Il cosiddetto “Papiro dei Re o Liste dei Re”, con un elenco di re sul verso e un testo amministrativo sul recto (it) The Papyrus of Kings (en) The so-called “Turin King List”, with a list of kings written on the verso and an administrative text on the recto (en) Il Papiro dei Re (it)
A Lista real de Turín, tamén coñecida como o Canon real de Turín, é un papirohierático do antigo Exipto que se cre data do reinado do faraón Ramesses II, agora no Museo Egizio (Museo Exipcio)[1] en Turín. O papiro é a lista máis extensa dos faraóns recompilada polos antigos exipcios, e é a base para a maioría da cronoloxía antes do reinado de Ramesses II.
Crese que o papiro data do reinado de Ramesses II, durante a metade do Imperio Novo de Exipto ou a XIX dinastía. O comezo e final da lista perdéronse, non hai introdución e a lista non continúa despois da XIX dinastía. Así, a composición podería ter lugar noutro tempo posterior, desde o reinado de Ramesses II ata a XX dinastía exipcia.
O papiro enumera os nomes dos gobernantes, a duración dos reinados en anos, con meses e días para algúns faraóns. Nalgúns casos agrúpanse por familia, o que corresponde aproximadamente ás dinastías do libro de Manetón. A lista inclúe os nomes de gobernantes efémeros ou aqueles que gobernaron pequenos territorios e que non se mencionan noutras fontes.
A lista tamén contén faraóns da XV Dinastía, os Hicsos que gobernaron o Baixo Exipto e o delta do río Nilo. Os gobernantes Hicsos non teñen cartuchos (bordos que indican o nome dun rei), e engádese un signo xeróglifo para indicar que eran estranxeiros, aínda que normalmente nas listas de faraóns os gobernantes estranxeiros non están nas listaxes.
O papiro era orixinalmente unha relación de impostos, pero nas súas costas está escrito unha lista de gobernantes de Exipto, incluíndo faraóns míticos como deuses, semi-deuses e espíritos, así como faraóns humanos. Que se usase o reverso dun papiro antigo pode indicar que a lista non tiña unha importancia formal para o escritor, aínda que se cre que a función principal da lista era como unha axuda administrativa. Polo tanto, é menos probable que o papiro non tivese prexuízos contra certos gobernantes e crese que inclúe todos os faraóns de Exipto coñecidos polos seus escritores ata a XIX ou XX dinastía.
Versión da tentativa de 1904 de reunir as partes da lista real de Turín
O papiro atopouno o viaxeiro italiano Bernardino Drovetti en 1820 en Luxor (Tebas), Exipto e en 1824 adquiriuno o Museo Exipcio de Turín en Italia e foi designado como o Papiro Número 1874. Cando a caixa no que fora transportado a Italia, foi desempaquetada, a lista desintegrárase en pequenos fragmentos. Jean-Francois Champollion, examinándoo, só puido recoñecer algúns dos fragmentos máis grandes que conteñen nomes reais e fixo un debuxo do que puido descifrar. Creouse unha reconstrución da lista para entendela mellor e axudar á investigación.
O investigador saxón Gustav Seyffarth (1796-1885) reexaminou os fragmentos, algúns de só un centímetro cadrado de tamaño, e fixo unha reconstrución máis completa do papiro baseado só nas fibras do papiro, xa que aínda non se podía determinar o significado dos caracteres hieráticos. O exiptólogo de MúnicJens Peter Lauth, realizou un traballo posterior sobre os fragmentos, que confirmou en gran medida a reconstrución de Seyffarth.
En 1997, o destacado exiptólogo Kim Ryholt publicou unha nova e mellor interpretación da lista no seu libro "A situación política en Exipto durante o segundo período intermedio entre 1800 e 1550 a.C." Despois doutro estudo sobre o papiro, espérase unha versión actualizada de Ryholt. O exiptólogo Donald Redford tamén estudou o papiro e sinalou que, aínda que moitos dos nomes da lista corresponden a monumentos e outros documentos, hai algunhas discrepancias e non todos os nomes corresponden, cuestionando a fiabilidade absoluta do documento para a cronoloxía previa a Ramesses II.
