Jaan Eilart

Jaan Eilart

Biografía
Nacemento	24 de xuño de 1933 Pala
Morte	18 de maio de 2006 (72 anos) Tartu
Lugar de sepultura	Cemiterio de Raadi
Educación	Universidade de Tartu
Actividade
Ocupación	botánico, conservacionista, xornalista de opinión
Empregador	Universidade de Tartu
Premios
Orde da Estrela Branca, 3ª clase  Conservador da Natureza de Honra da RSS de Estonia

Jaan Eilart, nado en Pala o 24 de xuño de 1933 e finado en Tartu o 18 de maio de 2006, foi un filósofo, ecólogo paisaxista, historiador cultural e conservacionista estoniano.

Traxectoria

Eilart naceu en Pala, parroquia de Kirna, condado de Järva. En 1957 comezou a ensinar conservación como materia na Universidade Estatal de Tartu. En 1958 estabeleceu o Círculo de Protección da Natureza dos Estudantes de Tartu (en estoniano: Tartu Üliõpilaste Looduskaitsering; TÜLKR), que supostamente é a comunidade estudantil máis antiga dedicada á conservación, e en 1966 estableceu a Sociedade de Conservación da Natureza (en estoniano: Eesti Looduskaitse Selts; ELKS). En 1969 Eilart liderou o estabelecemento do Parque Nacional de Lahemaa que foi o primeiro parque nacional na Unión Soviética. Máis tarde tamén deu instrucións sobre o estabelecemento de parques nacionais na República dos Komis, Armenia e Tadjiikistán. Eilart ocupou a presidencia do Comité de Europa Oriental da UICN de 1982 a 1990. Morreu, aos 72 anos, en Tartu.

Obra

• 1963: Viidumägi – haruldaste taimede kodu. Coautor con Aino Õige. Talín: Eesti Riiklik Kirjastus