Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
As linguas polinesias[1][2] son un grupo xenealóxico de linguas que forman parte da rama oceánica da familia de linguas austronesias. Existen 38 linguas polinesias, as cales representa o 7% das 522 linguas oceánicas que existen, e o 3% das linguas austronesias.[3] Mentres que a metade delas son faladas na rexión xeográfica da Polinesia (o triángulo polinésico), a outra metade, coñecidas como polinesias periféricas, son faladas noutras partes do Pacífico, dende Micronesia aos atois de Papúa-Nova Guinea, pasando polas Illas Salomón ou Vanuatu. As linguas polinesias máis importantes segundo o número de falantes son o tahitiano, o samoano, o tongano, o maorí e o hawaiano.
- Charpentier, Jean-Michel; François, Alexandre (2015). Atlas Linguistique de Polynésie Française – Linguistic Atlas of French Polynesia (en francés e inglés). Mouton de Gruyter & Université de la Polynésie Française. ISBN 978-3-11-026035-9.
- Irwin, Geoffrey (1992). The Prehistoric Exploration and Colonisation of the Pacific. Cambridge: Cambridge University Press.
- Krupa V. (1975–1982). Polynesian Languages, Routledge and Kegan Paul
- Lynch, J. (1998). Pacific Languages: an Introduction. University of Hawai'i Press.
- Lynch, John, Malcolm Ross & Terry Crowley (2002). The Oceanic languages. Richmond, Surrey: Curzon Press.
- Marck, Jeff (2000), Topics in Polynesian languages and culture history. Canberra: Pacific Linguistics.
- Silva, Diego B (2019). Language policy in Oceania. Alfa, Rev. Linguíst 63 (2).
