricta G.Nicholson, Hand-List of Trees and Shrubs 1: 17 (1894), nom. inval.
• Magnolia glabra P.Parm., Bull. Sc. France Belgique 27: 251 (1896).
• Magnolia angustifolia Millais, Magnolias: 55, 83 (1927).
• Magnolia exoniensis Millais, Magnolias: 59 (1927).
• Magnolia galissoniensis Millais, Magnolias: 60 (1927).
• Magnolia gloriosa Millais, Magnolias: 61 (1927).
• Magnolia praecox Millais, Magnolias: 69 (1927).
• Magnolia pravertiana Millais, Magnolias: 69 (1927).
• Magnolia rotundifolia Millais, Magnolias: 70 (1927).

Véxase tamén

Bibliografía

1. Breedlove, D. E. 1986. Flora de Chiapas. Listados Floríst. México 4: i–v, 1–246.
2. CONABIO, 2009. Catálogo taxonómico de especies de México. Cap. nat. México 1.
3. Correll, D. S. & M. C. Johnston 1970. Man. Vasc. Pl. Texas i-xv, 1–1881.
4. Flora of China Editorial Committee, Addendum, 200?. Fl. China ,Checklist Addendum.
5. Flora of North America Editorial Committee, eds. 1997. Magnoliidae and Hamamelidae. Fl. N. Amer. 3: i–xxiii, 1–590.
6. Gleason, H. A. & A. Cronquist 1991. Man. Vasc. Pl. N.E. U.S. (ed. 2) i-lxxv, 1-910.
7. Godfrey, R. K. & J. W. Wooten 1981. Aquatic and Wetland Plants of Southeastern United States Dicotyledons. Aquat. Wetland Pl. SE. U.S. Dicot. 933 pp.
8. Jørgensen, P. M. & C. Ulloa Ulloa 1994. Seed plants of the high Andes of Ecuador—A checklist. AAU Rep. 34: 1–443.
9. Jørgensen, P. M. & S. León-Yánez 1999. Catalogue of the vascular plants of Ecuador. Monogr. Syst. Bot. Missouri Bot. Gard. 75: iviii,.
10. Linares, J. L. 2003 [2005]. Listado comentado de los árboles nativos y cultivados en la república de El Salvador. Ceiba 44(2): 105–268.
11. Lozano-Contreras, G. 1983. Magnoliaceae. Fl. Colombia 1: 1–119.
12. Meyer, Frederick G. 1992. Magnoliaceae Family for Flora of North America. 32 pp..
13. Molina R., A. 1975. Enumeración de las plantas de Honduras. Ceiba 19(1): 1–118.
14. Radford, A. E., H. E. Ahles & C. R. Bell 1968. Man. Vasc. Fl. Carolinas i-lxi, 1–1183.
15. Small, J. K. 1933. Man. S.E. Fl. i-xxii, 1-1554. View in BotanicusView in Biodiversity Heritage Library
16. Standley, P. C. & J. A. Steyermark 1946. Magnoliaceae. In Standley, P.C. & Steyermark, J.A. (Eds), Flora of Guatemala - Part IV. Fieldiana, Bot. 24(4): 266–269.
17. Vazquez-G., J. A. 1994. Magnolia (Magnoliaceae) in Mexico and Central America. Brittonia 46(1): 1–23.
18. Wunderlin, R. P. 1998. Guide Vasc. Pl. Florida i–x + 1–806.

Ligazóns externas

• Magnolia grandiflora images at bioimages.vanderbilt.edu