José Manuel Soria

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
José Manuel Soria López
José Manuel Soria
José Manuel Soria en 2015

22 de decembro de 2011 – 15 de abril de 2016
Presidente Mariano Rajoy
Precedido por Miguel Sebastián
Sucedido por Luis de Guindos (en funcións)

13 de decembro de 2011 – 15 de abril de 2016

PP 2015.png
Presidente do PP de Canarias
16 de xullo de 1999 – 15 de abril de 2016
Precedido por José Miguel Bravo de Laguna
Sucedido por Asier Antona

Datos persoais
Nacemento 5 de xaneiro de 1958
As Palmas, España
Partido Partido Popular
Pais Manuel Soria Segovia
Pilar López Pérez
Cónxuxe/s María del Carmen Benítez López
Profesión Funcionario
Sitio web Sitio web
Twitter @jmsoria
José Manuel Soria durante a rolda de prensa posterior á reunión do Consello de Ministros. Xaneiro de 2012.

José Manuel Soria López, nado nas Palmas de Gran Canaria o 5 de xaneiro de 1958, é un político español que milita nas filas do Partido Popular de Canarias, do que é Presidente rexional desde 1999. Desde o 22 de decembro de 2011 ao 15 de abril de 2016[1] ocupou o cargo de Ministro de Industria, Enerxía e Turismo do Goberno de España.

Anteriormente, foi alcalde da súa cidade natal desde 1995 até 2003 e Presidente do Cabido insular de Gran Canaria entre 2003 e 2007. Foi tamén deputado autonómico no Parlamento das Canarias entre 2003 e 2011 e Vicepresidente e Conselleiro de Economía e Facenda do Goberno das Canarias entre 2007 e 2010.

En abril de 2016, dimitiu ao aparecer o seu nome relaconado con varias empresas nos chamados "papeis de Panamá".[2][3]

Traxectoria[editar | editar a fonte]

As súas orixes familiares radican no municipio grancanario de Telde. O seu pai, Manuel Soria Segovia, era un importante empresario dedicado á exportación de froita.[4] Está casado cunha procuradora e ten dous fillos.

Inicios políticos[editar | editar a fonte]

É diplomado en Ciencias Económicas e Empresariais. Foi analista de mercado para Venezuela e o Caribe na Embaixada de España en Caracas entre 1980 e 1981. Desde 1984 é Técnico Comercial do Estado. Foi profesor de Macroeconomía e Economía Internacional no Centro de Estudos Comerciais de Madrid desde 1984 a 1989.

Entre 1986 e 1987 foi asesor do Gabinete do Ministro de Economía e Facenda, coincidindo coa etapa de Carlos Solchaga como titular do departamento. Entre 1988 e 1989 foi xefe do Gabinete da Secretaría de Estado de Comercio, durante un dos dous mandatos de Apolonio Ruiz Lixeiro. Formou parte dos consellos de administración das empresas públicas Aldeasa (1987), Initec (1988-1989) e o Banco de Crédito Industrial (1988-1989).

Alcaldía das Palmas de Gran Canaria[editar | editar a fonte]

Tras a celebración das eleccións municipais do 28 de maio de 1995, nos que obtivo a maioría absoluta na corporación municipal, o 17 de xuño foi elixido alcalde das Palmas de Gran Canaria, sendo reelixido catro anos despois nas eleccións municipais do 13 de xuño de 1999. O seu segundo mandato coincidirá coa súa elección en 1999 como Presidente rexional do seu partido en Canarias, sucedendo a José Miguel Bravo de Laguna Bermúdez. Bravo de Laguna dimitiu a mesma noite das eleccións municipais e autonómicas dese mesmo ano, entre outros factores, polos axustados resultados electorais habidos principalmente polas secuelas derivadas do denominado «caso Bango», iniciado a principios de 1999, no que se verían imputados varios dirixentes do PP de Tenerife.[5][6]

O «caso Bango», que leva o nome da ex-avogada do PP de Santa Cruz de Tenerife, Julia C. Bango Arrocha, onde esta denunciaba suposta corrupción política que favorecía a certos construtores e polo que foi agredida fisicamente, nunca foi aclarado do todo á opinión pública e custou a fractura do PP na illa de Tenerife cando pasaba precisamente por unha das súas épocas de máis esplendor. Nesta trama político-financeira veríanse envoltos políticos, empresarios, xornalistas e medios de comunicación locais e nacionais (o diario O Mundo, o seu director, Pedro J. Ramírez, e o redactor, José Luís Lobo, serían condenados xudicialmente ao causar prexuízos pola ausencia de contraste e a falta de veracidade das súas publicacións).[7][8][9]

