José María Campo Serrano

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
José María Campo Serrano
José María Campo Serrano 1.jpg
Nacemento8 de setembro de 1832
Lugar de nacementoSanta Marta
Falecemento24 de febreiro de 1915
Lugar de falecementoSanta Marta
NacionalidadeColombia
Ocupaciónpolítico e avogado
editar datos en Wikidata ]

José María Campo Serrano, nado en Santa Marta o 8 de setembro de 1832, e finado ibídem o 24 de febreiro de 1915, foi un político colombiano, presidente de Colombia, representante, senador, gobernador do Estado Soberano de Magdalena e xefe civil e militar de Antioquia durante a revolución de 1885. Xeneral de división o 4 de febreiro de 1885. Ministro durante os gobernos de Francisco Javier Zaldúa, Ezequiel Hurtado e Rafael Núñez. Concorreu por Antioquia ó Consello Nacional de Delegatarios.

Traxectoria política[editar | editar a fonte]

Campo Serrano vinculouse ó exército do xeneral Tomás Cipriano de Mosquera na guerra civil de 1860-1862, contra o goberno de Mariano Ospina Rodríguez.

Foi elixido representante ó Congreso Nacional en 1866 e posteriormente, Senador da República.

No goberno de Francisco Javier Zaldúa ocupou a Secretaría de Instrución Pública; no goberno de Ezequiel Hurtado, a Secretaría de Goberno; e na administración do Rafael Núñez, ocupou varias secretarías.

Como liberal independente, foi partidario do movemento da Rexeneración de Núñez, quen en 1885 nomeouno Secretario de Mariña e Guerra, onde lle correspondeu afrontar a guerra civil de 1885 que levou á derrota do radicalismo, culminou co derrubamento da Constitución de 1863.

Despois foi nomeado Secretario de Facenda e logo delegado do poder executivo en Antioquia, onde gobernou entre o 12 de marzo e o 21 de setembro de 1885. En representación de Antioquia, Campo Serrano participou na redacción da nova Constitución Nacional. O Consello elixiu como presidente a Rafael Núñez, vicepresidente, a Eliseo Payán, e designado, Campo Serrano.

Presidencia da República[editar | editar a fonte]

O 30 de marzo de 1886, o Consello de Delegatarios aceptou a separación do cargo de presidente a Núñez e Campo Serrano, como designado, foi chamado para substituílo. Correspondeulle sancionar a Constitución Nacional de 1886, o 5 de agosto do mesmo ano.[1]

O xeneral Campo Serrano foi Presidente da República até o 6 de xaneiro de 1887. Do seu goberno salientan obras como os contratos de iluminación eléctrica e auga potable para Bogotá e o impulso que deu ós Ferrocarrís da Sabana de Bogotá e o Magdalena.

Actividade post-presidencial[editar | editar a fonte]

Concluído o seu mandato presidencial, Campo Serrano aceptou servir como ministro de Goberno e gobernador do Departamento de Panamá.[2] Posteriormente foi elixido senador polo Departamento do Magdalena, en 1888.

Morreu en Santa Marta o 24 de febreiro de 1915, sendo sepultado no cemiterio de San Miguel na mesma cidade.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. "Los otros tres samarios heroicos". 20 de julio de 2005. Consultado o 7 de marzo de 2017. 
  2. "El general Campo Serrano". 24 de agosto de 2010. Consultado o 7 de marzo de 2017.