Estela votiva con inscrición sabea dirixida á principal divindade sabae, Almaqah, mencionando outros cinco deuses do sur de Arabia, dous soberanos reinantes e dous gobernadores: "Ammī'amar fillo de Ma'dīkarib dedicado a Almaqah Ra'suhumū. Con 'Athtar , con Almaqah, con dhāt-Ḥimyam, con dhât-Ba'dân, con Waddum, con Karib'īl, con Sumhu'alī, con 'Ammīrayam e con Yadhrahmalik". Alabastro, c. 700 a.C., Iemen, zona de Ma'rib (?).
A lingua sabea[1] foi unha lingua falada polos sabeos entre os anos -1000 e 600. Foi utilizada como lingua escrita por algúns outros pobos antigos do sur da península de Arabia, como os himyaritas, hashiditas, ṣirwāḥitas, humlanitas, ghaymānitas e radmānites.[2] O sabeo pertence á póla meridional das linguas semíticas, pertencentes á familia de linguas afroasiáticas.[3] O sabeo distínguese dos outros membros do grupo árabe antigo meridional polo seu uso de h para marcar a terceira persoa e como prefixo causativo; todos os demais idiomas usan s1 neses casos. Polo tanto, o sabeo chámase lingua h, e as outras, linguas s.[4] Tamén se atoparon moitas outras inscricións sabeas que datan da colonización sabea de África.[5][6]
A. F. L. Beeston: Sabaic Grammar, Manchester 1984 ISBN0-9507885-2-X.
A.F.L. Beeston, M.A. Ghul, W.W. Müller, J. Ryckmans: Sabaic Dictionary / Dictionnaire sabéen /al-Muʿdscham as-Sabaʾī (Englisch-Französisch-Arabisch) Louvain-la-Neuve, 1982 ISBN2-8017-0194-7
Joan Copeland Biella: Dictionary of Old South Arabic. Sabaean dialect. Eisenbrauns, 1982 ISBN1-57506-919-9
Maria Höfner: Altsüdarabische Grammatik (Porta linguarum Orientalium, Band 24) Leipzig, 1943
Kogan, Leonid; Korotayev, Andrey (1997). "Sayhadic Languages (Epigraphic South Arabian)". Semitic Languages. Londres: Routledge. pp.157–183.
Anne Multhoff: Die sabäischen Inschriften aus Marib. Katalog, Übersetzung und Kommentar [The Sabaean inscriptions from Marib. Catalogue, translation and commentary] (Epigraphische Forschungen auf der Arabischen Halbinsel 9). Verlag Marie Leidorf, Rahden (Westfalen) 2021, ISBN978-3-86757-130-2.
N. Nebes, P. Stein: "Ancient South Arabian", in: Roger D. Woodard (Hrsg.): The Cambridge Encyclopedia of the World's Ancient Languages (Cambridge University Press, Cambridge 2004) ISBN0-521-56256-2 S. 454–487 (grammatical sketch with Bibliography).
Jacques Ryckmans, Walter W. Müller, Yusuf M. Abdallah: Textes du Yémen antique inscrits sur bois [Texts from ancient Yemen inscribed on wood] (Publications de l'Institut Orientaliste de Louvain 43). Institut Orientaliste, Louvain 1994. ISBN2-87723-104-6
Peter Stein, Untersuchungen zur Phonologie und Morphologie des Sabäischen [Studes on the phonology and morphology of Sabaean] (Epigraphische Forschungen auf der Arabischen Halbinsel 3). Rahden 2003, ISBN3-89646-683-6.
Peter Stein: Die altsüdarabischen Minuskelinschriften auf Holzstäbchen aus der Bayerischen Staatsbibliothek in München 1: Die Inschriften der mittel- und spätsabäischen Periode [The Old South Arabian minuscule inscriptions on wooden sticks from the Bayerische Staatsbibliothek in Munich 1: The inscriptions of the Middle and Late Sabaean period] (Epigraphische Forschungen auf der Arabischen Halbinsel 5). Tübingen u.a. 2010. ISBN978-3-8030-2200-4
Peter Stein: Die altsüdarabischen Minuskelinschriften auf Holzstäbchen aus der Bayerischen Staatsbibliothek in München. Band 2: Die altsabäischen und minäaischen Inschriften [The Old South Arabian minuscule inscriptions on wooden sticks from the Bayerische Staatsbibliothek in Munich 1: The Old Sabaean and Minaean inscriptions] (Epigraphische Forschungen auf der Arabischen Halbinsel. Band 10). Wiesbaden, 2023. ISBN978-3-7520-0704-6
Peter Stein, Lehrbuch der sabäischen Sprache [Sabaean language textbook]. 2 volumes. Wiesbaden: Harrassowitz, ISBN978-3-447-10026-7 (volume 1) e ISBN978-3-447-06768-3 (volume 2).