Saltar ao contido

Lea Ypi

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Modelo:BiografíaLea Ypi

(2022) Editar o valor en Wikidata
Biografía
Nacemento8 de setembro de 1979 Editar o valor en Wikidata (46 anos)
Tirana, Albania Editar o valor en Wikidata
EducaciónInstituto Universitario Europeo - Doutora en filosofía (–2008)
Instituto Universitario Europeo - Master of Research (en) Traducir, Doutora en filosofía (–2008)
Universidade de Roma La Sapienza - filosofía (–2002) Editar o valor en Wikidata
Actividade
Campo de traballoTeoría crítica, ciencia política, teoría política, filosofía política e filosofía Editar o valor en Wikidata
Lugar de traballo Londres Editar o valor en Wikidata
Ocupaciónfilósofa, profesora universitaria, politicóloga Editar o valor en Wikidata
EmpregadorLondon School of Economics, profesora Editar o valor en Wikidata
Membro de
Interesada enDemocratic Theory (en) Traducir Editar o valor en Wikidata
Obra
Obras destacables
DoutorandoAnahí ­Elisabeth Wiedenbrüg, Astrid Hampe-Nathaniel, Antoine Louette e Cain Shelley (en) Traducir Editar o valor en Wikidata
Premios
Sitio webleaypi.com Editar o valor en Wikidata
Facebook: Lea.L.Ypi Twitter: lea_ypi Instagram: lea.ypi Editar o valor en Wikidata
Este artigo tan só é un bosquexo
 Este artigo é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.

Lea Ypi, nada en Tirana o 8 de setembro de 1979, é unha escritora e académica albanesa.

É profesora de teoría política na London School of Economics e profesora adxunta de Filosofía na Research School of Social Sciences da Universidade Nacional de Australia.

En 2022 foi nomeada unha das dez mellores pensadoras do mundo pola revista británica Prospect e unha das figuras culturais máis importantes polo Frankfurter Allgemeine Zeitung. A súa obra foi traducida a 30 idiomas.

É membro do xurado do Deutscher Memorial Prize.[1]

Biografía

[editar | editar a fonte]

Ypi naceu en Tirana, é a filla maior de Xhaferr Ypi e Vjollca Veli que eran cidadáns relativamente correntes baixo o réxime comunista pero que máis tarde se involucraron na política democrática albanesa na infancia tardía de Ypi antes da guerra civil albanesa en 1997. Creceu tanto na Albania comunista como na poscomunista, sendo a experiencia desta transición o tema principal do seu libro Libre. El desafío de crecer en el fin de la historia (2021). Aínda que a súa familia se viu obrigada a ser atea baixo o réxime comunista, a súa familia foi tradicionalmente musulmá (Ypi posteriormente dixo que era agnóstica). Un dos seus bisavós paternos, Xhafer Ypi, foi brevemente primeiro ministro de Albania na década de 1920 e tamén presidiu por pouco tempo o goberno albanés despois da ocupación italiana.[2]O avó de Ypi foi encarcerado polo goberno comunista de Albania durante 15 anos.[3][4][5][6]

Educación

[editar | editar a fonte]

Ypi estudou Filosofía e Literatura na Universidade Sapienza de Roma. Recibiu en 2005 a Mestría en Investigación e en 2008 o doutoramento, ambos os títulos do Instituto Universitario Europeo. Antes de unirse á London School of Economics foi investigadora postdoctoral en Nuffield College, Oxford e investigadora no Instituto Universitario Europeo, onde obtivo o seu doutoramento.

Ocupou postos de visitante e investigadora na Sciences Po, na Universidad de Frankfurt, na Wissenschaftszentrum de Berlín, na Universidade Nacional de Australia e no Instituto Italiano de Estudios Históricos.

Ademais do seu albanés nativo, Ypi fala inglés, italiano e francés con fluidez e tamén fala alemán e español.

