Kavafis

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Kavafis
Konstantinos Kavafis.jpg
Kavafis, arredor do 1900 en Alexandría
Nacemento29 de abril de 1863 e 1863
Lugar de nacementoAlexandría
Falecemento29 de abril de 1933 e 1933
Lugar de falecementoAlexandría
Causacancro de próstata
NacionalidadeImperio Otomán, Exipto e Grecia
EtniaGreeks in Egypt
Ocupaciónpoeta, escritor, funcionario e xornalista
PaiPetros Ioannēs
Naisen etiquetar
Coñecido porThe Cavafy Publications 1891-1934
Na rede
IMDB: nm1939748 Bitraga: 2054 Musicbrainz: 35e63292-5c74-433f-ae08-d543eb18e54f Discogs: 806902 IMSLP: Category:Cavafy,_Constantine Allmusic: mn0002698630 Find a Grave: 7585596 Editar o valor em Wikidata
C-p-cavafy-signature.svg
editar datos en Wikidata ]

Constantine P. Cavafy, ou Konstantin ou Konstantinos Petrou Kavafis, ou Kavaphes (en grego Κωνσταντίνος Π. Καβάφης), nado en Alexandría o 29 de abril de 1863 e finado na mesma cidade o 29 de abril de 1933, foi un poeta grego que figura entre os autores máis relevantes do século XX. Traballou tamén como xornalista e funcionario.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

O seu pai era un importador e exportador acomodado. Ao morrer o pai en 1870, a familia trasladouse a Liverpool, aínda que retornaría a Alexandría en 1882. Por mor dos disturbios de 1885, a familia fuxiu a Constantinopla temporalmente. Kavafis permaneceu en Alexandría para o resto da vida, se ben visitou Grecia en tres ocasións (1901, 1903 e 1932) como para demostrar que era e se sentía grego: aprendera grego durante a adolescencia e esta foi a súa única lingua poética. Comezou traballando de xornalista, mais logo obtivo un posto no ministerio exipcio de Obras Públicas, onde permaneceu trinta anos.

Entre 1891 e 1904 publicou a súa poesía en panfletos que facía circular entre os amigos achegados e recibiu pouco recoñecemento durante a vida, se ben a isto contribuíu o seu modo de vida recluído. Os versos que compuxo durante a súa primeira época empregan unha lingua culta e depurada. Posteriormente virou cara o demótico, a lingua grega falada, enriquecida con formas dialectais de Constantinopla e con vocábulos tirados da tradición clásica. Os poemas completos foron publicados en 1935 como Poemas de C.P. Kavafis (Ποιήματα, Piimata).

O mundo que Kavafis presenta é decadente, mais non o fai á moda da poesía europea da época, senón inspirándose no mundo pagán-cristián que esmorecía en Alexandría para mistificar ou sublimar as súas emocións persoais. Os seus poemas son retratos concisos mais íntimos de sociedades e personaxes, reais ou literarios. A homosexualidade e a saudade figuran entre os seus temas característicos: o amor homosexual, cantado ás veces con acentos violentamente sensuais ou con nostalxia e tristura, a imposibilidade de reter a beleza, a historia como terreo de enfrontamento entre o home e o destino, e a evocación mítica con tons de austeridade estoica.

Logo da morte de Cavafis, a súa reputación non deixou de medrar, e actualmente está considerado como un dos mellores poetas gregos modernos.

Traducións ao galego[editar | editar a fonte]

Yolanda Vilarchao traduciu a súa poesía ao galego co título de Poemas canónicos que publicou en 2007 a Editorial Rinoceronte[1].

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Ficha da obra en BiTraGa.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]