Luís Brage

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Luís Brage
Luís Brage Villar 1931.jpg
Nacemento19 de novembro de 1886
Lugar de nacementoSantiago de Compostela
Falecemento17 de maio de 1959
Lugar de falecementoSantiago de Compostela
NacionalidadeEspaña
Ocupaciónmúsico e compositor
editar datos en Wikidata ]

Luís Rafael Brage Villar, nado en Santiago de Compostela o 19 de novembro de 1886 e finado na mesma cidade o 17 de maio de 1959,[1] foi un músico, mestre e compositor galego.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Naceu en Santiago de Compostela en novembro de 1886. O seu pai era músico profesional e a súa figura foi clave na formación inicial de Brage. O instrumento principal da súa formación posterior foi o piano e durante eses anos de estudo, iniciou unha pequena carreira como pianista, coa que iniciou un incansable traballo a favor da beneficencia.

Co chamamento as quintas para a guerra de Melilla, Brage comezou unha etapa na que destacou como mestre e director de orquestras. De volta en Santiago de Compostela, participou en varias representacións de obras teatrais. Brage estivo moi vinculado cos movementos intelectuais e culturais rexionalistas da época, especialmente as Irmandades da Fala.

Traballou uns anos en Madrid, pero volveu a Galicia e comezou a traballar como responsable e director de orquestra no Tamberlick de Vigo.

Co inicio da Guerra Civil en 1936, Brague foi perseguido polas autoridades franquistas, polo que tivo que fuxir de Ribadavia. Igualmente, foi capturado e condenado a pena de morte. Despois, a súa condena sería diminuída a 30 anos, dos que finalmente cumpriría tres para, finalmente, ser posto en liberdade condicional.

Nos anos cincuenta regresou a Santiago de Compostela, onde finaría no ano 1959.

Obras[editar | editar a fonte]

A súa composición máis coñecida é a rapsodia galega "Follas novas".

Pedagoxía[editar | editar a fonte]

Co inicio do traballo de Brague como director de orquestra no Tamberlick de Vigo comezan a destacar as súas boas capacidades pedagóxicas, pero súa faceta como mestre e pedagogo alcanzou unha nova dimensión na vila ourensá de Ribadavia. Alí, Brage traballou como director da banda municipal La Lira, na que preparaba á toda a xente da vila interesada en participar na banda, sen importar a clase social da que proviñan. A súa actividade pedagóxica na vila culminou coa creación dunha academia musical na súa propia casa, na que preparaba aos seus alumnos e alumnas con moito interese e dedicación para que conseguiran obter as mellores notas nos exames da escola de música de Santiago. Nesta academia, Brage contaba cun moi reducido número de alumnado. Asemade, e facendo gala do seu carácter altruísta, Brage educaba en música tanto a fillos de campesiños como a mozos de clase alta.

Cos bos resultados obtidos polos seus educandos, a academia de Brage foi gañando cada vez máis fama non só na vila, senón tamén nos arredores, chegando a ter alumnos da cidade olívica. Porén, pese ao éxito alcanzado, Brage tivo que pechar a academia porque a corporación municipal, da que Brage formaba parte, non vía con bos ollos este traballo extra.

A súa proximidade ao bando republicano e aos ideais rexionalistas e galeguistas fixeron que Brage fose condenado ao cárcere cando chegou a Guerra Civil. Durante a súa estancia no centro penitenciario, creou unha academia na que ensinaba música aos reclusos e, tras a estancia no cárcere e xa establecido na Coruña, continuou dando fe da calidade das súas leccións e dotes pedagóxicas.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. La Noche, 19-5-1959, p. 2.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]