Liñas de estudo e investigación

[editar | editar a fonte]

Os intereses da investigación de Ypi son a teoría política normativa (incluída a teoría democrática, as teorías da xustiza e as cuestións de migración e dereitos territoriais), o pensamento político da Ilustración (especialmente Kant), o marxismo e a teoría crítica, así como a historia intelectual dos Balcáns, especialmente o seu Albania natal.[7][8]

O seu libro Libre. El desafío de crecer en el fin de la historia foi preseleccionado para o Premio Baillie Gifford de Non Ficción e o Premio Costa Book de Biografía. Gañou o Premio Ondaatje, o Premio á Primeira Biografía Slightly Foxed, e foi a memoria do ano do Sunday Times e libro do ano para The Guardian, The New Yorker, The Financial Times, The Times Literary Supplement, The Spectator, New Statesman, The Washington Post, Foreign Affairs e Daily Mail. En 2022 BBC Radio 4 difundiu o libro na súa serie Book of the Week.[9][10][11][12][13][14]

Obras

[editar | editar a fonte]
  • The Meaning of Partisanship (O significado do partidismo) (con Jonathan White), Oxford University Press, 2016.
  • Global Justice and Avant-Garde Political Agency (Xustiza global e axencia política de vangarda), Oxford University Press, 2012.
  • Kant and Colonialism: Historical and Critical Perspectives (Kant e o colonialismo: perspectivas históricas e críticas) (coeditado con Katrin Flikschuh), Oxford University Press, 2014.
  • Migration in Political Theory: The Ethics of Movement and Membership (A migración na teoría política: a ética do movemento e a membresía) (coeditado con Sarah Fine), Oxford University Press, 2016.
  • Free: Coming of Age at the End of History, Penguin Random House, 2021. (En español: Libre: O desafío de crecer no fin da historia. Anagrama. 2023)
  • The Architectonic of Reason: Purposiveness and Systematic Unity in Kant's Critique of Pure Reason (A arquitectura da razón: finalidade e unidade sistemática na crítica da razón pura de Kant), Oxford University Press, 2021.

Notas

[editar | editar a fonte]
  1. ↑ "About the Deutscher Memorial Prize" (en inglés). 
  2. ↑ "Free by Lea Ypi review – a memoir of life amid the collapse of communism" (en inglés). 28/10/2021. 
  3. ↑ Harding, Luke (25/10/2021). "Free by Lea Ypi review – a riveting portrait of growing up in communist Albania" (en inglés). 
  4. ↑ González Férriz, Ramón (25/04/2023). "Albania: de las miserias del comunismo a las expectativas frustradas del capitalismo". El Confidencial. 
  5. ↑ Rebón, Marta (31/5/2023). "Lea Ypi y la paradoja de la libertad albanesa: del fracaso comunista al capitalista". La Lectura. El Mundo. 
  6. ↑ Kellaway, Kate (4/6/2022). "Interview - Lea Ypi: 'Hope is a moral duty'" (en inglés). 
  7. ↑ De Miguel, Rafa (2/4/2023). "Lea Ypi, politóloga: "El capitalismo solo emancipa a unos pocos"". El País. 
  8. ↑ Hernáiz, Laura Rodríguez (2024-08-30). "Un viaje al fin del comunismo en Albania: recorremos el país y su historia con la literatura de Lea Ypi como guía" (en castelán). Consultado o 2024-08-31. 
  9. ↑ Ramírez, María (6/5/ 2023). "Lea Ypi, autora de 'Libre': “La libertad a veces es sólo propaganda sobre la libertad”". elDiario.es. 
  10. ↑ "“Nos lanzaron a la libertad... y acabó siendo otro tipo de opresión”" (en castelán). 2023-06-27. Consultado o 2024-06-23. 
  11. ↑ "Shortlist announced for the 2021 Baillie Gifford Prize for Non-Fiction | The Baillie Gifford Prize for Non-Fiction" (en inglés). 
  12. ↑ De Bordons, César (28 /5/2023). "Vida en el fin de la historia". Diario de Sevilla. 
  13. ↑ Espíndola, Juan (11/8/2022). "Ni capitalismo ni socialismo: las memorias de Lea Ypi". 
  14. ↑ Free: Coming of Age at the End of History by Lea Ypi. BBC Radio 4. 

Véxase tamén

[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas

[editar | editar a fonte]
Obtido de «https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Lea_Ypi&oldid=7261553»