Lois III da Provenza

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Infotaula de personaLois III da Provenza

Editar o valor em Wikidata
Biografía
Nacemento25 de setembro de 1403 Editar o valor em Wikidata
Angers, Francia Editar o valor em Wikidata
Morte12 de novembro de 1434 Editar o valor em Wikidata (31 anos)
Cosenza (pt) Traducir Editar o valor em Wikidata
Causa da morteMorte natural Editar o valor em Wikidata (Malaria Editar o valor em Wikidata)
Duke of Anjou (en) Traducir
Pretender to the Aragonese throne (en) Traducir
Editar o valor em Wikidata
Datos persoais
País de nacionalidadeFrancia Editar o valor em Wikidata
Actividade
Ocupaciónmonarca Editar o valor em Wikidata
LinguaFrancés medio Editar o valor em Wikidata
Outro
TítuloDuke of Calabria (en) Traducir (1423–1434)
Count of Provence and Forcalquier (en) Traducir (1417–1434)
Duke of Anjou (en) Traducir (1417–1434) Editar o valor em Wikidata
FamiliaHouse of Valois-Anjou (en) Traducir Editar o valor em Wikidata
CónxuxeMargarida de Savoia (duquesa de Anjou) Editar o valor em Wikidata
PaisLois II de Nápoles Editar o valor em Wikidata  e Iolanda de Aragão (pt) Traducir Editar o valor em Wikidata
IrmánsRenato I de Nápoles (pt) Traducir, Carlos, Conde de Maine (pt) Traducir, María de Anjou e Iolanda de Anjou (pt) Traducir Editar o valor em Wikidata

Editar o valor em Wikidata

WikiTree: Anjou-318

Lois III da Provenza, coñecido como Lois de Calabria ata a morte do seu pai, para diferencialo deste, tamén chamado Lois de Anjou, nado en 1403 e finado en Cosenza, Italia, en 1434, foi conde da Provenza, duque de Anjou e rei titular de Nápoles (1417 - 1434), e duque de Calabria (1426 - 1434).

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Orixes familiares[editar | editar a fonte]

Primeiro fillo de Lois II da Provenza e Iolanda de Aragón, herdou o condado da Provenza así como os dereitos sobre o reino de Nápoles á morte do seu pai.

Como neto de Xoán I de Aragón, foi pretendente á Coroa de Aragón á morte de Martiño o Humano. O seu partido formouse arredor da súa avoa Iolanda de Bar, viúva de Xoán I, e cando a súa candidatura non prosperou, pasou a apoiar a Fernado de Antequera.

Ascenso ao trono[editar | editar a fonte]

O 4 de decembro de 1419 foi coroado rei de Nápoles polo papa Martíño V, coa oposición dos seus parentes Anjou-Durazzo.

As disputas entre as dúas ramas familiares sobre os dereitos dinásticos do Reino de Nápoles remóntanse á morte da raíña Xoana I de Nápoles sen descendencia directa. A adopción de Lois de Anjou por parte de Xoana I como herdeiro do trono da Provenza e Nápoles non satisfixo as aspiracións do seu curmán Carlos de Durazzo, o futuro Carlos III de Nápoles, e durante cincuenta anos houbo dúas liñas reais en Nápoles.

En alianza con Milán e Venecia, Lois III conseguiu a reconciliación con Xoana II de Nápoles e en 1423 nomeouno herdeiro directo. Pero este feito provocou unha nova disputa, xa que anteriormente (1421) a raíña Xoana adoptara a Afonso IV o Magnánimo como o seu sucesor. Esta disputa co Conde-Rei catalán trasladouse ata a veciña Provenza.[1]

Nupcias[editar | editar a fonte]

En 1432 casou con Margarida de Savoia, filla de Amadeu VIII de Savoia. Non houbo fillos deste matrimonio, xa que Lois III morreu o 12 de novembro de 1434 vítima da malaria. Sen descendencia, o seu irmán Renato de Anjou foi nomeado herdeiro.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Christian Maurel, «Le sac de la ville en 1423 et sa renaissance» en Marseille au Moyen Âge, entre Provence et Méditerranée. Les horizons d'une ville portuaire (en francés). Désiris. 2009. ISBN 978-2-915418-35-4.