Kitarō Nishida

Kitarō Nishida

(1943)
Biografía
Nacemento	19 de maio de 1870 Kahoku
Morte	7 de xuño de 1945 (75 anos) Kamakura
Causa da morte	uremia
Lugar de sepultura	Tōkei-ji
Relixión	Zen xaponés
Educación	Universidade Imperial de Tokyo Fourth Higher School (en) Ishikawa Normal School (en)
Actividade
Ocupación	escritor, filósofo, profesor universitario
Empregador	Universidade de Kyoto Fourth Higher School (en) Kyoto College of Technology (en) Universidade Ōtani Taisho University (en) Yamaguchi Higher School (en)
Membro de	Imperial Academy (en) (1927–)
Interesado en	Philosopher's Walk (en)
Movemento	Escola de Kyoto (pt)
Profesores	Hōjō Tokiyuki (en)
Obra
Obras destacables An Inquiry into the Good (en) eternal now (en)
Familia
Parentes	Takezō Kaneko, xenro Fumi Takahashi, sobriña
Premios
(1940)  Orde da Cultura
Descrito pola fonte	Obálky knih,

Kitarō Nishida (西田 幾多郎, Nishida Kitarō), nado o 19 de maio de 1870 e finado o 7 de xuño de 1945, foi un filósofo e estudoso da relixión xaponés, especializado nos eidos da ética, a filosofía das matemáticas e a filosofía da ciencia. Fundou a chamada Escola de Kyōto.

Traxectoria

Kitarō Nishida naceu o 19 de maio de 1870 en Unokema (actual Kahoku), na prefectura de Ishikawa. Graduouse en Filosofía pola Universidade de Tōkyō en 1894, durante o período Meiji. Comezou a traballar nunha escola de Ishikawa en 1899, para despois obter un posto de profesor na Universidade de Kyōto. Xubilouse en 1927. En 1940 recibiu a Orde da Cultura do goberno nipón. Nese mesmo ano, participou na fundación do Instituto Tecnolóxico de Chiba.

Nishida finou aos 75 anos a causa dunha infección renal, na cidade de Kamakura (prefectura de Kanagawa). As súas cinzas repartíronse en tres lugares distintos: na tumba familiar da súa localidade natal; no templo Tōkei-ji de Kamakura, onde despois descansarían os restos do seu amigo D. T. Suzuki, quen organizou a súa cerimonia funeraria; e no templo Reiun'in do complexo Myōshin-ji de Kyōto.

Filosofía

Nado durante o período Meiji, Nishida tivo unha oportunidade única para explorar a filosofía oriental dende o prisma da nova filosofía chegada de Occidente. Neste sentido, o seu pensamento é orixinal e creativo, incorporando ideas tanto do zen como da filosofía europea. Ao longo da súa vida, escribiu numerosos libros e ensaios, entre os que destacan Zen no kenkyū (en galego: Unha investigación sobre o ben) e Bashoteki ronri to shūkyōteki sekaikan (en galego: A lóxica do lugar e a Weltanschauung relixiosa). En xeral, o traballo de Nishida estableceu a base sobre a que fundou a Escola de Kyōto, inspirando as investigacións dos seus discípulos.

Un dos conceptos máis coñecidos de Nishida é a lóxica do basho (場所), normalmente traducido como "lugar". Esta lóxica é concreta e non dualista, e o seu obxecto é superar a inadecuada distinción entre suxeito e obxecto que é consubstancial á lóxica do suxeito de Aristóteles e á lóxica de predicados de Immanuel Kant. Isto lógrase mediante a afirmación do que o filósofo chama "a autoidentidade absolutamente contraditoria", unha tensión dinámica que opostos que, a diferenza da lóxica dialéctica de G. W. F. Hegel, non se resolve nunha síntese. Ao contrario, define o seu suxeito adecuado mantendo a tensión entre afirmación e negación como polos opostos ou perspectivas.

Na súa primeira obra, Zen to kenkyū, Nishida escribe sobre a experiencia, a realidade, o ben e a relixión. Defende que a forma máis fonda de experiencia é o que el chama "experiencia pura", caracterizada pola harmonía e unidade con todo.

Véxase tamén

Bibliografía

• Yusa, Michiko (2002). Zen & Philosophy: An Intellectual Biography of Nishida Kitaro (en inglés). University of Hawai'i Press. ISBN 9780824824594.