O segundo mandato municipal de José Manuel Soria coincide cos anos nos que empeza a postularse como o apoio desde Canarias ás políticas de José María Aznar no Goberno de España, unha fortaleza extraída da súa maioría absoluta no concello da capital e do baleiro de poder habido tras a marcha de Bravo de Laguna. Así mesmo, a saída do partido de Ignacio González Santiago, líder do PP de Tenerife así como do sector crítico durante os anos 90 e que logo constituiría o CCN na illa, favorecería o ascenso político de Soria. O caso Bango acabou temporalmente coa carreira política de González Santiago, que chegou a ser secretario rexional do partido con José Miguel Bravo de Laguna e conselleiro de Presidencia nun dos gobernos de Manuel Fermoso Vermellas.[10] Todas estas circunstancias favorecerían que José Manuel Soria fose proclamado desde Madrid como "candidato oficial", para rapidamente ocupar a Presidencia rexional do seu partido no Congreso do PP de Canarias celebrado en outubro dese mesmo ano 1999.

A Presidencia rexional do PP en Canarias permitiu a Soria integrarse na Xunta Directiva Nacional do seu partido.

Presidencia do Cabido insular de Gran Canaria[editar | editar a fonte]

Tras as eleccións municipais do 25 de maio de 2003 e até 2007 presidiu o Cabido insular de Gran Canaria sendo a súa lista electoral a máis votada.

O seu mandato no Cabido grancanario foi percibido con "niveis de baixa xestión" polos grupos da oposición, non así en canto a belicosidad partidista dentro e fóra da corporación insular.[11] Con todo, talvez poida destacarse desta etapa a derriba do tramo da autoestrada do Sur de Gran Canaria GC-1 coñecido como «o escalextric», na desembocadura do barranco de Guiniguada, pois a xestión da referida estrada foi delegada polo seu titular, conforme á Lei de Estradas de Canarias, a comunidade autónoma canaria.[12] Iso logrouse en colaboración co Concello de Las Palmas de Gran Canaria, da man da súa alcaldesa Pepa Luzardo (PP), como paso previo para a remodelación da principal vía de acceso á capital grancanaria, outrora unha zona neurálxica para o tráfico, facilitando a modernización dos históricos barrios da capital de Triana e Vegueta, proxecto agora case estancado por falta de financiamento doutras administracións.[13][14][15][16][17] Esta reordenación deseñouse tamén para axudar á catalogación destes barrios como Patrimonio da Humanidade pola UNESCO.[18] Con todo iso aínda non se logrou pola mundial crise financeira de 2008, relegando a súa tramitación.

Tras as eleccións aos Cabidos insulares canarios de maio de 2007 foi investido novamente Presidente da corporación insular (xa que a cabeza de lista máis votada ocupa automaticamente a Presidencia), pero esta vez cunha maioría relativa, o cal favoreceu que prosperase unha moción de censura presentada polo Partido Socialista Canario (PSC-PSOE) e Nueva Canarias (NC) no mesmo Pleno do seu nomeamento, moción que lle removería do cargo automaticamente, tras o cal presentaría a súa dimisión como conselleiro da corporación insular para entrar a formar parte como membro do Goberno autonómico de Paulino Rivero, con Coalición Canaria (CC).[19][20]

Goberno autonómico[editar | editar a fonte]

Desde 2003 foi deputado polo Partido Popular no Parlamento das Canarias, escano que compatibilizou co da Presidencia do Cabido insular grancanario até a súa saída, o 9 de xuño de 2007, mediante a referida moción de censura.

Accedeu ao Goberno das Canarias da man de Coalición Canaria (CC), aínda habéndose tratado pública e notoriamente como acérrimos rivais desde a saída do PP do Goberno canario na anterior lexislatura, entón presidido por Adán Martín Menis (CC), logo do terceiro pacto de Goberno entre PP e CC na historia parlamentaria canaria (os dous primeiros acordos para formar Goberno serían negociados por José Miguel Bravo de Lagoa nas lexislaturas inmediatamente anteriores). Aquela saída non traumatizou ao Goberno canario pois obtería a estabilidade grazas ao apoio do PSC-PSOE, sendo por entón o seu Secretario xeral rexional Juan Carlos Alemán.

A crise interna do PP de Canarias[editar | editar a fonte]

Coas eleccións autonómicas do 27 de maio de 2007 aparecería unha crise interna no seo do PP canario tras perdelas por segunda vez consecutiva, nesta ocasión con maior número de escanos perdidos. Tamén se perderían os importantes gobernos do Cabido insular de Gran Canaria e dos concellos de Las Palmas de Gran Canaria e San Bartolomé de Tirajana (Gran Canaria), o segundo por unha escisión interna. O Concello de La Oliva (Fuerteventura) tamén sería escenario dun pulso entre Soria e o que fora durante máis de 25 anos alcalde de La Oliva e presidente do PP de Fuerteventura, Domingo González Arroyo, tras a imposición dunha candidatura alternativa para a presidencia insular por parte da dirección rexional do seu partido, circunstancia semellante á sucedida en Cataluña a través de Mariano Rajoy en abril de 2008.[21][22] A crise veríase agudizada pola destitución do responsable da estratexia electoral do PP en Canarias, Luís Larry Álvarez Cardero.[23]

