Isidoro de Antillón

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Isidoro de Antillón
Santa Eulalia del Campo 22.JPG
Nome completoIsidoro de Antillón y Marzo
Nacemento1778
Lugar de nacementoSanta Eulalia del Campo
Falecemento1814
Lugar de falecementoSanta Eulalia del Campo
NacionalidadeEspaña
Ocupaciónpolítico e escritor
editar datos en Wikidata ]

Isidoro de Antillón y Marzo, nado en Santa Eulalia del Campo o 15 de maio de 1778 e finado o 3 de novembro de 1814, foi un xeógrafo e político aragonés, representante destacado da última fase da Ilustración.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Nado en Santa Eulalia del Campo, Teruel, o 15 de maio de 1778. Licenciouse en á vez en Dereito civil e canónico. Pasou a Madrid onde exerceu a cátedra de Xeografía e Historia no prestixioso Seminario de Nobres. En 1803 comezou a elaborar o primeiro atlas de España.

Cando estala a guerra contra o francés Antillón trasládase para Aragón, onde estimula a formación da Xunta de Goberno de Teruel. No ano seguinte pasou para Sevilla, onde se encontrou con o poeta Quintana, cofundando ambos o *célebre "Semanario Patriótico". Antillón foi nomeado membro da Audiencia de Mallorca en 1810, e en 1812 foi elixido como representante de Aragón na segunda lexislatura das Cortes de Cádiz, onde participou activamente, significándose como un aberto defensor da causa liberal.

Sería precisamente o seu ardente liberalismo, o que levou a que fose vítima dun atentado a fins de 1813. As secuelas das feridas forzárono a trasladarse para Aragón. Aquí colleuno a reposición do Absolutismo, con a volta do rei Fernando VII, dándose orde de apresalo. Durante o traslado, ao pasar pola súa localidade natal de Santa Eulalia del Campo faleceu o día 3 de novembro de 1814.

Sepultado na igrexa de Santa Eulalia, en 1823 os realistas abriron o seu sepulcro, queimaron os restos e esparexeron as cinzas.

Obras (selección)[editar | editar a fonte]

  • Descripción orográfica, política y física de Albarracín, 1792.
  • Elementos de geografía, 1800.
  • Lecciones de geografía astronómica, natural y política, 1806.
  • Pricipios de geografía física y civil, 1807.
  • Elementos de geografía astroómica, natural y política de España y Portugal, 1824 (edición póstuma).