Lionor de Aragón (1402-1445)
| Biografía | |
|---|---|
| Nacemento | 1 de febreiro de 1402 Medina del Campo |
| Morte | 19 de febreiro de 1445 Toledo |
| Lugar de sepultura | Mosteiro de Batalha |
| Raíña de Portugal | |
| | |
| Datos persoais | |
| Relixión | Cristianismo |
| Actividade | |
| Ocupación | raíña consorte |
| Outro | |
| Título | Infanta de Aragón Raíña de Portugal |
| Familia | Casa de Trastámara |
| Cónxuxe | Duarte de Portugal (1428 (Gregoriano)–) |
| Fillos | Afonso V de Portugal, Fernando de Portugal, Lionor de Portugal, Catarina de Portugal, Xoana de Portugal |
| Pais | Fernando I de Aragón |
| Irmáns | Sancho of Aragon María de Aragón Pedro de Aragón, conde de Alburquerque Afonso V de Aragón Xoán II de Aragón Henrique de Trastámara de Aragón |
Lionor de Aragón,[1] nada o 2 de maio de 1402 e finada en Toledo o 19 de febreiro de 1445), foi unha infanta aragonesa, que foi raíña consorte de Portugal polo seu matrimonio con Duarte I e, á morte deste, rexente durante parte da minoría de idade do seu fillo Afonso.
Orixes familiares
[editar | editar a fonte]Era filla do rei Fernando I de Aragón e da súa esposa Lionor de Alburquerque, condesa de Alburquerque.
Por vía materna era neta de Beatriz de Portugal e, por tanto, bisneta do rei Pedro I de Portugal e Inés de Castro.
Tivo cinco irmáns e unha irmá: Afonso, María, Xoán, Henrique, Sancho e Pedro.
Traxectoria
[editar | editar a fonte]Alianza dos infantes de Aragón cos infantes de Portugal, contra Castela
[editar | editar a fonte]En 1428 casou co herdeiro do trono portugués, Eduardo, e foi raíña consorte de Portugal dende a ascensión de Eduardo o trono en 1433 ata a morte deste en 1438. A voda foi concertada polo seu irmán Afonso e Pedro de Noronha, arcebispo de Lisboa e fillo do conde Alfonso de Noronha. Segundo as crónicas:
Llevó esta princesa en dote docientos mil florines: los cien mil que le dio la reina, su madre, y los otros cien mil había de pagar el rey de Aragón, su hermano, en diez años. Y diéronsele en arras treinta mil florines de oro de Aragón, y señalósele por cámara la mitad de las rentas y tierras que tenía la reina doña Felipa, madre del infante, y en sucediendo en el reino, que tuviese enteramente aquel estado.[2]
Con este enlace rubricábase a alianza dos infantes de Aragón cos infantes de Portugal contra o rei de Castela e os que levaban o cargo do goberno da súa persoa e estado (ou, o que é o mesmo, contra o condestable Álvaro de Luna). Ó paso do séquito da infanta camiño de Portugal por Valladolid, onde residía a corte nese momento, celebráronse xustas e correron lanzas con notable esplendor e boato na honra do acontecemento até que se reemprendeu a marcha o 21 de xullo de 1428.
Morte do rei Duarte
[editar | editar a fonte]Trala morte do su esposo o rei Eduardo, foi designada polas Cortes de Torres Novas de 1438 rexente do reino durante a minoría do primoxénito e herdeiro, Afonso, que nese momento tiña só seis anos. Este feito provocou os receos dos grandes do reino, que formaron un partido arredor do infante Pedro, ó que atribuían mellor dereito para exercer a rexencia. Nas Cortes de Lisboa de 1439, Lionor foi obrigada a abandonar o cargo de rexente do reino, que lle foi encomendado a Pedro de Portugal, tío do neno.

Morte e sepultura
[editar | editar a fonte]Lionor retirouse a Castela e faleceu no mosteiro de Santo Domingo el Real de Toledo o 19 de febreiro de 1445,[3] envelenada —en opinión de Jerónimo de Zurita— polo Condestable de Castela.
Recibiu sepultura no convento de Santa María da Vitoria en Batalha.
