Saltar ao contido

Luís Tinoco

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Modelo:BiografíaLuís Tinoco
Biografía
Nacemento16 de xullo de 1969 Editar o valor en Wikidata (56 anos)
Lisboa, Portugal Editar o valor en Wikidata
EducaciónRoyal Academy of Music
Universidade de York Editar o valor en Wikidata
Actividade
Ocupacióncompositor, mestre Editar o valor en Wikidata
Premios

Sitio webtinocoluis.com Editar o valor en Wikidata
IMDB: nm10163950 Musicbrainz: 9d5f6c4d-efc4-4011-888c-a84a4585372b Discogs: 479622 Editar o valor en Wikidata

Luís Tinoco, nado en Lisboa o 16 de xullo de 1969, é un compositor portugués que alcanzou a fama por obras como as óperas Evil Machines (2008) e Paint Me (2010) e as cantatas Wanderings do Sonhador Solitário (2011).[1] [2]

Foi galardoado co Premio Pessoa en 2024.[3]

Traxectoria

[editar | editar a fonte]

Tinoco estudou na Escola Superior de Música de Lisboa, continuando a súa formación musical na Royal Academy of Music de Londres e, máis recentemente, na , onde completou o seu doutoramento en composición. Desde o ano 2000, traballa como compositor independente . Tamén crea e produce novos programas de radio musicais para Antena 2/RTP.

Tinoco é profesor na súa alma mater, a Escola de Música de Lisboa

Composicións

[editar | editar a fonte]

As composicións de Tinoco inclúen as obras teatrais Evil Machines (2008), un proxecto de teatro musical con libreto e dirección do ex membro de Monty Python Terry Jones, e a ópera de cámara Paint Me (2010), con libreto de Stephen Plaice .

Unha cantata, Wanderings of the Lonely Dreamer (2011), emprega texto de Almeida Faria.

Radio Francia e a Orquestra Sinfónica de Seattle encargáronlle obras orquestrais.

A música de Tinoco está publicada pola University of York Music Press.

Discografía

[editar | editar a fonte]

Unha serie de obras de Tinoco, incluíndo música de cámara, están dispoñibles en varios CD:

  • En novembro de 2005 publicouse un CD dedicado ás súas obras de cámara interpretadas polo Ensemble Lontano, dirixido por Odaline de La Martinez (Lorelt Records) na Purcell Room / South Bank Centre de Londres.
  • En xuño de 2013, Naxos lanzou unha gravación en estrea mundial de catro obras orquestrais/vocais: Round Time, From the Depth of Distance, Search Songs e *ongs From The Solitary Dreamer, interpretadas pola Orquestra Gulbenkian baixo a dirección de David Alan Miller, coas sopranos Ana Quintans, Yeree Suh e Raquel Camarinha.
  • En 2018, o selo Odradek publicou a gravación das actuacións de «catro orquestras de sona internacional xuntas nun só álbum» [4] no álbum AThe Blue Voice of the Water - works of Luís Tinoco.
  • En 2019, o selo Odradek lanzou o álbum Archipelago, que inclúe pezas para conxunto de percusión interpretadas por Drumming G.
  • O álbum máis recente de Tinoco foi lanzado polo novo selo Next. Titúlase Alepo e outros silencios* (Alepo e outros silencios ) e está dedicado exclusivamente á súa música de cámara escrita entre 1998 e 2021.

A música de Tinoco foi interpretada e gravada en CD polo Cuarteto Arditti (Etïcetera); Gaillard Ensemble (Meridian e Deux-Elles); Le Nouvel Ensemble Moderne (ATMA Classique); John Wallace/Royal Scottish Academy Brass (Deux-Elles); Apollo Saxophone Quartet (Quartz); QuadQuartet (Quad); Vintage Quartet (Vintage) e por Pedro Carneiro (Deux-Elles e Etcetera).[5]

  1. "Universidade de York Music Press: Compositores: Entrada em Luís Tinoco". Consultado o 15 de xaneiro de 2019. 
  2. "O Projeto dos Compositores Vivos: Entrada em Luís Tinoco". Arquivado dende o orixinal o 28 de marzo de 2017. Consultado o 15 de xaneiro de 2019. 
  3. publico.pt (12-12-2024). "O compositor Luís Tinoco é o Prémio Pessoa 2024" (en portugués). Consultado o 12-12-2024. 
  4. "Odradek Records – Luís Tinoco – The Blue Voice of the Water" (en inglés). Consultado o 10/04/2020. 
  5. "Luís Tinoco". wisemusicclassical (en inglés). Consultado o 30 de xullo de 2025.