O PP accedeu ao Goberno autonómico, presidido polo nacionalista Paulino Rivero (CC), despois do cuarto pacto entre ambas as formacións políticas, o que favoreceu o nomeamento de Soria como Vicepresidente do Goberno e como Conselleiro de Economía e Facenda, cargos que exerce ao mesmo tempo. Este acordo in extremis para formar Goberno tería como obxectivo principal desbancar ao PSC-PSOE, encabezado polo ex Ministro de Xustiza grancanario Juan Fernando López Aguilar, a pesar de obter unha maioría de escanos pero sen alcanzar a maioría absoluta.

En xullo de 2008, Domingo González Arroio foi suspendido de militancia, xunto con outro centenar de membros, tras a proposición dunha moción de censura na corporación municipal existindo un pacto de goberno rexional con CC. Tras o cal impúxose unha xunta xestora insular do partido que non impediría ao propio González Arroio manter a súa crítica e oposición até a celebración do XII Congreso rexional do PP celebrado en setembro de 2008.[24][25] No verán de 2009 González fixo público o seu propósito de constuir un novo partido na illa, o Partido Popular Majorero.[26]

A pesar das afirmacións de González Arroio sobre a presentación da referida moción de censura na que dicía que foi autorizado por Soria,[27] de forma paralela continúa co exercicio das funcións de presidente insular, convocando aos órganos locais, á espera dunha resolución xudicial que aclare a legalidade da suspensión cautelar adoptada polo Comité de Dereitos e Garantías do partido en Canarias Mentres tanto, «o principal obxectivo seguirá sendo destituír a José Manuel Soria de todas as institucións».[28][29] Finalmente foi expulsado do PP por decisión da súa dirección nacional para terminar fundando en 2009 o Partido Popular Majorero.[30]

Polémica polo relatorio político do XVI Congreso nacional do PP[editar | editar a fonte]

En maio de 2008 é designado membro da comisión redactora dunha do tres relatorios políticos que se debateron no XVI Congreso nacional do PP, celebrado en xuño dese mesmo ano, igualmente integrada por María San Gil e Alicia Sánchez-Camacho Pérez.[31]

Discrepancias no contido do referido documento ideolóxico entre San Gil e a contorna de Mariano Rajoy, traerían como consecuencia a renuncia daquela a manterse no cargo como Presidenta do Partido Popular do País Vasco e solicitar a baixa da súa afiliación.[32] O papel que xogou José Manuel Soria nesta polémica tivo como consecuencia o seu enfrontamento a través do envío dunha mensaxe de telefonía móbil (SMS) a María San Gil que dicía o seguinte: «María, recibín o teu relatorio. Arriba España!»,[33] o cal foi filtrado e difundido polos medios de comunicación.[34]

XII Congreso rexional do PP en Canarias[editar | editar a fonte]

Soria foi confirmado no XII Congreso rexional do PP en Canarias, celebrado durante os días 27 e 28 de setembro de 2008, como presidente rexional en Canarias habéndose presentado unha única candidatura.[35] As loitas de poder internas e a ausencia dun liderado opositor visible, xunto co apoio desde Madrid, favorecerían unha continuidade no cargo sen candidatos opositores desde 1999.[36]

Temas xudiciais[editar | editar a fonte]

Soria atravesou serias dificultades políticas fundamentalmente polos casos de corrupción urbanística que agromaron durante 2006 e 2007 en Canarias, tras chegar a recentemente creada "Brigada Anticorrupción". Os municipios grancanarios de Mogán (caso Góndola),​[37][38]Telde (caso Faycán, no que se viron relacionados penalmente entre outros, Jorge Alberto Rodríguez Pérez,​[39] ex portavoz do grupo parlamentario do PP rexional, Toñi Torres, ex concelleira e ex conselleira do Goberno das Canarias, a cal acabaría suicidándose trala súa imputación por mor dunha depresión,[40][41] e Paco Valido, ex alcalde do concello)[42][43]​​ e Santa Brígida (caso Brisán),[44]​ convertéronse no epicentro mediático da corrupción institucional en Canarias co delito urbanístico como pano de fondo.

