Leopoldo Durán

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.

Leopoldo Durán Justo, nado en Penedo, Avión, en 1917 e falecido en Vigo o 10 de abril de 2008, foi un crego católico e escritor galego.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Ordeouse sacerdote en Astorga en 1943 e doutorouse en teoloxía en Roma, en filosofía na Universidade Complutense de Madrid,onde impartiu clases, e en literatura inglesa no King's College de Londres, cunha tese sobre a figura do crego na narrativa de Graham Greene. Foi profesor de literatura, de filosofía e de teoloxía en varios seminarios maiores. Viviu en Inglaterra durante unha trintena de anos, e alí foi onde coñeceu, en 1972, o escritor sobre o que fixera a tese. A partir dese momento acompañou o escritor nas súas viaxes e estadías, tanto en Galicia e España como en Nisa e en Vevey, onde faleceu o novelista.

Patrón durante dous anos da fundación que levaba o nome do escritor, dise que a súa figura inspirou algunha das obras de Greene, como Monseñor Quijote, onde se retrata a emigración de Avión a México, se ben el negaba esa posibilidade[1].

Obras[editar | editar a fonte]

  • La crisis del sacerdote en Graham Greene ( 1974)
  • Estudio sobre 'El poder y la gloria' (1981)
  • Miguel de Palacios: Un gran teólogo desconocido (1988)
  • Graham Greene, friend and brother (1994)
  • Graham Greene: An Intimate Portrait (1995)
  • Los médicos y Graham Greene (1998).
  • Soledades y sonetos terribles (2000)

Notas[editar | editar a fonte]