Lockheed P-3 Orion

Lockheed P-3 Orion
Alcume     Orion (en)
Instancia de familia de aeronaves  Subclase de land-based maritime patrol aircraft (en) Lockheed L-188 Electra  Uso patrulla marítima guerra antisubmarina
Características  Baseado en Lockheed L-188 Electra  Obra derivada P-3 Orion model (en)  Impulsado por Allison 501 family (en)  Configuración da á monoplano
Implicados  Operador/a Forza Aérea Brasileira Forza Aérea Portuguesa Real Forza Aérea de Australia Marinha da Coreia do Sul (pt) Republic of China Navy (en) Força Aérea Real da Nova Zelândia (pt) Real Forza Aérea de Noruega Força Marítima de Autodefesa do Japão (pt) Armada dos Estados Unidos de América Exército do Aire e do Espazo de España Pakistan Naval Air Arm (en) German Naval Aviation Command (en) Argentine Naval Aviation (en)  Desenvolvedor/a Lockheed  Fabricante Lockheed Lockheed Martin Companhia Aeroespacial Kawasaki (pt)
Datas  Entrada en servizo 1962  Primeiro voo novembro de 1959
Localización  País de orixe Estados Unidos de América
Cifras e dimensións  Total producido    757  Lonxitude    35,61 m  Envergadura    30,37 m  Altitude operacional    28.300 pés
Fontes e ligazóns Freebase /m/015mr2 Identificador militar P3V e P-3  Descrito pola fonte Jane's American Fighting Aircraft of the 20th Century (en) Jane's World Aircraft Recognition Handbook, Fourth Edition (en)
Wikidata G:Commons C:Commons

O Lockheed P-3 Orion é un avión cuadrimotor antisubmarino e de vixilancia marítima desenvolvido para a Armada dos Estados Unidos e introducido nos anos 60. Lockheed baseouno no avión comercial L-188 Electra e distínguese doadamente deste pola súa agulla de cola, usada para albergar o detector de anomalías magnéticas (MAD) de submarinos.

Ao longo dos anos, o P-3 experimentou numerosos desenvolvementos de deseño, sobre todo nos seus paquetes electrónicos. Numerosas armadas e forzas aéreas de todo o mundo seguen a usar o tipo principalmente para patrullas marítimas, recoñecemento, guerra antisuperficie e guerra antisubmarina.

Construíronse un total de 757 P-3. En 2012, uniuse ao feixe de avións militares, incluíndo o Boeing B-52 Stratofortress, o Boeing KC-135 Stratotanker, o Lockheed C-130 Hercules e o Lockheed U-2 que o exército dos Estados Unidos leva máis de 50 anos utilizando.

No século XXI, o Boeing P-8 Poseidon propulsado por turboventiladores comezou a complementar, e finalmente substituirá, aos P-3 da Armada dos Estados Unidos.