Lingua mandinga
| Lingua mandinga | |||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Mandinka kaŋo  | |||||||||
| |||||||||
| Propiedades | |||||||||
|
Número de falantes
1350000 | |||||||||
|
Tipoloxía lingüística
| |||||||||
| Clasificación lingüística | |||||||||
| Localización | |||||||||
| |||||||||
| Identificadores | |||||||||
| |||||||||
| Wikidata C:Commons | |||||||||
A lingua mandinga[1] (Mandi'nka kango) é unha lingua da familia mandé falada polo pobo mandinga, que habita na rexión de Casamance no Senegal, Gambia, Guinea e Guinea-Bissau. É unha das principais linguas de Gambia e é unha das linguas nativas de Guinea.
O mandinga pertence á póla homónima das linguas mandés, e é semellante ó bambara e ó maninka. Na maioría das áreas, é unha lingua tonal con dous tons: baixo e alto, malia que a variedade falada en Gambia e o Senegal ten un acento tonal por mor da súa proximidade con linguas non tonais como o wólof.
