Kim Gordon

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Kim Gordon
Kim Gordon, Le Rock Dans Tous ses Etats.jpg
Kim Gordon no 2005
Nome completo Kim Althea Gordon
Nacemento 28 de abril de 1953 (64 anos)
Orixe Rochester, Nova York Flag of the United States.svg
Cónxuxe Thurston Moore
Xénero rock alternativo, noise rock, rock experimental, no wave
Instrumento(s) guitarra, baixo, voz
Relacionado con Sonic Youth, Ciccone Youth, Free Kitten, The Supreme Indifference
Tempo en activo 1981 - actualidade
editar datos en Wikidata ]

Kim Althea Gordon, nada en Rochester (Nova York) o 28 de abril de 1953, é unha cantante e músico que tocou o baixo e a guitarra na banda estadounidense de rock alternativo Sonic Youth. Tamén toca na banda Free Kitten con Julie Cafritz (de Pussy Galore), e colaborou con moitos músicos como Ikue Mori, DJ Olive, William Winant, Lydia Lunch, Alan Licht, Courtney Love e Chris Corsano. No ano 2012, tras a separación de Sonic Youth, Gordon formou Body/Head co seu amigo Bill Nace, publicando o seu álum de estrea, Coming Apart, en setembro de 2013.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

A súa nai era costureira e o seu pai conselleiro de instituto que traballaba en Ferguson, Missouri. En 1958 a familia trasladouse a Rochester, Nova York e un ano despois aos Ánxeles, onde o seu pai conseguiu un traballo no departamento de socioloxía. Despois de rematar a educación secundaria estudou no Otis Art Institute do condado dos Ánxeles e na York University de Toronto, onde tocou nunha banda de heavy metal experimental.

Carreira musical[editar | editar a fonte]

Artigo principal: Sonic Youth.

Cando se graduou mudouse a Nova York e uníuse á banda CKM, con Christine Hahn e Miranda Stanton. A través de Stanton, Gordon coñeceu aos seus futuros compañeiros de banda Lee Ranaldo e Thurston Moore. Cando comezou a saír con Moore os tres formaron Sonic Youth en 1981, orixinalmente co nome "The Arcadians". En 1984, casou con Thurston Moore, e ambos tiveron unha filla, Coco Hayley Gordon Moore, en 1994.

En 1989, Gordon, Sadie May e Lydia Lunch formaron a banda Harry Crews e editaron o álbum Naked in Garden Hills. Tamén foi un dos produtores do primeiro álbum de Hole, Pretty on the Inside, editado en 1991, e codirixiu o video de The Breeders "Cannonball", xunto a Spike Jonze.

Gordon inicialmente tiña previsto gravar dous discos en solitario como parte do contrato de Sonic Youth con Geffen Records. Gravou o proxecto paralelo "Feminist Intonations" cun grupo de rapaces de décimo grao en 1993, pero foi rexeitado por un executivo do selo por ser "pouco musical e pouco vendible". Enfadada, Gordon entón reservou un estudio e gravou un segundo proxecto, "Pussy Has the Power (Tone poem for the 90's)", con varios músicos noveis dun grupo de terapia de agresores sexuais; a música estaba improvisada e foi novamente rexeitada por Geffen por ser "pretenciosa e horrible". Aúnque as gravacións non foron publicadas, Gordon reutilizou oitas letras e patróns vocais en posteriores cancións de Sonic Youth.

A banda Free Kitten, unha colaboración con Julie Cafritz que tamén inclue a Mark Ibold e Yoshimi P-We, leva publicado tres álbums a través do selo Kill Rock Stars, e un cuarto máis recente olo selo de Thurston Moore Ecstatic Peace!. Outro dos seus proxectos paralelos é o grupo The Supreme Indifference, que aparece no recompilatorio Fields and Streams.

O 14 de outubro do 2011 Kim Gordon e Thurston Moore anunciaban a súa separación despois de 27 anos de matrimonio a través de Matador[1]. Nunha entrevista á revista Elle no ano 2013 confirmou que os motivos da separación foron que Moore a estaba enganando cunha muller próxima ao entorno de Sonic Youth, pero sen desvelar a súa identidade. Na mesma entrevita tamén revelou que fora diagnosticada dun "ductal carcinoma in situ", un tipo non invasivo de cancro de mama[2].

Outras actividades[editar | editar a fonte]

Gordon é unha establecida artista visual e comisaria, e o seu traballo foi exposto ao longo dos Estados Unidos, o Xapón e Europa. Kim graduouse no Otis College of Art & Design nos Ánxeles. A comezos dos anos 80 Gordon escribiu para a revista de arte contemporánea Artforum e traballou en varias galería de arte do Soho. Foi comisaria dunha exposición na galería White Columns en 1982 que tiña contribucións de Mike Kelley e Tony Oursler entre outros.

En 1996 Gordon participou nunha mostra titulada Baby Generation na galería Parco de Toquio. A súa exposición Kim's Bedroom mostrouse no MU dos Países Baixos, e incluía debuxos e pinturas xunto con música ao vivo e convidados especiais. Un libro e CD en edición limitada da exposición foi publicado por Purple Books.

En 2003 Gordon apareceu na Gothenburg Biennale e mostrou Club In The Shadow, unha colaboración co artista Jutta Koether, na Kenny Schachter's Contemporary Gallery de Nova York. No 2005 presentou outra colaboración con Koether para a exposición Her Noise en Londres.[3] Ese mesmo ano publicouse o o libro artístico Kim Gordon Chronicles Vol. 1 que conta con fotografías de Gordon ao longo da súa vida.[4] No ano seguinte editouse Kim Gordon Chronicles Vol. 2 cos seus debuxos, collages e pinturas.[5]

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Spin - Kim Gordon and Thurston Moore Announce Split
  2. elle.com - Kim Gordon sounds off (en inglés)
  3. Electra (ed.). "Reverse Karaoke". Consultado o 10 de novembro de 2014. 
  4. Artbook (ed.). "Kim Gordon: Chronicles Vol.1". Consultado o 10 de novembro de 2014. 
  5. Nieves (ed.). "Chronicles Vol.2 Kim Gordon (Northampton, USA)". Consultado o 10 de novembro de 2014.