Xa que logo, Soria criticou ao seu principal rival político, e daquela candidato á presidencia do Goberno das Canarias, Juan Fernando López Aguilar, acusándoo de promover a instrumentalización da Xustiza a través da Fiscalía xeral do Estado.[45][46] Esta foi a mesma estratexia usada polo PP nacional para defenderse das críticas recibidas pola trama de corrupción e espionaxe destapada durante o mes de febreiro de 2009, en Madrid, e na que se viu envolvida a formación política madrileña.[47][48][49]

A principios de 2008 saen á luz irregularidades referentes a grandes proxectos urbanísticos para a capital grancanaria realizadas durante os seus mandatos no Concello de Las Palmas de Gran Canaria (períodos comprendidos entre 1995 a 1999 e 1999 a 2003) e no Cabido insular de Gran Canaria (de 2003 a 2007).[50][51][52][53][54][55]

O caso Eolo[editar | editar a fonte]

Foi o denominado «caso Eolo» o acontecemento máis rechamante polos debates que suscitou tanto no seo do Parlamento canario como no do Cabido insular de Gran Canaria, o que coadyuvou á saída do PP do Goberno das Canarias. Aínda que o escándalo achegouse a diversas persoas próximas a Soria (o seu irmán Luís como Conselleiro de Industria, Comercio e Novas tecnoloxías, e Celso Perdomo, ex director xeral de Industria e Enerxía e principal responsable, entre outros), este non sería imputado por delito algún, custándolle a Luís Soria a súa carreira política.[56][57][58]

En setembro de 2008, a só unha semana da celebración do XII Congreso rexional do PP en Canarias, e como derivado dos acontecementos do caso Eolo, Soria resultou condenado en costas xudiciais por imputar con mala fe —segundo consta na sentenza xudicial— os delitos de calumnias e inxurias ao enxeñeiro e empregado do Cabido, Francisco Cabrera.[59][60] Cabrera foi técnico da Autoridade Portuaria das Palmas e denunciou publicamente a Soria por tratar, supostamente, de favorecer a unha empresa privada —cuxo propietario era o empresario Javier Esquível, próximo a Soria, e que chegaría mesmo a custear o alugueiro da familia Soria durante 21 meses ata que se acabou de rematar a súa nova residencia de Tafira, o que despois se denominaría nos medios como «caso do Chalé»— en detrimento da empresa de titularidade cabildicia Megaturbinas de Arinaga, para a explotación de enerxía eólica no peirao de Arinaga (Gran Canaria) nun concurso, sendo o seu irmán Luís Soria Conselleiro de Industria.[61][62][63][64][65]

O caso do Chalé[editar | editar a fonte]

A principios de abril de 2009, poucos días despois da apertura do xuízo oral, os medios de comunicación anuncian a presentación dunha nova denuncia por parte do xornalista Carlos Eslamiada Báez (Canarias Agora) polos feitos do caso Eolo na que se inclúen os delitos de suborno, tráfico de influencias, prevaricación, negociacións prohibidas a funcionario público, infidelidade na custodia de documentos, falsidade en documento público, falso testemuño e receptación presuntamente cometidos por José Manuel Soria (por entón deputado rexional e presidente do Cabido insular de Gran Canaria), o seu irmán Luís (ex Conselleiro de Industria do Goberno canario), a súa esposa María del Carmen Benítez (procuradora) e o ex presidente da Autoridade Portuaria José Manuel Arnáiz.[66][67] En resposta, Soria denunciaría a Carlos Eslamiada e a Francisco Chavanel por inxurias e calumnias, sendo condenado o propio Soria a pagar as costas xudiciais do xuízo no denominado «caso do Chalé».[68] Ao longo da súa sentenza, «o xuíz refírese de forma reiterada ao Tribunal Europeo de Dereitos Humanos ao resaltar a importancia da liberdade de expresión e de información nunha sociedade de orde democrática».[69][70][71][72]

O caso Salmón[editar | editar a fonte]

O 6 de outubro de 2008 o Fiscal Anticorrupción das Palmas, Luís del Río, apoiou e pediu personarse na causa que se seguía contra Soria pola suposta comisión dun delito de suborno cando presidía o Cabido grancanario, no denominado caso Salmón. O caso atribúe trato de favor ao empresario noruegués Bjorn Lyng (xa falecido), propietario da empresa Anfi del Mar, por parte do Cabido insular de Gran Canaria tras convidar a Soria e á súa familia a unha viaxe a Suecia, Austria e Noruega para pescar salmón durante o verán de 2005.[73][74][75][76] A denuncia foi interposta polo xornalista Carlos Eslamiada Báez, director do medio de comunicación Canarias Agora e foi admitida a trámite polo Tribunal Superior de Xustiza de Canarias (TSJC), con sede nas Palmas de Gran Canaria, como órgano instrutor competente por tratarse dunha persoa aforada xudicialmente.[77]

Nove meses despois do seu inicio, en maio de 2009, a maxistrada do TSJC Margarita Varona arquivou o caso ao non apreciar a consumación do delito de suborno por aceptación de dádiva. De igual modo, aínda que por razóns distintas ás do TSJC, o fiscal solicitaría o arquivo por estimar que a suposta comisión do delito —no caso de que así se apreciou polo TSJC— prescribiría, xa que a viaxe se levara a cabo en 2005 e o prazo de prescrición para este tipo penal é de tres anos segundo o Código Penal español. Logo do arquivo da causa, a asociación canaria de xuristas Xustiza e Sociedade interporía un recurso ao propio TSJC que sería desestimado.[78][79]

Ministro de Industria, Enerxía e Turismo[editar | editar a fonte]

Primer goberno de Mariano Rajoy en 2011, onde José Manuel Soria é titular do ministerio de Industria, Enerxía e Turismo.