A pesar dos intentos de reconstrución, aproximadamente o 50% do papiro permanece desaparecido. Este papiro, tal como esta actualmente constituído, ten 1,7 m de largo por 0,41 m de ancho, dividido en máis de 160 fragmentos. En 2009 descubríronse fragmentos inéditos no almacén do Museo Exipcio de Turín, en bo estado.[2] Espérase unha nova edición do papiro.
O nome Hudjefa, que se atopou dúas veces no papiro, agora é coñecido por ser usado polos escribas reais da Época de Ramesside durante a XIX dinastía do antigo Exipto cando os escribas recompilaron listas de faraóns como a mesa real de Sakkara e o canon real de Turín e o nome dun faraón falecido era ilexible, danado ou completamente borrado.
O papiro divídese en once columnas, distribuídas do seguinte xeito. Os nomes e os cargos de varios faraóns seguen sendo discutidos, xa que a lista está moi danada.
Columna 1 - Deuses do Antigo Exipto
Columna 2 - Deuses do Antigo Exipto, espíritos e reis míticos
Columna 3 - Fichas 11-25 (Dinastías 1-2)
Columna 4 - Fichas 1-25 (Dinastías 2-5)
Columna 5 - Fichas 1-26 (Dinastías 6-8/9/10)
Columna 6 - Fichas 12-25 (Dinastías 11-12)
Columna 7 - Fichas 1-2 (Dinastías 12-13)
Columna 8 - Fichas 1-23 (dinastía 13)
Columna 9 - Fichas 1-27 (Dinastía 13-14)
Columna 10 - Fichas 1-30 (Dinastía 14)
Columna 11 - Fichas 1-30 (Dinastías 14-17)
Lista real de Turín con correccións de 2013 das posicións dalgúns fragmentos - representación da táboa de filas do papiro orixinal, traducidas a xeroglíficos
Estes son os nomes reais escritos no papiro, sen omisión de deidades, anos, resumos e encabezados:
von Beckerath, J. (1995). "Some Remarks on Helck's 'Anmerkungen zum Turiner Königspapyrus'". The Journal of Egyptian Archaeology81: 225–227. JSTOR3821822.
Bennett, Chris (2002). "A Genealogical Chronology of the Seventeenth Dynasty". Journal of the American Research Center in Egypt39: 123–155. JSTOR40001152. doi:10.2307/40001152.
George Adam Smith, "Chaldean Account of Genesis" (Whittingham & Wilkins, Londres, 1872) (Reprint 2005. Adamant Media Corporation, ISBN1-4021-8590-1) p290 Contains a different translation of the Turin Papyrus in a chart about "dynasty of gods".
Kenneth A. Kitchen "King Lists" The Oxford Encyclopedia of Ancient Egypt. Ed. Donald B. Redford. Oxford University Press, 2001.
K. Ryholt, The Political Situation in Egypt during the Second Intermediate Period. Carsten Niebuhr Institute Publications, vol. 20. Copenhagen: Museum Tusculanum Press, 1997. ISBN87-7289-421-0.
K. Ryholt, "The Turin King-List", Ägypten und Levante 14, 2004, pp.135–155. This is a detailed description of the king-list, the information it provides, and its sources.
Málek, Jaromír. "The Original Version of the Royal Canon of Turin." Journal of Egyptian Archaeology 68, (1982): 93-106.
Spalinger, Anthony. "Review of: 'The Political Situation in Egypt during the Second Intermediate Period, c. 1800-1550 B. C.' by K.S.B. Ryholt." Journal of Near Eastern Studies 60, no. 4 (October 2001): 296-300.
