A lingua pochuteca é unha lingua morta do grupo nahua e da familia uto-azteca que se falou outrora na vila de San Pedro Pochutla, no estado de Oaxaca, en México. En 1917 foi documentada nunha monografía de Franz Boas, que consideraba a lingua case extinta.[1] Na década de 1970 outro investigador atopou dous falantes arredor de Pochutla que aínda lembraban algunhas das palabras rexistradas por Boas.[2] A comezos do século XX, os estudosos non estaban de acordo sobre a orixe da lingua na familia nahua. A maioría pensaba que o pochuteco era distinto do náhuatl, e isto foi probado en 1978, cando Campbell e Langacker deron novos argumentos[3] a partir dos estudos de Boas. A súa conclusión foi rapidamente aceptada.[4][5][6][7][8] As linguas nahuas compóñense, polo tanto, en pochuteco e o "azteca xeral", nas que se atopan as variedades do náhuatl e mailo pipil.
Canger, Una. 2000. Stress in Nahuatl of Durango: whose stress?. In Eugene H. Casad and Thomas L. Willett, eds. Uto-Aztecan: structural, temporal, and geographic perspectives: papers in memory of Wick R. Miller. Hermosillo, Mexico: UniSon (Universidad de Sonora, División de Humanidades y Bellas Artes). pp.373–386.
Canger, Una, e Karen Dakin. 1985. "An inconspicuous basic split in Nahuatl". International Journal of American Linguistics. 54. 258-261.
Dakin, Karen. 1983. Proto-Aztecan Vowels and Pochutec: An Alternative Analysis. International Journal of American Linguistics 49.2.196-203.
Hasler, Juan. 1976. “La situación dialectológica del pochuteco", International Journal of American Linguistics 42. 3. 268-273.
Hasler, Juan. 1977. “El pochuteco en la dialectología nahua", Amerindia. 2. 47-70.