John Clauser
.jpg)  | |
| Biografía | |
|---|---|
| Nacemento | 1 de decembro de 1942 (83 anos) Pasadena |
| Educación | Universidade Columbia - física (–1970) Universidade Columbia - física (–1966) Instituto Tecnolóxico de California - física (–1964) |
| Director de tese | Patrick Thaddeus (pt)  |
| Actividade | |
| Campo de traballo | Física cuántica |
| Ocupación | físico |
| Empregador | CO2 Coalition (en) (2023–) Universidade de California, Berkeley (1990–1997) Science Applications International Corporation (en) (1986–1987) Laboratório Nacional de Lawrence Livermore (pt) (1975–1986) Universidade de California, Berkeley (1969–1975) |
| Interesado en | Mecánica cuántica |
| Obra | |
Obras destacables
| |
| Premios | |
| |
| Sitio web | johnclauser.com |
 | |
John Francis Clauser (/ˈklaʊzər/; nado en Pasadena, California, o 1 de decembro de 1942 é un físico estadounidense teórico e experimental coñecido polas súas contribucións aos fundamentos da mecánica cuántica, en particular a desigualdade de Clauser–Horne–Shimony–Holt (CHSH).[1] Clauser foi galardoado co Premio Nobel de Física de 2022, xunto con Alain Aspect e Anton Zeilinger, "polos experimentos con fotóns entrelazados, establecendo a violación das desigualdades de Bell e pioneirando a ciencia da información cuántica".[2] En 2023 declarou ser negacionista do cambio climático.
Traxectoria
[editar | editar a fonte]Primeiros anos
[editar | editar a fonte]Clauser naceu en Pasadena, California. O seu pai, Francis H. Clauser, foi profesor de enxeñaría aeronáutica e fundou e dirixiu o departamento de aeronáutica da Universidade Johns Hopkins. Máis tarde foi profesor Clark Blanchard Millikan de Enxeñaría no Instituto Tecnolóxico de California (Caltech).[3] A súa nai, Catharine McMillan, foi bibliotecaria de humanidades en Caltech e irmá do laureado co Premio Nobel de Química de 1951, Edwin McMillan.[4]
Obtivo un Bachelor of Science en física en Caltech en 1964, onde foi membro de Dabney House.[5] Posteriormente obtivo un mestrado en física en 1966 e un doutoramento en 1969 na Universidade Columbia[1] baixo a dirección de Patrick Thaddeus.[6]
Carreira
[editar | editar a fonte]Entre 1969 e 1975 traballou como investigador posdoutoral na Universidade de California, Berkeley e no Lawrence Berkeley National Laboratory. En 1972, xunto co estudante de posgrao Stuart Freedman, realizou a primeira proba experimental das predicións da desigualdade de Bell en versión CHSH. Foi a primeira observación experimental dunha violación dunha desigualdade de Bell.[1][7]
En 1974, con Michael Horne, formulou unha xeneralización das desigualdades de Bell coñecida como desigualdade de Clauser–Horne (CH), que impón restricións xerais a teorías locais realistas. Ese mesmo ano observou estatísticas sub-Poissonianas da luz, demostrando por primeira vez o carácter corpuscular dos fotóns.[Cómpre referencia]
Desde 1973 publicou o boletín Epistemological Letters, creado debido á resistencia das revistas académicas tradicionais a publicar traballos sobre filosofía da mecánica cuántica.[Cómpre referencia] Traballou en Lawrence Livermore e en Berkeley entre 1975 e 1997. En 1976 realizou a segunda proba experimental das predicións das desigualdades de Bell.[8]
Clauser recibiu o Wolf Prize in Physics en 2010 xunto con Alain Aspect e Anton Zeilinger. Os tres recibiron tamén o Premio Nobel de Física en 2022.[9]
Posicións sobre o cambio climático
[editar | editar a fonte]En maio de 2023 uniuse ao consello da CO2 Coalition, unha organización negacionista do cambio climático.[10] Máis tarde ese ano afirmou que “non existe unha crise climática” e describiuse como “negacionista do clima”.[11]
As súas posicións foron amplamente criticadas e cualificadas como pseudociencia por parte da comunidade científica dominante.[11]
Vida persoal
[editar | editar a fonte]Clauser é ateo. Padece enfisema debido ao consumo de tabaco na súa mocidade.[11]
Notas
[editar | editar a fonte]- 1 2 3 "John F. Clauser". American Institute of Physics. Arquivado dende o orixinal o 05 de outubro de 2022. Consultado o 15 de xuño de 2026.
- ↑ "The Nobel Prize in Physics 2022". The Royal Swedish Academy of Sciences (Nota de prensa). 4 de outubro de 2022.
- ↑ "Proving that Quantum Entanglement is Real". California Institute of Technology. 2022-09-20. Consultado o 2022-10-06.
- ↑ "Caltech Alum Wins Nobel Prize in Physics". California Institute of Technology. 2022-10-04. Consultado o 2022-10-06.
- ↑ The Big T. Associated Students of the California Institute of Technology. 1963.
- ↑ Clauser, John F. (1970). Measurement of the Cosmic Microwave Background by Optical Observations of Interstellar Molecules (Tese). Columbia University.
- ↑ Freedman, Stuart J.; Clauser, John F. "Experimental Test of Local Hidden-Variable Theories". Physical Review Letters 28 (14): 938-941. doi:10.1103/PhysRevLett.28.938.
- ↑ "Proving that Quantum Entanglement is Real". Caltech. 20 de setembro de 2022. Consultado o 6 de outubro de 2022.
- ↑ "The Nobel Prize in Physics 2022". Consultado o 4 de outubro de 2022.
- ↑ Cho, Seunghan (2023-06-26). "노벨물리학상 수상자 "정치인들, 잘못된 과학정보 만들어내"". The Korea Economic Daily. Yonhap News Agency.
- 1 2 3 Joselow, Maxine (2023-11-16). "He won a Nobel Prize. Then he started denying climate change.". The Washington Post.
