Juan Vázquez de Mella

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Juan Vázquez de Mella
Vazquez-mella.jpg
Nacemento8 de xuño de 1861
 Cangues d'Onís
Falecemento26 de febreiro de 1928
 Paseo del Prado
NacionalidadeEspaña
Relixióncatolicismo
Ocupaciónpolítico, escritor e filósofo
editar datos en Wikidata ]

Juan Vázquez de Mella Fanjul, nado en Cangues d'Onís o 8 de xuño de 1861 e falecido en Madrid o 26 de febreiro de 1928, foi un político tradicionalista, escritor e filósofo católico español.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Fillo de Juan Vázquez de Mella Varela, tenente coronel retirado natural de Boimorto, e de Teresa Fanjul, nada en Cangues d'Onís. Quedou orfo de pai con seis anos. Estudou no seminario de Valdediós entre 1874 e 1877, e rematado o bacharelato trasladouse coa súa nai a Boimorto. Fixo a carreira de Dereito na Universidade de Santiago de Compostela onde dirixiu o periódico El Pensamiento Galaico. De elocuente palabra, portentosa memoria e brillante capacidade para a oratoria e a política, abrazou a causa do carlismo. Deputado ás Cortes de 1893 a 1916, elixido polos distritos de Aoiz, Estella e varias veces por Pamplona. Cando presentou a súa candidatura a deputado por Oviedo foi derrotado pola coalición que reformistas e socialistas presentaron contra os conservadores. Presentou ás Cortes de Madrid unha vigorosa petición solicitando que fose declarada ilegal, facciosa e traidora á Patria a Masonería, eliminando dos empregos públicos aos masóns. Participou no Congreso antimasónico de Trento en 1896[1].

Vázquez de Mella era xermanófilo o que o conduciu a unha soada separación con Xaime de Borbón, que ademais de pretendente á coroa era aliadófilo. Xaime de Borbón, que fora confinado polos austríacos no seu castelo próximo a Viena, publicou en 1918 un manifesto dirixido aos tradicionalistas españois desautorizando aos que tivesen exteriorizado os seus sentimentos xermanófilos: Vázquez de Mella opúxose ao documento e nese cisma orixinouse a escisión que o levou a fundar en 1918 o Partido Católico Tradicionalista.

Coa ditadura de Primo de Rivera apártase da política, debido tamén a problemas de saúde.

Pensamento[editar | editar a fonte]

As ideas centrais no seu pensamento eran a Tradición, a monarquía, a unidade de España a través do rexionalismo e do foralismo e a concepción orgánica da sociedade onde se reclama a soberanía non para o Estado senón para a sociedade a través das súas organizacións naturais: a familia, o municipio, a rexión.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. "El Congreso Animasónico de Trento de 1896, por José María de Domingo-Arnau y Rovira". Arquivado dende o orixinal o 02 de abril de 2008. Consultado o 02 de abril de 2008. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

  • Lira, Osvaldo, Nostalgia de Vázquez de Mella, Difusión Chilena [Colección Verbo], Santiago de Chile 1942, 239 págs. 2ª edición, Editorial Andrés Bello, Santiago de Chile 1979, 363 págs.
  • Arduengo Caso, José, Juan Vázquez de Mella y Fanjul. (Pensamiento filosófico), 1984.
  • Sevilla Benito, Francisco, Sociedad y regionalismo en Vázquez de Mella. La sistematización doctrinal del carlismo, 2008.

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]