Tras gañar o Partido Popular as eleccións do 20 de novembro de 2011, Soria entrou a formar parte do goberno de Mariano Rajoy como Ministro de Industria, Enerxía e Turismo.[80] Unha das súas primeiras decisións foi prorrogar até 2019 a vida da central nuclear de Garoña, que en 2011 cumprira os 40 anos para os que inicialmente fora deseñada (e da que o goberno socialista de Rodríguez Zapatero xa fixara a súa data de peche para 2013). Unha decisión que contrastou coa política enerxética nuclear do anterior goberno do Partido Socialista presidido por José Luís Rodriguez Zapatero, que en 2006 pechou a central nuclear José Cabrera (máis coñecida como Zorita) cando se cumpriran os 38 anos de funcionamento.[81] Así mesmo Soria ditou unha moratoria para as novas primas ás enerxías renovables, un sistema de incentivos ideado polo Goberno de Aznar en 1997.[81]

O 17 de maio de 2012 Soria foi o portavoz do goberno na defensa da convalidación polo Congreso dos Deputados do decreto do goberno de Rajoy polo que se cambia o modo de elixir ao presidente de RTVE, que a partir dese momento só requirirá a maioría absoluta[82] e non a maioría de 3/5 establecida pola lei aprobada baixo o goberno socialista de Rodríguez Zapatero, que obrigaba a que a persoa elixida fose acordada entre os dous grandes partidos, PP e PSOE.

Escándalo dos"Papeis de Panamá" e dimisión[editar | editar a fonte]

En abril de 2016, como consecuencia da publicación dos chamados "Papeis de Panamá" coñeceuse que mantiña, xunto con outros membros da súa familia, unha rede de sociedades en paraísos fiscais.[83] Inicialmente asegurou que a súa familia no tiña ningunha relación con UK Lines Limited, empresa que o vencellaba con paraísos fiscais, mais rematou por admitir que fora fundada polo seu pai.[84] O 15 de abril de 2016, tras varias contradicións e, ao non poder aclarar a súa relación con ese asunto, renunciou a tódolos seus cargos (ministro de Industria, Enerxía e Turismo, deputado nas Cortes Xerais polas Palmas e presidente do PP de Canarias).[85]

Candidatura para o cargo de director executivo do Banco Mundial[editar | editar a fonte]

A comezos de setembro de 2016, o Goberno en funcións seleccionouno como candidato para director executivo do Banco Mundial. Houbo moitas queixas por parte de políticos e da opinión pública polo que , finalmente, renunciou á candidatura o 6 de setembro.[86]

Uso de recursos públicos tras abandonar cargos[editar | editar a fonte]

Con posterioridade aos feitos anteriores, houbo unha certa polémica cando se publicou que, quince meses despois da súa dimisión, mantiña unha escolta de oito policías e dous coches e que empregaba os vehículos camuflados da Policía para atender os seus negocios.[87]

Notas[editar | editar a fonte]

