Lockheed F-104 Starfighter

Lockheed F-104 Starfighter
Instancia de familia de aeronaves  Subclase de interceptor aeronave a reacción monoplano de caza baseado en terra aeronave militar dun motor caza dun asento  Composto por F-104A Starfighter (en) F-104DJ Starfighter (en) F-104G Starfighter F-104D Starfighter (en) F-104B Starfighter (en) F-104C Starfighter (en) Aeritalia F-104S Starfighter (pt)  Conflito Guerra Fría Guerras indo-paquistanesas (pt) Guerra do Vietnam Crise de 1958 no estreito de Taiwan (pt)  Armamento M61 Vulcan (pt) AIM-9 Sidewinder
Implicados  Operador/a Forza Aérea dos Estados Unidos de América Real Forza Aérea dos Países Baixos Força Aérea da Jordânia (pt) Real Forza Aérea de Noruega Força Aérea de Taiwan (pt) Força Aérea do Paquistão (pt) Exército do Aire e do Espazo de España Força Aérea de Autodefesa do Japão (pt) Forza Aérea de Grecia Compoñente Aérea de Bélxica Forza Aérea Italiana Real Forza Aérea do Canadá Luftwaffe Real Forza Aérea de Dinamarca Forza Aérea de Turquía  Desenvolvedor/a Lockheed  Fabricante Aeritalia (pt) Mitsubishi Canadair (en) Lockheed
Características
Total producido 2578
Autonomía 2623 km
Impulsado por General Electric J79 (en)
Armamento M61 Vulcan (pt) AIM-9 Sidewinder
Dimensións Altura 4,09 m Lonxitude 16,66 m 16,69 m Envergadura 6,36 m e 6,68 m Altitude operacional 15.000 m
Datas  Entrada en servizo 20 de febreiro de 1958  Retiro do servizo 31 de outubro de 2004  Primeiro voo 17 de febreiro de 1956
Localización  País de orixe Estados Unidos de América
Identificadores Freebase /m/0l53f
Fontes e ligazóns  Descrito pola fonte Jane's American Fighting Aircraft of the 20th Century (en) Jane's World Aircraft Recognition Handbook, Fourth Edition (en)
Wikidata G:Commons C:Commons

O Lockheed F-104 Starfighter é un avión interceptor monomotor supersónico usado amplamente como avión de ataque. Orixinalmente foi desenvolvido por Lockheed para a Forza Aérea dos Estados Unidos de América (USAF), pero posteriormente fabricouse para varios países. O F-104 foi un dos cazas da Century Series, e foi operado polas forzas aéreas de máis dunha ducia de nacións dende 1958 ata 2004. O seu equipo de deseño estivo liderado por Kelly Johnson, que tamén traballou no desenvolvemento dos Lockheed P-38 Lightning, Lockheed U-2 e Lockheed SR-71 Blackbird, entre outros modelos de Lockheed.

O F-104 estableceu varios récords mundiais, como os de velocidade do aire e altitude. O seu éxito estragouse polos escándalos de suborno de Lockheed, nos cales a compañía subornou a un considerable número de políticos e militares de varios países para influír nas súas decisións e asegurar varios contratos; isto causou unha considerable polémica política en Europa e o Xapón.

O pobre rexistro de seguridade do Starfighter tamén levou ao avión a ser criticado polo público, especialmente no seu servizo na Forza Aérea de Alemaña. O as de caza Erich Hartmann viuse forzado a retirarse da Luftwaffe debido á súa aberta oposición á selección do F-104.

A versión final de produción do modelo de caza foi o F-104S, un interceptor todotempo deseñado por Aeritalia para a Aeronautica Militare e equipado con mísiles guiados por radar AIM-7 Sparrow. Un F-104 avanzado cunha á alta, coñecido como o CL-1200 Lancer, tívose en consideración, pero non pasou de ser unha maqueta.