Descendencia
[editar | editar a fonte]Do seu matrimonio co rei Duarte naceron varios fillos, aínda que só algúns chegaron a adultos:
- Afonso, que reinaría en Portugal co nome de Afonso V;
- Fernando, pai do rei Manuel I de Portugal;
- Lionor, esposa do emperador Frederico III de Habsburgo;
- Catarina, relixiosa e escritora
- Xoana, segunda esposa de Henrique IV de Castela.
Devanceiros de Lionor de Aragón
[editar | editar a fonte]| 16. Afonso XI de Castela | ||||||||||||||||
| 8. Henrique II de Castela | ||||||||||||||||
| 17. Lionor de Guzmán | ||||||||||||||||
| 4. Xoán I de Castela | ||||||||||||||||
| 18. Don Juan Manuel | ||||||||||||||||
| 9. Xoana Manuel de Villena | ||||||||||||||||
| 19. Branca Núñez de Lara | ||||||||||||||||
| 2. Fernando I de Aragón | ||||||||||||||||
| 20. Afonso IV de Aragón | ||||||||||||||||
| 10. Pedro IV de Aragón | ||||||||||||||||
| 21. Tareixa de Entenza | ||||||||||||||||
| 5. Lionor de Aragón | ||||||||||||||||
| 22. Pedro II de Sicilia | ||||||||||||||||
| 11. Lionor de Sicilia | ||||||||||||||||
| 23. Isabel de Carintia | ||||||||||||||||
| 1. Lionor de Aragón | ||||||||||||||||
| 24. Fernando IV de Castela | ||||||||||||||||
| 12. Afonso XI de Castela | ||||||||||||||||
| 25. Costanza de Portugal | ||||||||||||||||
| 6. Sancho de Castela | ||||||||||||||||
| 26. Pedro Núñez de Guzmán | ||||||||||||||||
| 13. Lionor de Guzmán | ||||||||||||||||
| 27. Xoana Ponce de León | ||||||||||||||||
| 3. Lionor de Alburquerque | ||||||||||||||||
| 28. Afonso IV de Portugal | ||||||||||||||||
| 14. Pedro I de Portugal | ||||||||||||||||
| 29. Beatriz de Castela | ||||||||||||||||
| 7. Beatriz de Portugal | ||||||||||||||||
| 30. Pedro Fernández de Castro | ||||||||||||||||
| 15. Inés de Castro | ||||||||||||||||
| 31. Aldonza Lorenzo de Valladares | ||||||||||||||||
| Predecesor: Filipa de Lencastre |
Raíña consorte de Portugal 1433 - 1438 |
Sucesor: Isabel de Avis |
Notas
[editar | editar a fonte]- ↑ "Guía de nomes galegos". Real Academia Galega. Consultado o 2023-09-17.
- ↑ Zurita 1998.
- ↑ Arco y Garay 1945, p. 374.
Véxase tamén
[editar | editar a fonte]| Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Lionor de Aragón |
Bibliografía
[editar | editar a fonte]- Arco y Garay, Ricardo del (1945). Sepulcros de la Casa Real de Aragón. Madrid: Instituto Jerónimo Zurita. Consejo Superior de Investigaciones Científicas. OCLC 11818414.
- Pina, Ruy de (1790). "Chronica do Senhor Rey dom Affonso V". Collecção de livros ineditos de Historia Portugueza. Tomo 1. Lisboa: Academia Real das Sciencias.
- Zurita, Jerónimo (1998). Madrid: Institución Fernando el Católico (CSIC), ed. Anales de la Corona de Aragón (PDF). Arquivado dende o orixinal (PDF) o 19 de outubro de 2013. Consultado o 26 de novembro de 2017.
- Ventura, Margarida Garcez & Araujo, Julieta (2011): D. Leonor de Aragão: A Triste Rainha - 1402(?)-1445. Lisboa / Vila do Conde: Academia Portuguesa da História / QuidNovi. ISBN 978-98-9554-792-0.
- Rodrigues, Ana Maria S. A. (2013): As Tristes Rainhas. Leonor de Aragão - Isabel de Coimbra. Lisboa: Temas e Debates. Bertrand Editora ISBN 978-98-9644-238-5.