  1. "Soria plega com a ministre empès per la seva implicació en els 'papers de Panamà'". ara.cat (en catalán). 15-04-2016. Consultado o 14-04-2018. 
  2. "Soria mantuvo otra sociedad más en paraísos fiscales con ayuda de una antigua filial de BBVA". elboletin.com. 14-04-2016. Consultado o 14-04-2018. 
  3. "Comunicado de José Manuel Soria" (PDF). europapress.net. 15-04-2016. Consultado o 14-04-2018. 
  4. Fallece la madre de José Manuel Soria Rajoy, presidente nacional del PP, acudirá hoy a la capilla ardiente en el Tanatorio de San Miguel. www.laprovincia.es, 28/03/2010.
  5. El «caso Bango» pasa factura al PP canario La juez ignora las pruebas aplastantes contra varios dirigentes tinerfeños por las agresiones a una abogada del partido. www.elmundo.es, 5/10/1999
  6. Políticos contra políticos en los Tribunales[Ligazón morta] www.canarias7.es, consultado el 15/02/2009
  7. «Personas muy retorcidas utilizaron este asunto para echar a otras del PP» Arquivado 25 de decembro de 2015 en Wayback Machine. El Día, 10/06/2001
  8. El presindete de CCN de Tenerife es denunciado por su implicación en el "caso Bango" Arquivado 25 de decembro de 2015 en Wayback Machine. AKN, 17/07/2001
  9. "Nueva y brutal agresión al periodista Felix Rojas". Arquivado dende o orixinal o 25 de decembro de 2015. Consultado o 24 de decembro de 2015. 
  10. Ignacio González irrumpe en la dirección insular del CCN y dice «perdonar» al PP www.eldia.es, 3/12/2000
  11. Soria deja el Cabildo en el primer Pleno presidido por José Miguel Pérez "Tendrá que explicarse ante sus electores", dice Román Rodríguez. www.canariasahora.es, 10/07/2007
  12. Luzardo y Soria no permitirán un 'boicot' a la demolición del escalextric
  13. El escalextric comenzará a ser demolido antes del martes ACN Press en www.
  14. La demolición del «escalextric» de la capital grancanaria comienza este sábado, según anunció la alcaldesa www.
  15. "El Gobierno canario no dará dinero al plan del Guiniguada porque no afecta a una vía ´de interés general´ - Las Palmas G.C. - La Provincia - Diario de Las Palmas". 
  16. "Urbanismo divide los rellenos del Guiniguada en dos fases para poder iniciar las obras antes de verano - Las Palmas G.C. - La Provincia - Diario de Las Palmas". 
  17. "Canarias 7. Gran Canaria. Seis millones para el Guiniguada". 
  18. "El Ayuntamiento inicia los trámites para obtener la declaración de Vegueta como Patrimonio de la Humanidad por la Unesco". canarias7.es. 20-07-2005. Consultado o 05-11-2018. 
  19. Una moción socialista desbanca del Cabildo al líder del PP canario.
  20. José Manuel Soria pierde la presidencia del Cabildo de Gran Canaria tras prosperar la moción de censura de PSOE y NC[Ligazón morta] El socialista José Miguel Pérez ya es el nuevo presidente del Cabildo gracias a los dieciséis votos de sus consejeros y los cuatro de Nueva Canarias.
  21. Afines a Arroyo mantienen abierto en Madrid el pulso por la candidatura La lista al Parlamento por Fuerteventura que el Comité Electoral Regional del PP propuso a Madrid cuenta con el voto particular de uno de sus miembros.
  22. El nuevo PP no es el de Rajoy LibertadDigital.es, 6/07/2008
  23. Gago, V. (28-03-2008). "Veinte dirigentes del PP canario piden amparo a Rajoy ante la crisis en las Islas". libertaddigital.com. Consultado o 05-11-2018. 
  24. Soria impone una gestora a Arroyo y el PP nacional le suspende de militancia LaProvincia.es, 11/07/2008
  25. Soria (PP) no teme perder apoyos en el Congreso del PP y admite que nunca hace caso a amenazas "vengan de quien vengan"
  26. "González Arroyo constituye un nuevo partido político - Fuerteventura - La Provincia - Diario de Las Palmas". 
  27. "El ex presidente del PP, González Arroyo, afirma que Soria le “autorizó a poner la moción de censura” y que cuenta con “más de 80 testigos”". eldigitaldecanarias.net en webarchive. 12-01-2009. Consultado o 14-04-2018. 
  28. González Arroyo considera a Soria un cáncer para el partido "que no dejaré de combatir" Canarias7.es, 05/11/2008
  29. González Arroyo pregunta a Soria si cree que los expedientes al PP es una campaña mediática www.canarias7.es, 13/02/2009
  30. Me identifico con López Aguilar Acaba de fundar el Partido Popular Majorero tras su expulsión del Partido Popular y arremete con dureza contra el presidente regional de esta formación, José Manuel Soria, a quien desea ver fuera de la vida política. www.laprovincia.es, 2/08/2009
  31. Soria expresa satisfacción por su elección como ponente en el Congreso del PP[Ligazón morta] EFE, 31/03/2008
  32. San Gil abandona la redacción de la ponencia política del PP por "diferencias de criterio" Expansión.com, 12/05/2008
