Kuvempu

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Kuvempu
Kuvempu1.jpg
Kuvempu na década de 1940]]
Nome completoKuppali Venkatappa Puttappa
AlcumeKuvempu
Nacemento29 de decembro de 1904
 Hirekodige, Reino de Mysore
Falecemento11 de novembro de 1994 (89 anos)
 Mysore
NacionalidadeIndia India
Alma máterUniversity of Mysore e Maharaja's College, Mysore
Ocupaciónescritor, crítico literario e pensador
FillosPoornachandra Tejaswi
Períodoséculo XX
XénerosMahakavya
Coñecido/a porSri Ramayana Darshanam
Premiospremio Jnanpith
kuvempu.com
editar datos en Wikidata ]

Kuppali Venkatappa Puttappa, nado en Hirekodige o 29 de decembro de 1904 e finado en Mysore o 11 de novembro[1] de 1994, máis coñecido polo seu sobrenome literario Kuvempu ou por K. V. Puttappa, foi un escritor, crítico literario e pensador canarés. Considerado o meirande poeta canarés do século XX. Foi o primeiro escritor canarés en recibir o premio Jnanpith.[2]

O goberno de Karnataka concedeulle o título honorífico de Rashtrakavi ("poeta nacional") en 1958 e o de Karnataka Ratna ("xema de Karnataka") en 1992. A súa narrativa épica Sri Ramayana Darshanam, unha interpretación moderna da épica hinduísta india Ramayana, está considerado como o rexurdimento do xénero Mahakavya nunmha forma contemporánea. A letra do himno oficial de Karnataka Jaya Bharata Jananiya Tanujate é un dos seus poemas.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

A casa de Kuvempu, "Udayaravi", en Mysore

Primeiros anos[editar | editar a fonte]

Kuvempu naceu no distrito de Chikmagalur na casta vokkaliga, seu pai chamábase Venkatappa Gowda e súa nai Seethamma. De rapaz viviu coa súa familia no distrito de Shivamogga. Ao primeiro recibiu educación na súa casa cun profesor particular e logo foi continuou estudos en Tirthahalli mais en Mysore. En 1929 graduouse en canarés na Universidade de Mysore. Casou o 30 abril de 1937 e tivo dous fillos, K P Poornachandra Tejaswi, tamén escritor, e Kokilodaya Chaitra, e dúas fillas, Indukala e Tharini.

Carreira[editar | editar a fonte]

Logo de se graduar foi lector de canarés na Universidade de Mysore en 1929 e profesor asociado na Universidade de Bangalore desde 1936. Volveu a Mysore como profesor en 1946. Foi vicechanceler [3] da Universidade de Myrose desde 1956 ata a súa xubilación en 1960.

Obra[editar | editar a fonte]

Poema de Kuvempu

Kuvempu comezou a escribir en inglés, publicando tan só unha colección de poesía co título de Beginner's Muse mais logo cambiou para a súa lingua materna, o canarés, encabezando o movemento para facer desa lingua o medio de ensino baixo o lema "educación na lingua materna". Fundou o instituto de estudos canareses da Universidade de Mysore co nome de Kannada Adhyayana Samsthe.

Na súa obra foi contra o sistema de castas e o ritual relixioso sen sentido. A súa versión do Ramayana publicada en dous volumes en 1949 e 1957, Sri Ramayana Darshanam, é unha recreación total, dos personaxes e das ideas filosóficas, morais e espirituais da obra orixinal, mantendo a natureza simbólica orixinal. É un dos representantes máis coñecidos da xeración Navodaya, que renovou a poesía canaresa [4]. Tamén un recoñecido dramaturgo, unha das súas obras máis populares é Raktaakshi, publicada orixinalmente en 1932, é unha recreación cultural do Hamlet de Shakespeare.[5]

Épica[editar | editar a fonte]

  • Sri Ramayana Darshanam - Volume-1 (1949), Volume-2 (1957)
  • Chitrangada

Poesía[editar | editar a fonte]

  • Kolalu (1930)
  • Paanchajanya (1936)
  • Navilu (1937)
  • Kindarijogi Mattu Itara Kavanagalu (1938)
  • Kogile Mattu Soviet Russia (1944)
  • Shoodra Tapaswi (1946)
  • Kinkini (1946)
  • Agnihamsa (1946)
  • Prema Kashmira (1946)
  • Chandramanchake Baa Chakori (1954)
  • Ikshugangotri (1957)

Novela[editar | editar a fonte]

  • Kaanuru Heggadati (1936)
  • Malegalalli madumagalu (1967)

Teatro[editar | editar a fonte]

  • Birugaali (1930)
  • Maharatri (1931)
  • Smashana Kurushethram Mattu Maharatri (1931)
  • Jalagaara (1931)
  • Raktaakshi (1932)
  • Shoodra Tapaswi (1944)
  • Beralge koral (1947)

Autobiografía[editar | editar a fonte]

  • Nenapina Doniyali (vol 1-2, 1980)

Relatos[editar | editar a fonte]

  • Sanyaasi Mattu Itare Kategalu (1937)
  • Nanna Devaru Mattu Itara Kategalu (1940)

Ensaio[editar | editar a fonte]

  1. Malenaadina Chitragalu (1933)

Crítica literaria[editar | editar a fonte]

  • Atmashreegagi Nirankushamatigalagi (1944)
  • Kavyavihara (1946)
  • Taponandana (1951)
  • Vibhuthi Pooje (1953)
  • Draupadiya Shrimudi (1960)
  • Vicharakrantige Ahvana (1976)

Biografía[editar | editar a fonte]

  • Swami Vivekananda(1932)
  • Sri Ramakrishna Paramahamsa (1934)

Relatos e poemas infantís[editar | editar a fonte]

  • Bommanahalliya kindarijogi(1936)
  • Mari vijnani(1947)
  • Meghapura (1947)
  • Nanna mane (1947)
  • Nanna gopala
  • Amalana kathe
  • Sahasa pavana
  • Modannana Tamma
  • Narigaligeke Kodilla
  • Haluru

Notas[editar | editar a fonte]

  1. "The Gentle Radiance of a Luminous Lamp". Ramakrishna Math. Arquivado dende o orixinal o 22 de agosto de 2006. Consultado o 31 de outubro de 2006. 
  2. Jnanpith Laureates Arquivado 14 de xullo de 2016 en Wayback Machine. jnanpith.net
  3. Na India equivale a un vicerreitor pero coas atribucións dun reitor
  4. Nicolae Sfetcu (2014) Poetry Kaleidoscope
  5. Basavaraj Naikar (2005) Literary Vision Sarup & Sons, 2005pp. 367-381

Véxase tamén[editar | editar a fonte]