Kime no kata

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.

Kime no kata (en xaponés: 極めの形 ou 極の形, きめのかた, formas de combate) é un kata do Judo, creado ao redor de 1988, no cal son organizadas as técnicas de loita real ou de autodefensa, polo que é tamén coñecido por shinken shobu no kata (真剣勝負の形 formas de loita real?). O seu contido está dividido en dous grandes grupos, un de doce técnicas executadas en pé e outro, con oito técnicas en posición axeonllada.[1]

A característica precipua se atopa nas formas elementais das técnicas, que son destinadas a defenderse contra os medios de ataque máis comúns na época do desenvolvemento do kata, as agresións sen armas ou con espadas, puñais, coitelos e bastóns. O enfoque é de subxugar rapidamente o opoñente, así, neste kata están presentes técnicas de pancadas (atemi waza) como puñadas, cotenadas e patadas.[2][3]

Idori[editar | editar a fonte]

Idori (居取 いどり?, posición agochada)

Tachiai[editar | editar a fonte]

Tachiai (立合 たちあい?, posición levantada)

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Centro de Treinamento de Judô Jacaré (ed.). «Kime-no-kata – Formas de combate do Judô» (en portugués). Consultado o 9 de marzo de 2014. 
  2. «Sobre la kime-no-kata» (PDF) (en castelán). Consultado o 9 de marzo de 2014. 
  3. Silvia do Socorro Luz Pinheiro. Universidade Federal do Pará - UFPa, ed. «Kata Pessoal: treinamento psicofísico para atores/bailarinos por meio do judô» (PDF) (en portugués). Consultado o 9 de marzo de 2014. 
  4. «Kime no kata» (PDF) (en portugués). Consultado o 16 de marzo de 2014.