  33. "José Manuel Soria a María San Gil por SMS: "María, he recibido tu ponencia. ¡Arriba España!"". rtve.es. 02-06-2008. Consultado o 14-04-2018. 
  34. SMS de Manuel Soria a María San Gil: "María, he recibido tu ponencia.
  35. Soria ha sido reelegido como presidente del PP de Canarias con un 94,6 por ciento de los votos ABC.es, 27/09/2008
  36. José Manuel Soria será reelegido presidente del PP canario www.diariocritico.com, 27/09/2008
  37. "Detenidos el alcalde y la teniente de alcalde de Mogán por presunta corrupción". elmundo.es. 23-01-2007. Consultado o 14-04-2018. 
  38. "Detenido el alcalde 'popular' de Mogán y otras cuatro personas por corrupción". eldiario.es/canariasahora. 23-01-2007. Consultado o 14-04-2018. 
  39. M (13-01-2008). "El hombre de la segunda oportunidad". Ò. Consultado o 14-04-2018. 
  40. García, Teresa; Villacastín, L.S. (26-03-2010). "Fallece Toñi Torres". laprovincia.es. Consultado o 14-04-2018. 
  41. "Muere Toñi Torres, pieza clave en el caso Faycán". canarias7.es. 25-03-2010. Consultado o 14-04-2018. 
  42. "Detenidos seis funcionarios en Gran Canaria por un delito de corrupción, entre ellos una edil del PP". elmundo.es. 01-03-2006. Consultado o 14-04-2018. 
  43. "Detenido el alcalde de Telde, del PP, y cinco concejales acusados de presunta corrupción urbanística". cadenaser.com/. 07-11-2006. Consultado o 14-04-2018. 
  44. ""Brisán", cuarta operación anticorrupción en Gran Canaria en año y 7 meses". publico.es. 23-10-2007. Consultado o 14-04-2018. 
  45. José Manuel Soria considera demasiada casualidad que todas las detenciones por corrupción sean en Ayuntamientos del PP El presidente del PP de Canarias, José Manuel Soria, consideró que "van siendo demasiadas casualidades" que "todas las detenciones" sobre corrupción urbanística se produzcan en ayuntamientos del PP y en Gran Canaria, "que es, qué casualidad, donde se presenta como candidato el ministro de Justicia"
  46. López Aguilar rechaza las acusaciones de estar utilizando la Fiscalía en su favor
  47. Destacados políticos y empresarios, en la lista de imputados por Garzón en la trama de corrupción. www.elpais.com, 11/02/2009
  48. Los tres altos cargos del PP expulsados por la presidenta acumulaban denuncias de corrupción de los grupos de la oposición desde 2003 www.elpais.com, 10/02/2009
  49. El doble rasero del PP con sus 'ovejas negras' La dirección popular aplica de forma arbitraria su código ético. www.elpais.com, 07/03/2009
  50. El TSJC condena a la corporación de Jerónimo Saavedra a pagar más de 106.000 euros a Aeromédica www.abc.es, 6/03/2009
  51. Condenan al Ayuntamiento por una contratación irregular del alcalde Soria Aeromédica Canaria demandó al Consistorio por adjudicar un contrato a una empresa que no contaba con toda la documentación. www.laprovincia.es, 5/03/2009
  52. El Ayuntamiento de la capital grancanaria, condenado a pagar más de 106.000 euros a Aeromédica Europa Press en www.canariasahora.es, 05/03/2009
  53. Corruptelas, detenciones y reveses judiciales del PP grancanario
  54. El Ayuntamiento, condenado a ceder el solar de la mezquita
  55. Soria, el coloso cercado La figura del presidente del PP se resiente salpicada por los casos de corrupción y un pasado de chapuzas urbanísticas. www.laprovincia.es, 20/04/2008
  56. Consejero, juez y parte Ernesto Pérez Reyes, consejero de Empleo y Desarrollo local del Cabildo Insular de Gran Canaria, participó en la carrera por controlar el negocio eólico en Canarias.
  57. Siete detenidos por supuesta corrupción en el concurso canario de parques eólicos La policía detuvo ayer [9 de febrero de 2006] en Las Palmas de Gran Canaria y Madrid a siete personas en relación con la supuesta trama vinculada con la Consejería de Industria del Gobierno canario en 2004, entonces dirigida por el consejero Luis Soria (PP), para amañar un concurso de parques eólicos.
  58. Un total de 16 cargos públicos del PP están imputados por delitos de corrupción Las tramas de Eolo, Faycán, Góndola, Brisán y el 'caso del salmón' acumulan las imputaciones a representantes del partido conservador en las instituciones.
  59. José Manuel Soria defiende su honor en los juzgados Arquivado 21 de abril de 2012 en Wayback Machine. El vicepresidente del Gobierno acudía a defender su querella por calumnias contra el ciudadano Francisco Cabrera, que le acusó en la comisión parlamentaria de investigación de la trama eólica de ser las aspas de los molinos de viento, es decir, el señor X. En Foro contra la Incineración
  60. Soria es condenado a pagar las costas por imputar con "mala fe" a Cabrera Una juez de Tenerife absuelve a un denunciante del "caso Eólico" de los delitos de calumnias e injurias.
