Saltar ao contido

Luria

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Luria
Estado de conservación
Vulnerable
Vulnerable[1]
Clasificación científica
Reino: Animalia
Filo: Chordata
Clase: Mammalia
Orde: Rodentia
Familia: Cricetidae
Subfamilia: Arvicolinae
Xénero: Arvicola
Especie: A. sapidus
Miller, 1908
Mapa de distribución de Arvicola sapidus.
Mapa de distribución de Arvicola sapidus.

Mapa de distribución de Arvicola sapidus.
Sinonimia
  • Arvicola musiniani, Lataste, 1884
  • Arvicola tenebricus, Miller, 1908
Arvicola sapidus

A luria[2], tamén chamada leirón ou lirio[3] (nomes que tamén designan o Elyomis quercinus) e rato de auga[4], (Arvicola sapidus) é unha especie de roedor da familia Cricetidae. É un gran cricétido anfibio de gran parte de Francia, España e Portugal, incluíndo Galicia. Aínda que historicamente era considerado un membro da mesma especie que Arvicola amphibius, Musser e Carleton (2005) consideran que son distintos.[5] Está listado na Lista Vermella da IUCN como vulnerable debido a moitas das mesmas razóns que para a rata de auga setentrional.[1]

Características

[editar | editar a fonte]

Pesa entre 150 e 280 gramos e ten as orellas pequenas. O seu corpo mide entre 16 e 23 cm, a cola mide 12 cm por termo medio. A pelame é castaña escura sobre o dorso, e gris no ventre.

Alimentación

[editar | editar a fonte]

É sobre todo herbívoro (fitófago) mais tamén pode comer algún animal acuático (insectos, crías de peixes, anfibios...).

Reprodución

[editar | editar a fonte]

As femias poden parir ata cinco veces ao ano, aínda que o normal son dúas. A xestación dura 21 ou 22 días e adoitan ter de 2 a 7 crías por parto. A madurez sexual alcánzase nun pouco mís dun mes. A lonxevidade desta especie é de dous anos.

Distribución

[editar | editar a fonte]

Esta especie está presente en Francia, España e Portugal. Trala ameaza da súa desaparición a curto prazo, empendéronse algúns esforzos para salvala, que foron desde campañas de información e sensibilización da xente a cambios nas obras públicas que afectan o seu hábitat e a conservación do seu hábitat.

No delta do Ebro antigamente eran cazadas pola súa carne. Ao ser un roedor que se alimenta de cereais considerábase bo para comer.

  1. 1 2 Rigaux, P., Vaslin, M., Noblet, J.F., Amori, G. & Palomo, L.J. "{{{taxon}}}". Lista Vermella de especies ameazadas. (en inglés). Unión Internacional para a Conservación da Natureza.
  2. "Dicionario". Real Academia Galega. Consultado o 2024-12-08.
  3. Definicións no Dicionario da Real Academia Galega e no Portal das Palabras para lirio.
  4. González González, Manuel (ed.). "Luria". Tergal. Centro Ramón Piñeiro para a investigación en humanidades. Consultado o 09/12/2024.
  5. Wilson, D.E.; Reeder, D.M., eds. (2005). Mammal Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference (3rd ed.). Johns Hopkins University Press. ISBN 978-0-8018-8221-0. OCLC 62265494.

Véxase tamén

[editar | editar a fonte]

Bibliografía

[editar | editar a fonte]
  • Musser, G. G. and M. D. Carleton. 2005. Superfamily Muroidea. pp. 894–1531 in Mammal Species of the World a Taxonomic and Geographic Reference. D. E. Wilson and D. M. Reeder eds. Johns Hopkins University Press, Baltimore.

Ligazóns externas

[editar | editar a fonte]