Laurel Blair Salton Clark
Laurel Blair Salton Clark | |
---|---|
![]() | |
Nacemento | 10 de marzo de 1961 |
Lugar de nacemento | Ames |
Falecemento | 1 de febreiro de 2003 |
Lugar de falecemento | Texas |
Soterrada | Cemiterio Nacional de Arlington |
Nacionalidade | Estados Unidos de América |
Relixión | Unitário-Universalismo |
Alma máter | Universidade de Wisconsin-Madison e William Horlick High School |
Ocupación | oficial, astronauta, médica e tripulante de submarino |
Premios | Medalla de Honra Espacial do Congreso |
Na rede | |
![]() ![]() ![]() | |
[ editar datos en Wikidata ] | |
Laurel Clark, nada o 10 de marzo de 1961 en Ames (Iowa) e finada o 1 de febreiro de 2003, foi unha cirurxiá aeronáutica estadounidense, capitá da Mariña dos Estados Unidos, astronauta da NASA e especialista en misións de transbordador espacial. Clark morreu xunto cos seus seis compañeiros de tripulación no Accidente do transbordador espacial Columbia, e foi galardoada póstumamente coa Medalla de Honra Espacial do Congreso
Traxectoria[editar | editar a fonte]
Clark obtivo unha licenciatura en zooloxía da Universidade de Wisconsin- Madison en 1983 e un doutoramento en medicina da mesma universidade no ano 1987.[1]
Na escola de medicina adestrouse no Departamento de Medicina de Mergullo.[1] Unha vez terminados os seus estudos, Clark seguiu cun posgrao en medicina con especialización en pediatría desde 1987-1988 no Hospital Naval de Bethesda, Maryland.[1] Despois de dous anos de experiencia operacional, Clark foi designada Oficial Médico Submarino da Mariña e Oficial Médico de Mergullo. No Instituto Médico Aeroespacial da Mariña, en Pensacola, Florida, Laurel Clark pasou seis meses de adestramento aeromédico e foi designada como Cirurxián de Voo. O seu escuadrón gañou o premio Escuadrón Mariño de Ataque do Ano polo seu exitoso desempeño. Neste momento foi asignada como Cirurxián de Voo do Grupo para o Grupo Aéreo da Mariña ( MAG 13). Antes da súa selección como candidata a astronauta, serviu como Cirurxián de Voo para un escuadrón de adestramento da Mariña en Pensacola, Florida.
Experiencia na NASA[editar | editar a fonte]
A doutora Clark foi seleccionada pola NASA en abril de 1996[2] e presentouse ao Johnson Space Center en agosto de 1996 . Despois de completar dous anos de adestramento e avaliación, foi cualificada para a asignación de voo como especialista en misións. De xullo de 1997 a agosto de 2000, Clark traballou na División de Carga e Habitabilidade da Oficina de Astronautas.
A doutora Clark voou a bordo da misión STS-107 e rexistrou 15 días, 22 horas e 20 minutos no espazo. Esta misión de 16 días de duración estivo dedicada á investigación científica á cal se lle destinou as 24 horas do días en dúas quendas alternantes. A tripulación levou a cabo e de maneira exitosa preto de 80 experimentos. A misión terminou en traxedia cando o Transbordador Espacial Columbia se desintegró durante a reentrada sobre o ceo do suroeste dos Estados Unidos cando só faltaban 16 minutos para a aterraxe. A causa desta traxedia tivo orixe o día do lanzamento cando un anaco de escuma illante do Tanque Externo desprendeuse e danou a parte inferior do á esquerda do Orbitador arrincando algunhas lousas de protección térmica. No día da reentrada a ausencia destas lousas ocasionaron o recalentamiento da estrutura interna provocando a desestabilización e consecuentemente desintegración da nave matando aos seus 7 tripulantes.
Recoñecementos[editar | editar a fonte]
O asteroide 51827 recibiu o seu nome.[3]
L. Clark, un cráter interior do cráter lunar Apolo, leva o seu nome.[4]
Notas[editar | editar a fonte]
- ↑ 1,0 1,1 1,2 Claramunt e Claramunt, 2012
- ↑ "Laurel Clark" (PDF). NASA.
- ↑ Altschuler e Ballesteros, 2016
- ↑ "Planetary Names: Crater, craters: L. Clark on Moon". planetarynames.wr.usgs.gov. Consultado o 2021-10-21.
Véxase tamén[editar | editar a fonte]
Bibliografía[editar | editar a fonte]
- Claramunt Vallespí, Rosa; Claramunt Vallespí, Teresa (2012). MUJERES EN CIENCIA Y TECNOLOGIA. UNED. ISBN 9788436264210.
- Daniel Roberto Altschuler e Fernando J. Ballesteros (2016). Las mujeres de la Luna. Historias de amor, dolor y valor. Editorial: Next Door Publishers e Jot Down Books (Colección El café Cajal). ISBN: 978-84-944435-4-1.