Inscricións de Bir El Qutt

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Inscrición 1

As inscricións de Bir El Qutt (xeorxiano: ბირ ელ ყუტის წარწერები) son inscricións en lingua xeorxiana utilizando a escrita Asomtavruli que se descubriron ao escavar un mosteiro xeorxiano en 1952[1] o equipo do arqueólogo italiano Virgilio Canio Corbo nas proximidades de Bir El Qutt, a 6 km ao sueste de Xerusalén e 2 km ao norte de Belén.[2] Estaban localizadas nun piso de mosaico.[3][4][5] Dúas das inscricións datan do 430 d.C. e a terceira do 532 d.C.[6][7]

O mosteiro onde se atopan as inscricións fundouno, ou reconstruíuno, o príncipe real e filósofo Pedro de Iberia, unha das inscricións menciónano con seu pai.[8][9] A outra inscrición cita a Bacurio de Iberia que podería ser o avó de Pedro.[10]

As inscricións 1 e 2 están consideradas as máis antigas en xeorxiano[11] e consérvanse no museo do Studium Biblicum Franciscanum en Xerusalén,[12] así e todo a inscrición mencionando a Pedro perdeuse.[13]

Inscricións[editar | editar a fonte]

Inscrición 1[editar | editar a fonte]

ႣႠ ႻႭჃႻ

ႤႭჃႪႬႨ Ⴋ
ႠႧႬႨ ႡႠ
ႩႭჃႰ ႣႠ
ႢႰႨ ႭႰႫ
ႨႦႣ ႣႠ Ⴌ
ႠႸႭႡႬႨ

ႫႠႧႬႨ Ⴕ
  • Tradución: "Xesús Cristo ten piedade de Bakur e Griormizd e os seus descendentes."
  • Datación: 430 d.C.

Inscrición 2[editar | editar a fonte]

ႼႫႨႣႠႭ ႧႤႭႣႭႰ

Ⴄ ႫႠႰ Ⴌ ႣႠ ႡႭჃ

ႰႦ Ⴌ ႤႬ ႠႫႨ
  • Tradución: "Santo Teodoro ten piedade de Maruan e Burzen, Amén."
  • Dated: 430 d.C.

Inscrición 3[editar | editar a fonte]

Inscrición 3
ႸႤႼႤႥႬႨႧႠ Ⴕ ჁႱႨႧႠ ႣႠ Ⴋ

ႤႭႾႤႡႨႧႠ ႼႫႨႣႨႱႠ ႣႠ Ⴇ ႤჂႱႨႧႠ
ႸႬ ႠႬႲႭႬႨ ႠႡႠჂ ႣႠ ႨႭႱႨႠ ႫႭ
ႫႱႾႫႤႪႨ ႠႫႨႱ ႱႤႴႨႱႠჂ ႣႠ ႫႠ

ႫႠ ႣႤႣႠჂ ႨႭႱႨႠჂႱႨ ႠႫႤႬ
  • Tradución: "Coa axuda de Xesús Cristo e Santo Teodoro ten piedade de Abba Antoni e Iosia o albanel deste mosaico e do pai e nai de Iosia, Amén."
  • Datación: 532 d.C.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Khurtsilava, p. 56
  2. Khurtsilava, p. 57
  3. Gideon Avni, The Byzantine-Islamic Transition in Palestine: An Archaeological Approach, p. 149, Oxford University Press, 2014
  4. Dairat Al-Athar al-Ammah, Annual of the Department of Antiquities, p. 78
  5. Michael Avi-Yonah, Ephraim Stern, Encyclopedia of Archaeological Excavations in the Holy Land, V. 3, pp. 879-882
  6. Hewitt, p. 4
  7. Khurtsilava, p. 58
  8. Louis Leloir, Corpus Scriptorum Christianorum Orientalium, p. 71, Secrétariat du Corpus SCO, 1976
  9. Glen Warren Bowersock, Peter Brown, Oleg Grabar, Late Antiquity: A Guide to the Postclassical World, p. 466
  10. Khurtsilava, p. 59
  11. Hewitt, B.G. (1995). Georgian: A Structural Reference Grammar. John Benjamins. p. 4. ISBN 978-90-272-3802-3.
  12. Monachesimo Studium Biblicum Franciscanum
  13. Khurtsilava, p. 61

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

  • Hewitt, B.G. (1995). Georgian: A Structural Reference Grammar. John Benjamins Publishing. ISBN 978-90-272-3802-3.
  • Khurtsilava, Besik (2014). Georgian heritage on the Holy Land, Istoriani.
  • Wachtang Djobadze, Materials for the study of Georgian monasteries in the Western environs of Antioch on the Orontes, Volume 48; Volume 372, Corpussco, 1976
  • Georgian Soviet Encyclopedia, Volume. 7, pp. 651–652, Tbilisi, 1984
  • Giorgi Tsereteli, The oldest Georgian inscriptions from Palestine, Tbilisi, 1960
  • Le Destin de la Géorgie, Revue de Karthvélologie, 1961, p. 115
  • Chachanidze, V., Peter the Iberian and the archaeological excavations of Georgian monastery in Jerusalem, Tbilisi, 1974