  61. El caso Eolo sigue creciendo Alberto Santana ha ampliado su denuncia ante el juez Miguel Ángel Parramón, para informarle sobre las dos empresas del consejero del PP en el Cabildo de Gran Canaria Ernesto Pérez Reyes que optaban a la contrata pública en la que el propio Cabildo debía informar. www.interviu.es, 2006
  62. Santana amplía su denuncia del caso eólico a José Manuel Soria y su esposa Alberto Santana presentó el jueves pasado una ampliación de su denuncia del caso eólico en la que viene a decir que el presidente del Cabildo de Gran Canaria, José Manuel Soria, y su esposa disfrutaron de una vivienda sin pagar alquiler como una "compensación anticipada" del empresario Javier Esquível. www.eldia.es, 10/06/2006
  63. Hay constancia oficial en el Registro Mercantil de la dádiva obtenida por el hoy vicepresidente del Gobierno: en el libro mayor de la empresa Atlantic Buildings, titular del chalet que disfrutó el político, aparece una anotación muy curiosa de más de 30.000 euros Arquivado 21 de abril de 2012 en Wayback Machine. www.noincineraciontenerife.com, 13/06/2008
  64. Soria es denunciado por mentir ante la Comisión de Investigación del Caso Eólico Índice Siete, 10 de abril de 2007
  65. Abierto el juicio oral contra la 'trama eólica' canaria del PP www.elpais.com, 21/03/2009
  66. El denunciante del ´caso del salmón´ se querella de nuevo contra Soria por cohecho en el concurso eólico Arnáiz, la esposa y el hermano del líder del PP también están denunciados. www.laprovincia.es, 03/04/2009
  67. La Fiscalía recibe una nueva denuncia contra Soria La Fiscalía Anticorrupción de Las Palmas, de la que es titular Luis del Río, ha recibido una segunda denuncia de Carlos Sosa, director de Canariasahora.es, contra José Manuel Soria. www.canarias7.es, 03/04/2009
  68. Soria declara la guerra a la prensa crítica El líder del PP canario pide hasta dos años de cárcel para dos periodistas por calumnias e injurias. www.laprovincia.es, 1/07/2009
  69. Soria, condenado a pagar el juicio contra dos periodistas El vicepresidente del Gobierno autonómico pedía dos años de cárcel a Carlos Sosa y a Francisco Chavanel por injurias y calumnias por el Caso Chalet.
  70. El juez absuelve a Sosa y Chavanel y condena a Soria a pagar las costas En el llamado caso chalet, el juez reprocha a Soria la "temeridad" de mantener la petición de condena por injurias y calumnias y destaca las 'singularidades' del contrato de alquiler con Esquível. www.canarias7.es, 24/09/2009
  71. Del director: El "temerario" fue el querellante www.canarias7.es, 25/09/2009
  72. Soria, condenado en costas por temeridad www.canarias7.es, 25/09/2009
  73. Pesca y caza Juan Cruz en www.elpais.com, 14/12/2008
  74. La Fiscalía Anticorrupción respalda la denuncia contra José Manuel Soria por cohecho, El País, 6 de octubre de 2008.
  75. Anticorrupción pide investigar al líder del PP de Canarias Publico.es, 6/10/2008
  76. Anticorrupción llama a José Manuel Soria a declarar ante el juez por cohecho El fiscal quiere que el vicepresidente del Gobierno de Canarias explique la supuesta concesión irregular de licencias en zonas turísticas a un empresario hotelero.
  77. El periodista Carlos Sosa ratifica ante el TSJC su demanda contra Soria por el "caso salmón"[Ligazón morta] EFE, 15/10/2008
  78. El fiscal anticorrupción pide que se confirme el archivo del 'caso salmón' www.canarias7.es, 16/06/2009
  79. Carpetazo del TSJC al ´caso del salmón´ La magistrada Varona archiva la denuncia de Carlos Sosa contra el líder del PP y subraya que la invitación para viajar con Lyng no puede considerarse un soborno. www.laprovincia.es, 22/05/2009
  80. Real Decreto 1826/2011, de 21 de diciembre, por el que se nombran Ministros del Gobierno, BOE do 22 de decembro de 2011.
  81. 81,0 81,1 "Rajoy juega a la Contrarreforma", artigo en El País, 5 de febreiro de 2012 (en castelán).
  82. "CiU apoya el nuevo sistema para elegir al presidente de RTVE". El País. 17 de maio de 2012. 
  83. B., E. (14-04-2016). "Soria mantuvo otra sociedad más en paraísos fiscales con ayuda de una antigua filial de BBVA". elboletin.com/. Consultado o 14-04-2018. 
  84. "Soria se contradice y admite ahora que su padre fundó UK Lines". eldiario.es. 12-04-2016. Consultado o 14-04-2018. 
  85. Casqueiro, Javier (15-04-2016). "José Manuel Soria dimite como ministro de Industria en funciones". elpais.com/. Consultado o 14-04-2018. 
  86. "Vicepresidenta Castilla y León ve de "vergüenza ajena" la propuesta de Soria". finanzas.com. 03-09-2016. Consultado o 14-04-2018. 
  87. González, Alexis (04-07-2017). "El exministro Soria mantiene una escolta de ocho policías y dos coches quince meses después de dimitir". eldiario.es/canariasahora. Consultado o 14-04-2018. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]