Pé azul

Pé azul
Nome taxon     Lepista nuda Mordecai Cubitt Cooke 1871  Nome curto     L. nuda (mul)
Instancia de taxon champiñón cultivado  Categoría taxonómica especie  Basónimo Agaricus nudus  Sinónimo taxonómico Agaricus tyrianthinus Lepista nuda var. violaceofuscidula Lepista nuda var. tucumanensis Lepista nuda var. lilacina Lepista nuda var. armeriophila Cortinarius nudus Collybia lilacea var. distantelamellata Collybia lilacea Clitocybe nuda Clitocybe tyrianthina Omphalia tyrianthina Lepista nuda var. tyrianthina Tricholoma personatum var. nudum Agaricus nudus var. majus Agaricus nudus var. allochrous Agaricus nudus var. aggregatus Lepista nuda var. tridentina Agaricus nudus var. praticola Tricholoma nudum Agaricus nudus var. sylvaticus Tricholoma nudum var. majus Tricholoma nudum var. lilaceum Agaricus nudus
Características  Cor azul
Clasificación taxonómica
Superreino Holomycota  Reino Fungi  Filo Basidiomycota  Clase Agaricomycetes  Orde Agaricales  Familia Tricholomataceae  Xénero Lepista  Especie Lepista nuda Cooke, 1871 Lepista nuda
Localización  Área de distribución Hainan
Códigos e identificadores Freebase /m/09g90cm UNII 150VJA19RV OTT 1080645 CoL 3TFST EOL 195539
Wikidata G:Commons C:Commons

O pé azul (Clitocybe nuda (Bull.) H.E.Bigelow & A.H.Sm., frecuentemente nomeada na bibliografía galega polo seu sinónimo Lepista nuda Fr. ex Bull.) é un cogomelo dunha cor espectacularmente azul ou violeta escura, saprófita que medra en solos con abundante humus. É comestíbel cociñada, mais en cru pode producir gastroenterite ou outras reaccións nalgúns individuos.

Descrición

Posúe un chapeu de 5 a 15 cm, marrón, azul ou violeta e a súa forma pode ser dende convexa a achatada, coa marxe enrolada. A cutícula de cor azul ou violeta coas lamelas moi finas e apertadas, que se desprenden facilmente do resto do chapeu. Pé de forma cilíndrica, de cor azulada fibrada e con base bulbosa. As esporas son de cor rosa.

Hábitat e época

Medra en solos con abundante humus, sendo un dos cogomelos máis serodios do outono. Chega a medrar en inverno e primavera. Forma ás veces grandes grupos ou circunferencias en bosques de frondosas e de coníferas, xardíns, beirís dos camiños e carreiros ou en leiras fértiles ou ermas.

Comestibilidade e confusións

A carne é feble e tenra, cun recendo e sabor agradábeis, porén velenoso en cru.

Pódese confundir con cogomelos violetas do xénero Cortinarius, non comestíbeis e de cheiros desagradábeis a: mofo, terra, ouriños ou pólvora.

Véxase tamén

Bibliografía

• Shelley Evans, Geoffrey Kibby, 2004: Guías de bolsillo. Hongos. Ed. Omega. ISBN 84-282-1089-6.